Elegies to Lessons Learnt.

Een prachtig album met 4 geweldige muzikanten.
Prachtige vocalen die zeer bijzonder in mijn oren klinken.
De nummers bouwen zich heerlijk op.
Prachtige lyrics die mij weer in hen greep weten te nemen.

De opkomende drums bij meerdere nummers zijn gewoon heerlijk.
Het is nu slecht weer en de boom op de cover laat me hier ook gelijk aan denken, super deze muziek om bij zo'n weer te luisteren.

In nummers zoals Voice of Reason hoor je gewoon dat de jongens met nogal veel frustraties sukkelen. De haat aan de wereld drukken ze dan ook erg melancholiek uit in hun teksten. Het gaat dan voornamelijk over Britse gebeurtenissen. Wanneer houd het eens op al die ellende in Engeland en derest van de wereld, ik denk dat deze jongens die vraag wel vaker in hun hoofd hebben gehad. De lead-zanger zingt zijn nummers dan ook op een melancholieke wijze. Wat in dit geval erg mooi is.

We all fall down: The fear of god now is in every person.

Twenty five sins: Will you be surprised when the flames consume you as God claims his retribution?

Deception: All I ever wanted is a little revolution but here I sit with my head in my hands lost in a sea of deception.

Voice of reason: It took a blow to the head and I realized what I was put on this earth to achieve it showed me the way so make an example of me hang me up from the tallest tree make an example of me.

Death of an Idealist: And all that's left for me is to usher in the death of a broken man and the birth of another we all seem safe in the knowledge that you are watching over everything that we do.

Remnants of an army: This is all that's left another fine mess as our empire falls on it's own rusting sword I won't be surprised somethings never change.

We go hunting: I curse the day I ever set foot in this god foresaken town. And I won't rest until oh, these sisters of the devil burn in hell!

Come Over: So here's to fallen friends and to falling walls
I severed my roots and the bow did break
and when the bow breaks the cradle will fall.

Spencer Perceval: You could have saved yourself I gave you more than one chance "I Am Murdered, I Am Murdered" you cried
well, well, you could have survived.

Epiphany: Een verloren echo die steeds dieper in het dal valt.

Death is the end: As you lie here, does it feel as if it was such a good idea in tempting fate are you sorry now?

Conclusie: Een geweldige band. Meer kan ik er niet over kwijt.

ps. Thnx to deric raven hij heeft mij dan ook kennis laten maken met deze fantastische alternatieve/post-rock band.

Waar zal ik eens beginnen..

Door een vriend kwam ik in contact met de muziek van Joy Division.
In eerste instantie vond ik er weinig aan, sombere duistere muziek.
Naderhand ben ik de muziek toch oriënterend gaan beluisteren en ben ik diep gaan nadenken over de teksten.

Nadat ik dit had gedaan vond ik de muziek geweldig.
Het voelde meteen goed en de duistere klanken wisten mij
vanaf dat moment te boeien. Natuurlijk was Unknown Pleasures het eerste album dat ik van deze geweldige band ging beluisteren.

De muziek bleef in mijn hoofd hangen en wist er gedurende 2 á 3 weken ook goed in te blijven. Sommige liederen wisten mij te beangstigen, de klanken en de teksten waren erg somber waardoor ik erg angstig werd.

In deze 2 á 3 weken ben ik veel gaan opzoeken op het internet wat betreft Joy Division en niet te vergeten Ian Curtis.
Het wist (weet) mij enorm te boeien en morgen ga ik ook de film (Control) aanschaffen en de docu. (Joy Divison) die mij is aangeraden door een mede mm-collega.

Ian Curtis maakt de muziek eigenlijk zo bijzonder en weet elke Joy Division-fan bij zijn hart te grijpen. Het is een bijzondere ervaring die ik heb gehad en ik geloof dat ik niet de enige ben. Ik denk dat meerdere JD fans dit zullen hebben ervaren.

Het is enorm boeiend alleen al om het feit dat Ian een mysterieus persoon is die vast zat in zijn eigen wereldje en daarom wil ik meer te weten komen over deze persoon en zijn band. Ik wil ook eens zijn verhalen horen die eigenlijk ook al een beetje verwoord worden in zijn depressieve teksten.

Ik kom er niet over uit, het lijkt misschien een beetje raar zoals ik dit nu aan jullie bloot geef maar ik blijf gefascineerd door deze band en natuurlijk Ian Curtis.

Ps. Geweldig album dat mij ontzettend fan heeft weten te maken van deze geweldige band.