De Reignfall EP wordt nergens heel speciaal en het titelnummer is de duidelijke uitschieter maar toch het luistert allemaal wel fijn weg. Ik ben alleen niet zo van die gezongen refreintjes. Het klinkt alsof hij op ieder nummer hetzelfde doet. Vroeger had ik altijd best wel hoge verwachtingen van Chamillionaire, die hij in de tijd van Ultimate Victory ook gedeeltelijk heeft waar gemaakt.
Dit is dan toch wel een stuk commerciëler ( Net zoals de Elevate EP van Februari dit jaar ). Commercieel is niet erg maar sommige refreintjes komen hier best corny op me over.
Leuke EP van Cham maar meer niet.

Treurig album. Matige teksten en vervelende beats. Wat is deze man afgegleden sinds zijn eerste album zeg.

Vind 1999 stukken beter.

Wat een beest.

Something Else is een heel erg lange zit. Dat Tech N9ne erg goed kan rappen weten we allemaal, jammer genoeg heeft hij altijd de nare neiging om rond de 25 nummer op zijn album te gooien.
Aangezien er heel veel verschillenden stijlen hiphop op staan en Tech wordt bij gestaan door vrij goede gastartiesten blijft het nog best lang interessant. Sommige gastartiesten had hij van mij daarentegen wel thuis mogen laten. T-Pain zorgt weer voor de gebruikelijke hoofdpijn en rappers zoals Wiz Khalifa vind je tegenwoordig op ieder hiphopalbum maar voegen niks toe.

Ik weet niet waarom, maar die keer op keer veranderende en versnellende flow van Tech N9ne begint mij een beetje te irriteren. Misschien komt dit ook wel doordat het album veel te lang duurt.
Op een aantal hele vette uitschieters na ( o.a. Fragile) zal ik dit album niet gauw weer in zijn geheel gaan opzetten.

Hij heeft lang op zich laten wachten, maar eindelijk was hij daar dan.
Tyler The Creators tweede album Goblin.
Hier mijn eerste indruk:

Het begint toch heerlijk met Goblin, het is een vervolg op Inglorious ( Laatste track van het album Bastard ) en ook hier is hij bij een soort psychiater.
De beat van Goblin vind ik ook heerlijk en het einde is ook creatief.

Yonkers kende ik natuurlijk al, en is nu al 1 van mijn favoriete tracks van 2011.
Met teksten als : I'm a fucking walking paradox, no I'm not en Jesus called, he said he's sick of the disses /I told him to quit bitching and this isn't a fucking hotline
Overtuigd hij mij al een geweldige lyricist te zijn.
Ook hier is de beat verschrikkelijk hard.

Radicals is vooral een live track volgens mij, want hier geeft hij lang niet zoveel energie als dat hij live doet.
Het is wel een track met genoeg variatie, de harde stukken worden gevarieert met instrumentale stukken.

She is ook een leuk stukje afwisseling , met het refrein van Frank Ocean.
Gelukkig gaat hij hier niet de commerciële kant op , aangezien ik dat wel verwacht had met een R&B refrein.

Transylvania is keihard, Tyler rapt hier aardig snel met een stemvervormer.
Ik heb nog niet alle teksten geanalyseerd maar het klinkt in ieder geval geweldig.

Nightmare heeft weer een heerlijk beat ( Drums )
Hier gaat Tyler weer heerlijk los en krijgt iedereen er weer van langs.
Ook laat de psychiater weer van zich horen.
Dope track.

Tron Cat was ook al eerder gelekt, volgens Tyler door een vriend van hem.
Dit is een keihard nummer met misschien wel de meeste quotables.
"Rape a pregnant bitch and tell my friends I had a threesome""I'm awesome, and I fuck dolphins. Sicker than the starvin Nigerian kids barfin.Odd Future Wolf Gang Nazi bar mitzfah with your sister at the bar playing leg and arm twister."En zo gaat het maar door, tot nu toe is het album boven verwachting.

Her is ook weer een duistere track.
Over dit nummer kan ik nog weinig zeggen, denk dat het een groeiertje is.
Voor nu is ie wel aardig.

Sandwitches had Tyler ook al eerder vrij gegeven.
Heerlijk nummer met een verschrikkelijk hard gastoptreden van Hodgy Beats.
"Those privileged fucks gotta learn that we ain't takin' no shit / Like Ellen Degeneres clitoris is playin' with dick"
"I got ten of these Kennedy's / Not Dom, but if I was a Dahm, I would be Jeffery "
Fish heb ik gemengde gevoelens over.
Hij begint heerlijk op een piano , waarna er een verschrikkelijk raar refrein komt.
Het lijkt wel of de tweede verse totaal niet flowt, net zoas de derde verse.
De bijdrage van Frank Ocean is ook dope, het stuk na de stilte moest ook wel even om lachen.
Toch lijkt dit nummer een misser.

Analog is weer een lekkere track.
Alles aan deze track is dope, en het gastoptreden van Hodgy is weer hard.
De beat is ook weer eens wat anders, aangezien de rest allemaal duister is.
Deed me ook een beetje denken aan een Wiz Khalifa track ( De beat ).

Bitch Suck Dick doet me denken aan een Waka Flocka Flame track.
Deze vind ik in eerste dus niet dope.
Het refrein is ook verschrikkelijk kut, bah.
Gelukkig maakt Tyler zijn verse nog wat goed.

Window is een heerlijke laydback track.
Hij duurt 8 min, toch wordt de track niet vervelend.
Ook hier komt Dr. TC weer langs.

AU79 is een instrumentale track.
Dit vind ik wel jammer, maar het is wel een hele harde!
Toch had ik liever gehad dat Tyler hier over had gerapt.
De drums zijn wel weer orgineel en het stukje piano dat er tussen door komt is ook vet.

Golden begint weer met Dr. TC, die Tyler vraagt al zijn opgekropte problemen te vertellen.
Dit is denk ik mijn favoriete track van het album.
Zo'n verschrikkelijke dikke beat waar Tyler helemaal op los gaat.
Dat achtergrond koor maakt het helemaal af, superieur!

In eerste instantie vind ik het dus een dope album, beter als Bastard.
Dit album is constanter en er staan dopere tracks op. ( Behalve Bitch Suck Dick )
Tyler, hulde...