Vorige week met veel verwachting de nieuwe Arcade Fire lp gekocht.
Het artwork ziet er in ieder geval fantastisch reflecterend uit. Mijn oude lp's van onder andere Bruce Springsteen(Darkness on the Edge of Town), Beatles(Abbey Road), Dylan(Blood on the Tracks) lijken sinds het zien van Reflektor minder mooi dan voorheen.

Het eerste nummer had zijn goedkeuring al gehad en beloofde de aanzet voor een ijzersterk album. De eerste luisterbeurt was echter niet meteen raak. Bij sommige nummers hoorde ik lekkere dansbare en vrolijke deuntjes. De tweede helft van het album vond ik helaas echter erg tegenvallen. Het duurde akelig lang voordat de naald het einde van Supersymmetry had bereikt.

Uiteraard zou het album van mij een tweede-, derde-, vierde- ................. honderdste kans krijgen.
De afgelopen week heb ik het album vijf keer in zijn volledigheid beluisterd. We exist, Flashbulb Eyes, Here comes the Nighttime, Normal Person, You Already Know, Joan of Arc en Afterlife spookten deze week vaak door mijn hoofd. Here Comes The Night Time ll zie ik nu als een prima aankondiging van het donkere tweede deel van het album. Awful Sound en It's Never Over zijn nu toppers geworden. De enige twijfelachtige nummers zijn voor mij Porno en Supersymmetry.

Wanneer Porno en Supersymmetry aanslaan verander ik mijn cijfer in vijf sterren. Reflektor toont een grote diversiteit in emotie en muziekstijlen. De nummers zijn van een kwalitatief hoog niveau met af en toe bakken energie. Nu hopen dat Arcade Fire Nederland snel aandoet om het al indrukwekkende live optreden met Reflektor te versterken.