Arcade Fire - Reflektor (2013)

Dit wordt de eerste van een hele rit quotes ben ik bang, hoe krijg je ze allemaal in een reactie?

Maar goed, Herman, dank voor de motivatie om hier serieuze opmerkingen te plaatsen over muziek, altijd goed als een moderator weet wat zijn plek is.
Muziek is naast persoonlijke beleving ook een artistieke aangelegenheid waarvoor wel zeker objectieve criteria zijn aan te leggen. Hoe beoordeel je anders consistentie, ontwikkeling? Vanuit je onderbuik?

Ik heb het niet over de Stones, ik heb het over Exile, zondermeer hun beste album vind ik, hoewel ik helemaal niet van de Stones hou. Het gaat om meer dan een persoonlijke beleving of een unieke stem van een liefhebber. Het gaat om het totaal van wat mensen als groep vinden, dat geeft een goede indruk van het gegeven aantal sterren.
Waarom mag ik niet zeggen dat ik heel veel albums beter vind dan deze, kwets ik dan iemand? Dus waarom schofferend?

Dat zeg ik ook niet. Maar al die platen waren klassiekers vanaf het moment dat ze uitkwamen. Je wist het meteen toen je het hoorde, of je had een voorgevoel dat het wel eens heel iets bijzonders zou gaan worden, na de eerste gewenning. En dan maakte het niet uit of het muziek was die je leuk vond. Net als bij een film weet je of hij goed is zodra je kijkt, ongeacht het genre.
Natuurlijk komt er nog regelmatig een album uit dat je een klassieker kunt noemen, maar daar hoort deze voor mij niet bij.

IK heb geen klassieke smaak, ik noem die albums, zomaar een greep uit de top 250 van mume, omdat ze hetzelfde aantal sterren hebben. Niet omdat het mijn favorieten zijn. En dat van die bliepjes is een grapje, dat moet je niet zo serieus opvatten. Over bliepjes, een super bliepjes album vind ik Chemistry is what we are van Simean.

Over Funeral en Neon Bible, hele goede albums, zeker toen ik het ook live had gezien, wat een kracht. Een soort grootstadse folk. Ik hoorde wat ik een tijd niet had gehoord, intensiteit, betrokkenheid, het pakt je beet en sleurt je mee, zoals je dat destijds ook zag bij, niet toevallig Springsteen, waaraan vaak wordt gerefereerd mbt AF. Bij dit album krijg ik dat gevoel nog maar bij vlagen. Het is zo tam, zo fluwelig. Ik denk dat mijn mening over dit album er ook is omdat ik het jammer vind dat ze afzwaaien. Ik had andere verwachtingen. Neemt niet weg dat ik nog steeds vind dat het album hoger scoort dan het verdient.

Ik heb het niet over Arcade Fire maar over dit album. Wat ik bedoel is dat de mensen die minder positief zijn niet allemaal hun stem uitbrengen, waardoor het gemiddelde hoger is dan wanneer dat wel zou gebeuren. Sommigen wachten misschien nog af, wat ik zelf ook van plan was. Maar wilde toch een eerste indruk weergeven. En dat is half/half, niet goed, niet slecht. In ieder geval veel minder dan ik na hun eerste twee albums had verwacht.

Dit is een misverstand, ik had het over de opmerking van Lura, met wie ik inmiddels ook prettig pm-contact heb gehad hierover. Alhoewel ik het niet met jouw bericht eens was, vond ik helemaal niets verkeerds aan in die zin.

Ben het ook niet met je eens dat de albums van Bowie, QOTSA en Aenima bij release meteen al als klassiekers werden gezien. Zou ook niet weten waarom die laatste twee een hoger aanzien zouden hebben dan Funeral. Doorgaans is het ook zo dat er pas na verloop van jaren een bepaalde convergentie optreedt wat betreft de klassiekerstatus van albums.

Tot het in bredere kring gedeeld wordt en vergeet de rol van de media daarin niet. Maar ik kan me van veel van de albums die ik noemde nog herinneren toen ze uitkwamen en voordat er over geschreven werd (je had toen nog geen internet) dat ik dacht van Wauw! En je er enthousiast mee naar je vrienden liep.
En ik snap je opmerking over DWDD ook wel. Ik kijk ook altijd met enige tegenzin naar die zelfbenoemde experts, die elkaar allemaal na babbelen. Toch kun je niet ontkennen dat er voor popmuziek maar ook voor metal of ieder willekeurig genre, andere maatstaven zijn bijgekomen dan alleen die puur persoonlijke beleving. Ons referentiekader wordt onophoudelijk vertimmerd.

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Objectiviteit vs subjectiviteit. Die algemene discussie kan daar worden vervolgd, dan kan hier over dit album worden gepraat.

Inmiddels voor de derde keer beluisterd en mijn mening is ongeveer hetzelfde gebleven. Dit album doet mij helemaal niets. Ik ga het verder ook niet meer beluisteren.

2,5*

Je hebt een quote gemaakt van .... jezelf!

Vorige week met veel verwachting de nieuwe Arcade Fire lp gekocht.
Het artwork ziet er in ieder geval fantastisch reflecterend uit. Mijn oude lp's van onder andere Bruce Springsteen(Darkness on the Edge of Town), Beatles(Abbey Road), Dylan(Blood on the Tracks) lijken sinds het zien van Reflektor minder mooi dan voorheen.

Het eerste nummer had zijn goedkeuring al gehad en beloofde de aanzet voor een ijzersterk album. De eerste luisterbeurt was echter niet meteen raak. Bij sommige nummers hoorde ik lekkere dansbare en vrolijke deuntjes. De tweede helft van het album vond ik helaas echter erg tegenvallen. Het duurde akelig lang voordat de naald het einde van Supersymmetry had bereikt.

Uiteraard zou het album van mij een tweede-, derde-, vierde- ................. honderdste kans krijgen.
De afgelopen week heb ik het album vijf keer in zijn volledigheid beluisterd. We exist, Flashbulb Eyes, Here comes the Nighttime, Normal Person, You Already Know, Joan of Arc en Afterlife spookten deze week vaak door mijn hoofd. Here Comes The Night Time ll zie ik nu als een prima aankondiging van het donkere tweede deel van het album. Awful Sound en It's Never Over zijn nu toppers geworden. De enige twijfelachtige nummers zijn voor mij Porno en Supersymmetry.

Wanneer Porno en Supersymmetry aanslaan verander ik mijn cijfer in vijf sterren. Reflektor toont een grote diversiteit in emotie en muziekstijlen. De nummers zijn van een kwalitatief hoog niveau met af en toe bakken energie. Nu hopen dat Arcade Fire Nederland snel aandoet om het al indrukwekkende live optreden met Reflektor te versterken.

Ik vind Porno heerlijk. Het nummer bedoel ik dan Voor mij tot nu toe het hoogtepunt van de 2e cd. Here Comes the Night Time het hoogtepunt van de 1e.

Waarschijnlijk een aantal pagina's terug al gevraagd,maar iemand een verklaring waarom dit album op 2 cd's is geperst in plaats van de handige 1 cd formule?

Domweg omdat het de opzet van een dubbelalbum heeft. Een bijzonder geslaagde opzet wat mij betreft, want ook al klinken de beide delen prachtig achter elkaar, kan het soms misschien wat veel van het goede zijn en beide delen blijken bovendien ook goed los van elkaar te werken. Zo had ik vanmorgen heel veel zin in de nummers van deel II (die je best anders ervaart als je oren nog niets te verwerken hebben gehad), maar toen dat afgelopen was heb ik toch ook maar het eerste deel opgezet en die omgekeerde volgorde beviel ook niet bepaald verkeerd. Zo kan je dit werkje dus op verschillende manieren verkennen. Daarnaast heb ik het gevoel dat er een thematische samenhang is tussen beide delen, die echter ook elkaars reflectie vormen.

Heb 'm nou 2x geluisterd. Ik moet erg wennen aan de nieuwe sounds, maar vind het ook retespannend allemaal en wil 'm eigenlijk meteen weer horen. Da's een goed teken, ik word uitgedaagd, ik ben nieuwsgierig waar het naartoe gaat met mijn stem. Na de zware thema's, de bijbelverhandeling en de jeugdsentimenten hebben we nu de dance, fun en vette knipoog ontdekt en dat gaat behoorlijk extreem alle kanten op. Beetje flauw om met namen te gaan smijten, ik weet het, maar ik hoor toch echt LCD Soundsystem voorbij komen, Daft Punk, Michael Jackson, David Byrne, Franz Ferdinand, Morrissey, Slade of Mud, Human League, you name it. Maar door met name Vin Butler's zang ook erg herkenbaar Arcade Fire. Als ik mijn ogen sluit als Reflektor weer begint, zie ik een steile weg omhoog voor me opdoemen...

Wel een beetje suf dat de vinylversie een afwijkende tracklist heeft. Was bij The Suburbs ook al het geval, alhoewel ik inmiddels zo gewend ben geraakt aan die volgorde dat dat nu voor mij als de ´echte´ voelt. Maar het blijft merkwaardig.

Awful Sound (Oh Eurydice) is het mooiste liedje dat ik in tijden heb gehoord. Huilings.

Thanks

Jeetje, wat is Here Comes the Night Time toch een beest van een nummer!

Wat een fantastische plaat. Als hij afgelopen is kijk ik alweer uit naar de volgende keer dat ik hem kan luisteren. Het is een plaat waarin je nieuwe dingen blijft ontdekken. Hij wordt met elke keer luisteren spannender.

Oh You've Got Green Eyes
Oh You''ve Got Blue Eyes
Oh You've Got Gray Eyes

Iemand ?

Misschien lsd gebruik?

Het is zeker merkwaardig. Zelf geef ik de voorkeur aan de vinylvolgorde van volume 1:

Side A: Reflektor / Flashbulb Eyes / Here Comes the Night Time

Side B: We Exist / Normal Person / You Already Know / Joan of Arc

De nummers per side passen qua sound prima bij elkaar, side A uitgelatener, side B al wat donkerder (in de richting van volume 2). Het is ook nog eens gemakkelijk, omdat ik Side A voor de release al vaak gehoord heb, begin ik meestal met side B. En wat is dat genieten zeg!

Waar Funeral tijd koste vanwege het stemgeluid van Win en daardoor heel langzaam groeide van 'wel aardig naar een 5* album' daar neemt Reflektor ook z'n tijd, nu niet door de zang maar van 'niet pakkend pretentieus' naar 'verslavend en telkens weer op willen zetten'.
Het proces gaat sneller dan bij het debuut, dat wel, maar het is toch altijd weer leuker dan andersom (dat ik wel heb bij een paar andere albums dit jaar).

koekoek we hebben al een tijdje euris

maar het maakt niks uit ik vergeef je

Arcade Fire - Funeral
Arcade Fire - Neon Bible

zijn toch echt wel albums waar je niet over heen kunt
maar ik vind Reflektor erg moedig gedaan

Hmm een vraagje over de 'hidden track' die op de cd versie van Reflektor zou moeten staan. Het zou track 0 van cd 1 zijn, maar hoe krijg je dat afgespeeld? Track 0 selecteren lukt niet, en terugspoelen vanaf track 1 lukt niet op mijn cd speler. Ook bij het rippen van de cd op de computer is er geen hidden track gevonden. Vreemd...

Ik lees dat je moet terugspoelen vanaf track 1, maar hier krijg ik dat ook niet voor mekaar.

Ik nijg bijna naar 5 sterren...dat zou echt ongekend zijn, want ik heb maar 20 albums op 5 sterren staan ofzo En dat had ik bij de eerste luisterbeurt echt nooit verwacht...Wat een album zeg, hij wordt maar beter en beter.

Normal Person