Prachtalbum! Uiteraard een klassieker maar net als zovelen vind ik dat er topnummers opstaan die afgewisseld worden met mindere waardoor het geheel wat langdradig wordt/ Daarom een dikke 4. (waarom er steeds skits in moeten waarin ze seks hebben, snap ik echt niet)

Al veel goeds gehoord over deze man dus vond het de tijd rijp om hem een kans te geven maar zoals ik reeds verwachtte (had hier en daar al wat geluisterd) heb ik moeite om mijn aandacht na verloop er blijven bij te houden. Als een fervent hiphop-liefhebber (ninties kid) ontbreken hier allereerst de beats. Het voelt allemaal zo 'kaal' aan. Ten tweede vind ik zijn flow niet schitterend. Hij lijkt eveneens niet te rappen maar eerder rustig te praten over de beat? Ten derde kan ik geen enkele uitschieter aanduiden. Rond minuut 40 begon het me zelfs zo te irriteren dat ik het tien minuten op pauze heb gezet. Alles lijkt precies één groot gewauwel en wiegt me langzaamaan in slaap. Muzikaal kan het zeker niet bekoren. Tekstueel gezien lijken een paar luisterbeurten aangeraden om de lyrics te verwerken (en waarschijnlijk ook voor de rest en het geheel van het album). Kost dit tijd om te bevatten of kan ik me gewoonweg niet vinden in moderne hiphop? Tijd zal het uitwijzen. Voorlopig een *2