menu

Hier kun je zien welke berichten OlivierL als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

3,5
Ik hou van het feit dat deze band zich blijft proberen heruitvinden!

Als je deze plaat hoort en vergelijkt met Parachutes hoor je een totaal nieuw geluid.
Dit vind ik sterk bewonderenswaardig, vergelijk het maar eens met een band als Interpol: herkenbare muziek van de eerste 10 seconden.

Nu, niets tegen Interpol, maar wel iets tegen het overdreven gekritiseer hier!
Ik kon al voorspellen van maanden op voorhand dat het volgende CP-album met de grond gelijk zou gemaakt worden.

Mylo Xyloto: lekkere intro (sterk in de trand van Life In Technicolor)
Hurts Like Heaven: nummer dat je van eerste luisterbeurt meezuigt in het album
Paradise: jammer van het plagiaat met Roxette maar blijft zeer leuke single
Charlie Brown: de nieuwe Viva La Vida volgens de morgen, ben het er mee eens
Us Against The World: Rustiger, kan het wel smaken
M.M.I.X: /
Every Teardrop Is A Waterfall: zal nooit my cup of tea worden maar vind wel al beter zijn plaats op het album dan op de radio
Major Minus: mijn -op dit moment- favoriete nummer op de cd. Lekkere opbouw!
U.F.O: ook zeer leuk nummer, doet me wat aan 'prospekt's march' denken, wat zeker een pluspunt is!
Princess of China: vreemd nummer, eerste samenwerking dat ooit op LP van CP komt te staan, maar gelukkig nog met een briljante zangeres!
Up In Flames: mijn minpunt, kan niets van enthousiasme opwekken bij mij
A Hopeful Transmission: Leuk ideetje van het terugkomen van het introdeuntje, inspiratie bij Elbow gehaald?
Don't let it break your heart: goed geprobeerd maar mist -nu nog- iets vind ik
Up with the birds: Vanaf het opkomend middenstuk vind ik het supergoed!

Natuurlijk vind ik deze plaat geen hoogtepunt, maar om het van de eerste keer vuilbakmuziek te noemen?

Ik blijf trouwe fan, heb de plaat nu 10 maal beluisterd en krijg er een steeds beter gevoel over! Coldplay bewijst in mijn ogen met Mylo Xyloto dat ze zich niet in een hoekje laten drummen, en vooral ook dat ze geen schrik hebben voor de tonnen kritiek die ze over hun zullen krijgen.


Ok, laat het afbreken van mijn mening maar beginnen!

Laura Mvula - Sing to the Moon (2013)

4,0
Wat een plaat!

Tijd geleden dat ik nog eens een bericht plaatste op dit forum, maar dit album is zo interessant en veelzijdig dat ik praktisch niet anders kon.

Laura Mvula heeft duidelijk lang in koren gezongen en gedirigeerd, maar met haar conservatorium-opleiding, kan ze die ervaring bundelen en eveneens gebruiken bij het zingen in andere genres.

Daar doemt de eerste vraag al op: wat voor genre horen we eigenlijk?

Ik persoonlijk hoor een hoog Soul-gehalte in de stem: een soort mengeling van de accuraatheid van Adele, maar dan duidelijk met een ander Timbre (met meer roots als ik dit zo mag/durf zeggen). Ik deel de mening van aERodynamIC die stelt dat een zeker 'rauwheidsgehalte' mist. Inderdaad, een kracht zoals die van Amy Winehouse zou niet misstaan bij dit album.
De begeleiding daarentegen heeft voor mij een hoog Filmisch, haast klassiek kantje. Luister maar naar de harmonie tussen de strijkers en pianoakkoorden. Dit is bij vele nummers aanwezig, niet bij bijvoorbeeld Green Garden, waar Laura Mvula dan weer eerder Up-Tempo gaat.
Dit is veelzijdigheid voor mij, en dat vind ik top om naar te luisteren!

Een tweede vraag die ik mezelf stel: waarom geef ik dan een score van 4 ipv 5?

Ik betrap mezelf erop dat ik de laatste nummers vanaf Diamonds iets te rustig en saai vind. Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening, ik wil deze niet en kan deze niet doordrukken. Dit haalde het hoge niveau van het debuutalbum iets naar beneden.

Maar optimist als ik kijk ik naar dit album als: wauw, een 4! Deze score is absoluut verdiend op basis van topnummers als het Amy-Winehouse-achtige Make Me Lovely, of dankzij de topsingle Green Garden. Ook het kalme Father, Father kan me zeker bekoren

Mijn absolute favoriet is echter de titelsong Sing to the Moon. Prachtig hoe het nummer in elkaar zit, alles past! Het is een uiterst rustig nummer, dat semi-akoestisch begint, maar dan zwemerig uitbreekt in het refrein. Evenals de tekst is de melodie droomachtig, ik ga er elke avond op een ideale manier van gaan slapen.

Ik raad dit album aan iedereen aan die graag luistert naar rustige, indrukwekkende (lees als indruk-wekkend) muziek die fantastisch opgebouwd is, doch genoeg up-tempo nummers bevat om niet gecategoriseerd te worden als slaapwekkend.

Meer van dat!