Het heeft even geduurd maar na vier jaar na "In This Light and on This Evening" komt aanstaande maandag officieel het nieuwe album uit. Zoals gebruikelijk tegenwoordig is het album al enige tijd voor de release te beluisteren en zo is dat ook met "The Weight of Your Love".

Als Editors fan is mijn mening alles behalve objectief maar toch heb ik geprobeerd kritisch naar dit album te luisteren. Het eerste wat mij opvalt is dat het album na één keer luisteren als wat ingehouden, monotoon en misschien wel saai overkomt. Deze impressie is echter een vertekende, want na dit album een flink aantal keer te hebben beluisterd ligt mijn mening positiever genuanceerd.

"The Weight" als opener van dit album vind ik zeer sterk. Hij is rauw, catchy en heeft een goede opbouw. De samenzang later in het nummer voegt veel toe aan het sfeertje dat geprobeerd wordt te creëren. Een ruime 7,5 als ik dan toch overga op cijfers geven per nummer.

"Sugar" is samen met "The Weight" één van de wat pittigere nummers. Wederom rauwe rifjes en een sterk refrein. Als een van de weinige nummers op dit album vind ik dat de stem van Tom op het juiste volume is ingesteld productie technisch gesproken. Dat is op de rest van dit album soms zeker niet het geval. Een krappe 8.

"A ton of love" had niet mistaan op het album "An end has a start". De veelgemaakte vergelijking met U2 begrijp ik, maar ondersteun ik maar deels. Het gitaargepingel is zeker U2-esque, maar de typische thema's van Editors en het klaaglijke geluid is toch wel degelijk een stempel afkomstig van Editors. Een ruime 7.

De volgende drie nummers zijn de rustige en redelijk ingehouden nummers. De eerste keer dat ik "What is this thing called love" beluisterde vond ik het maar niets. Met name de hoogte van de stem van Tom vond ik niet passen bij het beeld dat ik heb van Editors. Gelukkig duurt dit niet lang en wordt al vrij snel overgegaan op een melodieuze en emotioneel refrein. Niet denderend fan van dit nummer. Een 6.

"Honesty" en "Nothing" zijn naar mijn mening de minst goede nummers van dit album. In eerste instantie zijn ze niet denderend. Na een flink aantal keer te hebben beluisterd ben ik ze wel wat beter gaan begrijpen. Een krappe 6 voor beiden (misschien wel een onvoldoende 5).

Gelukkig komen er na de mindere drie nummers en aantal goede nummers aan. "Formaldehyde", een woord dat mij niet bekend voorkwam. Het staat voor een giftige gas. Dat maakt sense als je de tekst van het nummer interpreteert. . Het nummer heeft een lekker tempo, zeer goed in het gehoor liggend refrein en een juiste lengte (3:50). Een ruime 7,5

"Hyena" is het volgende nummer met een wederom sterk refrein dat makkelijk in het gehoor ligt. "Laugh with me Hyena!" , je hoort het gehuil van de hyena erin doordringen. Stem van Tom erg goed op dit nummer door de afwisseling van zoet naar rauw, serieus en melancholiek. Een ruime 7,5.

"Two hearted spider". Een rustig nummer die wat beter uit de verf komt dan de eerdere. Had gepast op het album "The back room". In plaats van hoog gezang in het refrein gaat Tom lekker laag zitten en dat vind ik veel beter bij de sfeer van het nummer passen. Overgang in het midden is een welkome rustpauze en afwisseling. Aan het einde van het nummer toch weer wat U2-achtige perikelen ("FEZ-Being born") .Een krappe 7.

"The phone book". Kan ik kort over zijn. Beste nummer van de cd. Simplicity at its best. Niet eerder een nummer van Editors gehoord dat zo aangrijpend kan overkomen. Enige minpuntje is dat de stem van Tom te hard lijkt te zijn. Iets betere afstemming met de instrumenten had dit nummer tot een diamant gemaakt in plaats van een parel. Een dikke 8,5.

"Bird of Prey" is een nummer met een combinatie van up-tempo beat, melodieuze samenzang en violen. Pakt goed uit. Toch is dit nummer ná het vorige nummer beduidend minder goed. Een 7.

TL;DR: Het album vereist meerdere luisterbeurten. Hij is naar mijn mening de minste van de vier albums, maar ook weer niet tergend slecht. Ik geef het totaal een 7+'je. De eerste drie nummers en the phone book maken dit album echter wel de moeite waard.

Op naar de Gashouder en Ziggo Dome voor de concerten dit jaar!