Kendrick Lamar - To Pimp a Butterfly (2015)

Ik kan niks vinden over hoe de CD er uit ziet? Iemand een pica want als het alleen een doorzichtig jewelcaseje is dan hou ik het liever bij mijn Spotify versie booboo

Meer dan 300.000 exemplaren heeft Kendrick verkocht afgelopen week in Amerika. Toch wel een topprestatie voor een niet commercieel album.

Op MetaCritic al een gemiddelde van 97.

Die man heeft een grammy gewonnen. Mag je toch wel iets van verwachten. Vind het eigenlijk nog best tegenvallen.

Sorry hoor, daar staat inderdaad 97 uit 27 beoordelingen, maar jij kan zelf toch ook wel zien dat dit niet klopt.
Tussen die 27 beoordelingen staan heel vaak scores van 80 en 90.

Ja, vreemd. Tellen bepaalde sites zwaarder mee dan andere ofzo?

Ja, wel een grammy. Maar bedenk wel, i is helemaal geen grote hit geworden in de VS (hoogste positie 39). En dat doet er voor verkopen veel meer toe dan een grammy.

Zou toch vreemd zijn, overigens zet metacritic soms zelfs een score als de reviewer geen "punten, sterren"geeft.

Jewelcase, met boekje en uiteraard cd erin. Ik zie her en der wat mysterieuze, brailleachtige tekens staan, zowel op het schijfje als in het boekje (ik kreeg uiteraard weer Pokémon-flashbacks, maar dat terzijde); dat raadsel zal binnenkort vast wel op internet opgelost worden.

Wat vind ik hier nu van, best goed hip hop-album dat de grenzen overstijgt. Spijtig genoeg heb ik geen boodschap aan al die bitches, Ho's and nigga's. En heel die Black awareness is ok, maar een beetje boring, hopelijk lossen ze het ginder op zodat er wat andere teksten komen. Maar wat weet ik er van, ik ben dan ook niet opgegroeid in Compton en geen echte hip hop liefhebber.

Muzikaal gezien een 4, tekstueel wat minder vind ik.

'Al die bitches, ho's en nigga's'? Dat valt toch wel mee? Bovendien is het vaak om een punt te maken en zijn woorden als 'nigga' gewoon taalgebruik waarmee hij is opgegroeid. Zwarte Amerikanen noemen elkaar heel vaak nigga, ik zie daar het probleem niet zo van in.

En als die tekst andersom zou zijn, zou het vooral raar zijn. Want de blanken zijn niet eeuwenlang onderdrukt door de zwarten.

Madonna verkocht er afgelopen week 115.000 en Big Sean week ervoor 150.000.
Alleen Drake verkocht dit jaar meer.

Al veel goeds gehoord over deze man dus vond het de tijd rijp om hem een kans te geven maar zoals ik reeds verwachtte (had hier en daar al wat geluisterd) heb ik moeite om mijn aandacht na verloop er blijven bij te houden. Als een fervent hiphop-liefhebber (ninties kid) ontbreken hier allereerst de beats. Het voelt allemaal zo 'kaal' aan. Ten tweede vind ik zijn flow niet schitterend. Hij lijkt eveneens niet te rappen maar eerder rustig te praten over de beat? Ten derde kan ik geen enkele uitschieter aanduiden. Rond minuut 40 begon het me zelfs zo te irriteren dat ik het tien minuten op pauze heb gezet. Alles lijkt precies één groot gewauwel en wiegt me langzaamaan in slaap. Muzikaal kan het zeker niet bekoren. Tekstueel gezien lijken een paar luisterbeurten aangeraden om de lyrics te verwerken (en waarschijnlijk ook voor de rest en het geheel van het album). Kost dit tijd om te bevatten of kan ik me gewoonweg niet vinden in moderne hiphop? Tijd zal het uitwijzen. Voorlopig een *2

Nee, het zal uit de lucht gegrepen zijn.

EDIT: Critic Reviews for To Pimp A Butterfly - Metacritic

Album is trouwens te koop voor €18,99,-, wat ik vrij duur vind voor een album. Er staat dat het een gelimiteerde uitgave is. Wat is er bij dit album extra aan de gelimiteerde uitgave?

Hip-Hop staat bij mij met metal onderaan de muziekladder en het gebeurt ook maar zelden dat ik albums van dat genre afluister. Daarom stem ik er ook nooit op. To Pimp a Butterfly vormt niettemin hierop een aangename uitzondering en dat alleen vanwege enkele zeer sterke nummers zoals King Kunta, How Much a Dollar Cost en The Blacker the Berry. Verreweg de beste nummers van dit verder redelijke album.

3,5*

Niksssss, huehuehue

Hier voor minder dan de helft (al duurt het meestal wel even voordat je hem ontvangt).

Is deze site een beetje betrouwbaar? Ik weet dat er een verkoopsite is, die vaak te laat is met het leveren van het product en waarvan het product nog wel eens beschadigd wil zijn. Is dit deze site dat jij weet?

Die site is qua bezorging heel langzaam. Beschadigen gebeurt niet zo vaak, al heb ik het weleens een keer gehad ja... Verder gewoon betrouwbaar, dus ik bestel daar vaker, gezien de prijzen is het dat ruimschoots waard naar mijn mening.

Wat het toevoegt? Gewoon delen van visie wellicht?

Ik heb er al meer dan 25 CD's besteld. Het duurt even, maar ik heb nog nooit problemen met ze gehad. Soms dat het me te lang duurde maar vaak kwam de dag nadat ik daarover een mail stuurde de CD al binnen.

Lange levertijd, goede kwaliteit en prijs.

Zoals bekend ben ik geen hip-hop liefhebber/kenner. Maar dit gaat er prima in door de funk die er ook lekker in zit. Het hele album heeft een heerlijke flow.

Wat de heren voor mij dus al zeggen. Dat een CD beschadigd kan zijn kan met elke webshop gebeuren; dat staat los van waar je je CD('s) bestelt.

Gracias! Deze draai ik altijd in de kleedkamer van Twente, al zijn mijn teamgenoten meer fan van Young Thug. Misschien vallen de resultaten daarom wel zo tegen.

Ik heb het eens berekend: 92.5 procent. Nog steeds nice, maar het is inderdaad de vraag hoe ze dat berekenen. Er staan immers effectief 27 reviews in dat lijstje en er staat wel degelijk 9.7 out of 27 reviews. Dus mijn eerste gedacht, dat er een stuk of 100 maxima gewoon niet vermeld worden maar slechts een greep ervan, klopt al niet.

Sommige reviews tellen zwaarder. Vooral van de grotere bladen/sites.

Eerste luisterbeurt achter de rug terwijl ik de uitleg van 'Holmie' en de voorgaande 5,6 pagina's reacties met stijgende verbazing doorlas. Hij maakt iig wat los, da's duidelijk.

Luister maar eens objectief als je gelezen hebt dat Lamar de zwarte Dylan genoemd wordt (nou vind ik persoonlijk Dylan drie keer niks, trek die stem echt niet). Maar goed, wat maakt het bij mij los?

Hmm, zijn flow (als hij al een specifieke flow heeft) is het niet, soms wel. Muzikaal is het een caleidoscoop aan stijlen, ik herken veel, ik herken ook weer niets. Ik stoor me aan 'u', ik geniet direct van TBTB.

Het is zeker bijzonder, eigenlijk vind ik het geen hiphop, het ontstijgt het hokje, meer luisteren maar....

Ach zo belangrijk was het niet , viel gewoon op, maar 27 = 27 en die staan er, dus niets weggelaten.
Metacritics werkt met "gewogen" gemiddelde, maar dan moet je nog lager uitkomen omdat bij de 80 scores grote namen zitten: NME, Mojo. NYT en The Guardian.