Je kan er niet omheen: Jim Steinman is een steengoede componist. Maar een zanger...

Persoonlijk hoor ik de nummers liever in de versie van Meat Loaf, toch leg ik deze lp af en toe nog op omdat die een ander geluid geeft dan de Meat-platen...



Toch wel:

- bij featured vocals
- bij background vocals
en bij Special thanks: And a deep nod of apreciation to Rory Dodd, with whom it is always a tremendous pleasure to sing...

Of dit het beste album is van Meat;
ik weet het toch niet hoor...
Deze of Dead Ringer..

Al staan er wel prachtige nummers op met eindeloos lange titels:
*I'd Do Anything for Love (But I Won't Do That)
*Rock and Roll Dreams Come Through
*Objects in the Rear View Mirror May Appear Closer Than They Are
*Out of the Frying Pan (And into the Fire)
en ga zo maar door...

Er staan veel nummers op die door al eens door Meneer Steinman zijn opgenomen voor zijn album Bad For Good (ook de moeite waard) die in een zekere zin (veel) beter zijn in de versie van Meat.

De eerste keer dat ik dit album hoorde; ondertussen al 5-6 jaar geleden, ik was toen een jaar of 10 vond ik er nu echt niks aan...

Waarom?

Ik denk dat ik als klein jongetje de nummers nog al erg lang vond (ik was toen erg aan van die oude popnummertjes als Life Is Life, Mamma Mia, Final Countdown ga zo maar door... ik hou er nu nog van maar ik kan al de iets minder poppy nummers ook waarderen),
zeker de intro's... ik zat dan voor de cd-speler constant op de doorspoelknop te drukken om dan toch maar die vervelende intro te skippen... gevolg was dat ik meestal enkel maar de helft van het liedje kende, van vele zelfs enkel het refrein of zelfs niks.
I
Nu is dat toch wel een beetje veranderd ik kan hem al gewoon opleggen en uitluisteren en genieten van de prachtige nummers.


Ook leuk aan deze plaat (en Meat Loaf) zijn de fantastische (Kitchy) videoclipjes net mini films

Minder dan 5 sterren geven zou niet eerlijk zijn in mijn geval

Zalig, gewoonweg zalig.

ok dit is absoluut NIET het beste album ooit gemaakt maar, al vanaf de eerste luisterbeurt brengt die een lach op je gezicht.

Zelf hed ik dit album nooit gekocht omdat ik niet wist wie of wat de rubettes waren, maar onlangs deed mijn overbuur zijn platen weg...

en ion het rijtje van Prince, ZZ Top, Cheap Trick, ABBA, The Pointer sisters zat deze. ik wist totaal niet wat ik er moest van verwachten maar aan de hoes te zien kon ik al een beetje raden dat het waarschijnlijk een glamrock plaat uit de jaren '70 zou zijn.

En ik had gelijk.

En daar was ik niet ontevreden over gezien ik de glamrock nog
goed kan smaken