Tyler, the Creator - Goblin (2011)

Ik denk dat het vooral komt omdat Tyler geen degelijke antwoorden gaf en de interviewer daar niet echt op voorbereid was. Erg moeilijk om dan een goed stuk neer te pennen.

Vrijwel alle vragen zijn kut...

Welnee. Hartstikke leuk juist. Prima stuk.

Dat interview is hier ook al gepost.

Ok.

Analog Ft. Hodgy Beats

Veel interessanter interview. Onder andere met uitleg over Yonkers.

Redelijk wat chat- en lekberichten verwijderd.

Ja echt tof die interviews!

Hij is gelekt en na een paar maanden lang heeft hij na 2 luisterbeurten zijn hoge verwachtingen gelijk al waargemaakt, sterke en harde teksten, geniale producties en fijne samenwerkingen. Tyler heeft een fijne stem en flow + de teksten is dit ongelovelijk sterk. Perfect voor laat in de avond met de koptelefoon op. Favorieten zijn nog steeds wel Yonkers, Sandwitches, Tron Cat en Golden. Fantastisch album en voor nu het beste album van 2011!

1x geluisterd.

Donders, dit album knaagt wel aan je geweten. Eindtrack Golden is echt een schepje bovenop alle 'ellende'. De productie is niet echt goed vind ik. Zit enorme verschillen in. Dieptepunt is toch wel Fish. Je kan de productie ook als argument voor gebruiken: Tyler is geen auto tune, super-synth, opgepoetste Lil Wayne. Bovendien heeft hij alles zelf gemaakt; Tyler knutselt nog wat. De muziek past soms geniaal bij zijn teksten, maar soms sukkelt het doelloos door je speakers. Veel variatie? Valt ook wel mee.

Ok. Ik ben benieuwd hoe lang je dit door je speakers kunt trekken voodat je zelfmedelijden krijgt. Ik bedoel, het is niet echt een vrolijke rit. Maar dat maakt Tyler wel een unieke aandachtstrekker. Zijn spel, zijn regels.

Nog maar eens luisteren, of anders concert (=energie) filmpjes kijken.

Ik vind het vrij matig tot zwak eigenlijk..

Fish vind ik juist 1 van de hoogtepunten, maar ja dit is een album dat uit hoogtepunten bestaat. Heerlijk, de attitude van punk, de madness van een bad trip in een vroeg mothers of invention album, heerlijk beats die van ongepolijst tot heel smooth gaan. Verder heerlijk dat Frank Ocean ook z'n inbreng heeft en verder is Hodgy Beats ook altijd paraat. Teksten zijn heerlijk. Vind dat het met de variatie ook wel goed zit, elk nummer roept weer ff mijn aandacht. Er mist alleen een samenwerking met Lil B Nee ik kan het album nog niet precies op waarde schatten, wel weet ik dat ik 'm erg goed vind.

Haha, geniaal: Left? Right! Left? Right! Left? Right!

Ik geef weinig om deze muziek, kan maar van een paar nummers genieten, hetzelfde geldt voor Bastard.

De album versie van Yonkers is trouwens langer. 'I'm stabbing any blogging faggot with a pitchfork' Humor heeft ie wel De rest van het album is nogal onevenwichtig. Geen blijvertje op de lange termijn denk ik, maar we zullen zien.

Hij heeft lang op zich laten wachten, maar eindelijk was hij daar dan.
Tyler The Creators tweede album Goblin.
Hier mijn eerste indruk:

Het begint toch heerlijk met Goblin, het is een vervolg op Inglorious ( Laatste track van het album Bastard ) en ook hier is hij bij een soort psychiater.
De beat van Goblin vind ik ook heerlijk en het einde is ook creatief.

Yonkers kende ik natuurlijk al, en is nu al 1 van mijn favoriete tracks van 2011.
Met teksten als : I'm a fucking walking paradox, no I'm not en Jesus called, he said he's sick of the disses /I told him to quit bitching and this isn't a fucking hotline
Overtuigd hij mij al een geweldige lyricist te zijn.
Ook hier is de beat verschrikkelijk hard.

Radicals is vooral een live track volgens mij, want hier geeft hij lang niet zoveel energie als dat hij live doet.
Het is wel een track met genoeg variatie, de harde stukken worden gevarieert met instrumentale stukken.

She is ook een leuk stukje afwisseling , met het refrein van Frank Ocean.
Gelukkig gaat hij hier niet de commerciële kant op , aangezien ik dat wel verwacht had met een R&B refrein.

Transylvania is keihard, Tyler rapt hier aardig snel met een stemvervormer.
Ik heb nog niet alle teksten geanalyseerd maar het klinkt in ieder geval geweldig.

Nightmare heeft weer een heerlijk beat ( Drums )
Hier gaat Tyler weer heerlijk los en krijgt iedereen er weer van langs.
Ook laat de psychiater weer van zich horen.
Dope track.

Tron Cat was ook al eerder gelekt, volgens Tyler door een vriend van hem.
Dit is een keihard nummer met misschien wel de meeste quotables.
"Rape a pregnant bitch and tell my friends I had a threesome""I'm awesome, and I fuck dolphins. Sicker than the starvin Nigerian kids barfin.Odd Future Wolf Gang Nazi bar mitzfah with your sister at the bar playing leg and arm twister."En zo gaat het maar door, tot nu toe is het album boven verwachting.

Her is ook weer een duistere track.
Over dit nummer kan ik nog weinig zeggen, denk dat het een groeiertje is.
Voor nu is ie wel aardig.

Sandwitches had Tyler ook al eerder vrij gegeven.
Heerlijk nummer met een verschrikkelijk hard gastoptreden van Hodgy Beats.
"Those privileged fucks gotta learn that we ain't takin' no shit / Like Ellen Degeneres clitoris is playin' with dick"
"I got ten of these Kennedy's / Not Dom, but if I was a Dahm, I would be Jeffery "
Fish heb ik gemengde gevoelens over.
Hij begint heerlijk op een piano , waarna er een verschrikkelijk raar refrein komt.
Het lijkt wel of de tweede verse totaal niet flowt, net zoas de derde verse.
De bijdrage van Frank Ocean is ook dope, het stuk na de stilte moest ook wel even om lachen.
Toch lijkt dit nummer een misser.

Analog is weer een lekkere track.
Alles aan deze track is dope, en het gastoptreden van Hodgy is weer hard.
De beat is ook weer eens wat anders, aangezien de rest allemaal duister is.
Deed me ook een beetje denken aan een Wiz Khalifa track ( De beat ).

Bitch Suck Dick doet me denken aan een Waka Flocka Flame track.
Deze vind ik in eerste dus niet dope.
Het refrein is ook verschrikkelijk kut, bah.
Gelukkig maakt Tyler zijn verse nog wat goed.

Window is een heerlijke laydback track.
Hij duurt 8 min, toch wordt de track niet vervelend.
Ook hier komt Dr. TC weer langs.

AU79 is een instrumentale track.
Dit vind ik wel jammer, maar het is wel een hele harde!
Toch had ik liever gehad dat Tyler hier over had gerapt.
De drums zijn wel weer orgineel en het stukje piano dat er tussen door komt is ook vet.

Golden begint weer met Dr. TC, die Tyler vraagt al zijn opgekropte problemen te vertellen.
Dit is denk ik mijn favoriete track van het album.
Zo'n verschrikkelijke dikke beat waar Tyler helemaal op los gaat.
Dat achtergrond koor maakt het helemaal af, superieur!

In eerste instantie vind ik het dus een dope album, beter als Bastard.
Dit album is constanter en er staan dopere tracks op. ( Behalve Bitch Suck Dick )
Tyler, hulde...

Bijna afgeluisterd en ik denk dat dit een 4* wordt, heel misschien hoger. En dat live-gevoel van Lars bij Radicals heb ik bij meer nummers.

Een behoorlijk saaie plaat kan ik wel stellen. Trage producties, nummers die veel te lang uitgerekt worden met weinig wat echt weet te boeien. De eerder uitgekomen tracks zoals Yonkers, Sandwitches en vooral Tron Cat zijn met afstand het beste. Verder is Goblin tekstueel gezien weliswaar een prima album, maar scoort het op veel andere aspecten aanzienlijk minder. De plaat is zo langdradig doordat vrijwel elk nummer eentonig is, en binnen het album zelf wordt ook nauwelijks gevarieerd. Steeds maar weer hetzelfde soort beat: lage bassen, zware drums en vooral geen opvallende samples. Toch kan ik niet zeggen dat het een tegenvaller is, want ergers had ik dit wel verwacht (zeker toen ik de snippets beluisterde en de tijdsduur van het album zag). Nee, Tyler zal nog flink moeten groeien om mij uiteindelijk volledig weten te boeien. Goblin komt mij teveel over als slechts een leuk hobbyproject dat even vlug gemaakt moest worden omdat de hype nu daar is.

Ik dacht dat je dit 3,5 sterren shit vond?

Wat Rob zegt kan ik me wel in vinden, er zijn veel trage stukken en weinig verassende samples etc.
Toch zijn er voor mij te veel hoogtepunten om het een 2,5 te geven.
Nu ik hem 3x geluisterd heb kom ik op een 4,0 die waarschijnlijk nog wel groeien gaat.
Vooral de teksten zijn geniaal en in combinatie met de beats maken het voor mij een heerlijk album.

Wat je van Bastard vond, kun je van deze plaat ook vinden, dat is mijn eerste indruk!
De aanpak is gelijkaardig, de thematiek veelal dezelfde. Je hoort hem zelfs vaak dezelfde verwijzingen of lines gebruiken. De tussenkomst van een label heeft eigenlijk helemaal niets veranderd. Langs de ene kant iets om toe te juichen, langs de andere kant, tja, verwacht je toch net wat meer. Bastard maar ook Goblin zijn wel erg fris en genietbaar, de low-key DIY-methode is alles wat My Beautiful Dark Twisted Fantasy vorig jaar niet was. Dat beiden deel van hedendaagse hiphop kunnen uitmaken valt in elk geval alleen maar toe te juichen! Ik wacht nog even af voor het uiteindelijke verdict...

Dat zei ik op twitter na twee nummers.

Erg jammer dat ik bij sommige tracks na de eerste luisterbeurt al de neiging krijg om te skippen, een aantal van deze beats maken het erg moeilijk om relaxed te luisteren naar wat Tyler te zeggen heeft. Het laat toch een beetje een teleurstellende nasmaak achter terwijl er inderdaad ook genoeg hoogtepunten zijn zoals Delars al zei.

Zal wel rond de 3* eindigen.

Nee, het wordt sowieso niet hoger dan een 4*. De eerst uitgebrachte nummers, samen met Golden zijn wel de beste nummers. De andere nummers zijn van een constant goed niveau met hier en daar een uitschietertje. De beats zijn vaak hard, rauw en grimmig. Soms is het allemaal wat te veel en klinkt het wat amateuristisch. Dat laatste maakt het ook wel weer vet eigenlijk. Wat ik wel erg cool vind zijn de kalme, haast geruststellende momenten in de producties tussen al het geweld door. Fish vind ik erg jammer, want er is geen duidelijk geheel in te vinden, wat het vervelend maakt. Andere minpuntjes zijn Bitch Suck Dick, al valt die nog wel mee, en het instrumentale AU79, waar een rapper overheen hoort. Tyler, The Creator zelf is het grote hoogtepunt. Zijn donkere, rauwe stem met grove teksten zijn soms haast hypnotiserend. Gelukkig klinkt het niet alsof hij grof is om het grof zijn, het klinkt gemeend. Dit komt voornamelijk doordat de teksten lyricaal goed in elkaar zitten, van een hoog niveau en ook nog eens origineel zijn. Dit is zeker iemand om in de gaten te houden, al is het puur vanwege zijn houding en gedrag. Beste nummers zijn Yonkers, Tron Cat, Golden en Sandwitches. Vooral de samenwerking met Hodgy Beats op het laatstgenoemde nummer is erg vet!

Ik wacht nog even tot de deluxe versie op de mat valt, maar ik wel erg benieuwd. Als het hele album niveau Sandwitches is wordt het voor mij een 3,5, als het alleen maar Yonkers bevat, zal het een 4,5 worden. Bastard vind ik nog steeds geweldig, dus stiekem vind ik het geruststellend dat mensen zeggen dat het qua niveau hetzelfde is.

Het is stukken hoger qua niveau, er zitten alleen wat vergelijkbare momenten in

Het is inderdaad wel vergelijkbaar met Bastard, daar kon ik hier en daar ook moeilijk doorheen komen, die afwisseling van genialiteit en gemiste kansen voel ik bij deze plaat vrijwel het zelfde. Al voelen de hoogtepunten hier wel wat hoger.

Bericht in hoofdletters verwijderd.