Matig. De eerste vier nummers zijn sfeervol en het nummer dat daarop volgt (van Flaque) is mijn favoriet van het album, maar daarna wisten alleen nog Stare Into the Sun (11) en City (16) me te boeien, en dat is uiteraard veel te weinig. 2.5* wil ik wel geven, maar na de eerste vijf nummers had ik op veel meer gehoopt.

Toch een kleine tegenvaller uiteindelijk.

De eerste CD is echt geweldig. Er staan een aantal mindere nummers op (3, 5, 10, 11, 14 en 15), maar slechte nummers zijn er niet en tegenover de mindere nummers staan een heleboel geweldige nummers, die ook nog eens enorm gevarieerd zijn (dark ambient, minimalistische electronic, IDM, hiphop - het staat er allemaal op). Maar vanaf de tweede CD gaat de verzamelaar er naar mijn visie enorm op achteruit. Die CD vond ik slechts vier echt goede nummers bevatten (16, 17, 25 en 27), en hij bevat bovendien een aantal nummers die ik gewoon matig of slecht vond. En hetzelfde geldt voor de derde CD. Het heeft één echte uitschieter (de Datach'i remix van Wisdom) en nog drie goede nummers (32, 34 en 37), maar de rest deed me niet veel of stond al op één van de andere CD's. Niet onaardig, maar lang niet zo goed als de eerste CD.

En zo kom ik uiteindelijk toch op 3.5* uit. De eerste CD is geweldig, de rest is solide maar niet uitzonderlijk.

Atmogat is voor mij een beetje een "net niet"-artiest. Met de ritmes zit het wel goed, maar de melodieën vind ik vaak te druilerig, en dat spreekt mij niet aan. Maar op deze EP staan een aantal nummers die me wel aanspreken. Rain II is al best fijn, maar Human Bytes Foundation is zelfs nog een stuk beter. Dat nummer heeft frisse ritmes, maar vooral een heerlijk opgewekte melodie. Een geweldige EP die op kan boksen met de groten in het IDM-genre is dit zeker niet, maar het luistert wel lekker weg. 3*

Vreemd dat niemand hier op gestemd heeft. Het is nochtans erg fijn in het gehoor liggende IDM. Knodds Node Stepped is vooralsnog mijn favoriete nummer denk ik, maar Hoover Corone en Het Freudvliegje mogen er ook zijn. Het is geen wereldschokkende muziek verder, maar waarom ik dit album niet gewoon in 2009 heb opgezet (toen ik het heb toegevoegd) ontgaat me volledig. 3.5*

Dit is inderdaad een geweldige verzamelaar! Er zitten uiteraard een aantal matige nummers tussen (10, 11, 15, 19, 20, 24, 25 en 26), maar de andere nummers variëren allemaal tussen goed (2, 3, 5, 7, 9, 12, 13, 16, 17, 18, 21, 22 en 23) en geweldig (1, 4, 6, 8 en 14). Een geweldige compilatie dus, die precies doet wat ik van een verzamelaar verwacht: goede nummers bieden van interessante, gevarieerde artiesten. De eerste CD is duidelijk beter dan de tweede, maar hier wil ik toch wel een kleine 4* aan geven. Erg goed.

De andere delen uit de "Emerging Organisms"-reeks zijn trouwens een stuk minder dan deze. Deel één is nog best goed (3*-3.5*), maar deel drie en vier zijn zeer matig (2.5* eerder). Veel minder scherp, veel minder elektronisch. Goede nummers op de andere delen zijn naar mijn visie in ieder geval:

EQ1: 1, 7, 10, 11, 13, 15, 16, 26 en 28
EO3: 2, 4, 6 en 7
EQ4: 3,12 en 25

Vreemd dat hier nog geen stemmen bij stonden. Dan heb je een enorm toegankelijk DnB-album, en dan beluistert niemand het! Ik vond het in ieder geval weer erg makkelijk wegluisteren. Voor een album van Enduser ligt het tempo erg laag (waardoor het album soms dichter bij IDM dan bij pure DnB ligt), maar over het algemeen vond ik het prima werken. Een paar keer schiet Enduser zijn doel serieus mis - Retribution en Ode To V vind ik door de aanwezigheid van lelijke mannenzang verschrikkelijke nummers, en Praise vind ik ook niet op dit album passen - maar daarbuiten bevat het album geen slechte nummers. Distance biedt fijn Enduser-geratel zoals we dat van hem gewend zijn, Decision (Late) en Reciprocal zijn lekker scherp geproduceerd (mede door Architect en Hecq respectievelijk) en Climbing Backwards en Stop Asking bieden mooie melodieën. Geweldig is het niet, maar goed in het gehoor ligt het meestal zeker. 3* Dik

(Voor de nieuwsgierigen: het album staat op Grooveshark.)

Dit is inderdaad een erg fijn album! Hoogstaand is het uiteraard niet, maar ik vind het wel heerlijk wegratelen en bonken. White Slavery en Give Me the Money, I'll Be Right Back zijn voorlopig mijn favorieten, maar Truckers Road Map mag er ook zijn en de nummers van Enduser onderscheiden zich vooral door sterke melodieën (de typische DnB-geluiden spreken me persoonlijk minder aan). The Teknoist levert gemiddeld de beste nummers af en Needle Sharing de slechtste, maar een echt slecht nummer zit er niet tussen imo.

Niet briljant, maar wel erg vermakelijk dus. 3.5*

Een leuke breakcore/idm-verzamelaar. De bijdragen van Wisp, Datach'i, Machinedrum en in iets mindere mate Nick Forté vond ik het beste, maar de rest luisterde ook best fijn weg. Een dikke 3*.

Een droomverzamelaar zou ik dit toch niet willen noemen. De eerste twee nummers zijn mooi, Chaika is tevens sterk en Back To You is ook wel oké, maar de andere nummers deden me niet veel en een aantal nummers (Bitcrush, Tobias Lilja) vond ik zelfs ronduit verschrikkelijk. Een slechte verzamelaar is dit zeker niet, maar mijn voorkeur gaat duidelijk uit naar het vroegere werk op n5MD. 2.5*

Een zeer matige verzamelaar. Oneirich - In Memoriam is een tof nummer (maar ook niet meer dan dat), maar de rest vond ik het bewaren niet waard. Een kleine 2.5*, en dan ben ik nog gul. Van een compilatie die uitgebracht en samengesteld is door Somatic Responses had ik toch wel wat meer verwacht.

(Hij kan trouwens hier gratis worden beluisterd.)

Tof album. Fear Chamber opent het album met fijne noise, Room 237 eindigt het album met sfeervolle dark ambient, en daartussenin weten vooral het lekker dansbare Puny God, het bij vlagen mooie melodieën tonende The Illusion of Control en vooral Quartz Riot, een mooi mengsel van relatief drukke ritmes en best sterke waves, mijn aandacht te trekken. Geweldig is het niet - en een briljant nummer heb ik niet kunnen ontdekken - maar het luistert wel erg lekker weg. Wat mij betreft mogen de gebroeders Healy in ieder geval de dubstep-invloeden achter zich laten en zich weer gewoon richten op wat ruwer werk in deze trant.

Somatic Responses goes down-tempo. Erg geslaagd vind ik het echter niet: de waves overweldigen nergens en dub-step beats spreken me nog steeds weinig aan. Slecht is het zeker niet, maar echt goed wordt het nergens en met de betere IDM kan het zich geen moment meten imo. 3* voorlopig.

Beter dan ik me herinnerde.

Het spel vond ik aan de saaie kant (maar ik ben dan ook geen liefhebber van Tetris), maar de muziek is gewoon fantastisch. Echte uitschieters ontbreken een beetje, maar daar staat tegenover dat het album ook geen slechte nummers bevat en dat vrijwel alle nummers simpelweg erg sfeervol zijn.

Gewoon klasse dus inderdaad. De nummers 1, 5, 12, 16 en 19 heb ik als mijn favoriete nummers gemarkeerd, maar ook de rest is bijna allemaal solide. Dit is dus gewoon 4* waard.

Wederom een leuk album van The Teknoist. Een aantal nummers vind ik iets te rechtlijning (2, 3, 7, 8 en 9) en bij nummer 12 gaat hij serieus de mist in door lelijke voice samples, maar de rest is weer erg vermakelijk imo. Bij nummer 11 heb ik door de spaarzame aanwezigheid van een elektrische gitaar nog gemengde gevoelens, maar nummer één is een geweldige remix van een nummer van µ-Ziq (en mijn favoriet van het album denk ik), nummer 10 is een mengsel van breakcore en klassiek in de stijl van zijn vorige album, de nummers 4 en 6 ratelen erg lekker weg en nummer 5 is verrassend genoeg een rustig IDM-nummer, waardoor ik toch nog op 3.5* uitkom - zeer nipt, maar verdiend. Gewoon een leuk album maw.

Niet zo goed als ik had gehoopt.

Het tweede nummer bruist van de sfeer en ook de nummers 5, 7 en 8 vond ik sterk, maar de rest van de nummers deed me een stuk minder. Het eerste nummer ging volstrekt langs me heen, het derde nummer wordt verpest door mannenzang (en hetzelfde geldt voor het laatste nummer), Russische rap (in nummer negen) klinkt niet en de andere nummers zijn oké maar binnen hun genre net niet goed genoeg.

Het album zit dicht bij de 3.5*, maar uiteindelijk hou ik het toch maar bij een dikke 3*. Maar voor mensen die van glitchy IDM en dark ambient (met een vleugje Industrial) houden is dit zeker een aanrader.