Even een vraagje... ben ik nu de enige waarvoor dit album zwaar tegen valt?
Ik moet zeggen ik heb black part love al een tijdje in m'n muziekbibliotheek en ik ben zeer onder de indruk van deze EP. Hij straalt een soort oer-gevoel uit. Je hoort er de liefde voor muziek in, dit aangevuld door de prachtig rauwe stem van Sanne en de straight to the point arrangementen maakte dit echt een debuut om u tegen te zeggen. Kortom, precies zoals muziek zou moeten klinken! Ik keek dus reikhalzend uit naar dit album... maar wat een tegenvaller. Al het gevoel en de rauwheid uit de EP zijn verdwenen. Al het gevoel dat de EP zo speciaal maakte is er nog wel, maar is jammer genoeg begraven onder een hoop extra muzikale extra's. Neem nu het nummer Faya faya, op de EP echt een van m'n favoriete nummers. Een ware oerkreet. Een nummer dat rustig begint en plots ontploft! Simpel maar effectief. Wel op dit debuutalbum blijft hier niets meer van overeind. Alle essentie verdronken in extra arrangementen. Een viool hier, een orgellijn daar... waarom???

Wat mij betreft is dit dus terug naar af. Er is geprobeerd het album rijker te laten klinken door toevoegen van verschillende arrangementen, maar dit blijkt een ware overkill! Naar mijn bescheiden mening komt Selah Sue nog steeds het meest tot haar recht als singer-songwriter en heeft ze niks of niemand nodig buiten haar stem en gitaar om haar liefde voor muziek aan de wereld tentoon te spreiden.