Als ik dit album vergelijk met zijn voorganger 'For Emma, Forever Ago', merk ik dat de nummers bij een eerste luisterbeurt minder toegankelijk zijn. Ze zijn minder catchy en blijven niet onmiddellijk hangen. Begrijp me niet verkeerd, inmiddels heb ik de plaat al tig malen beluisterd en geniet ik er telkens meer van. Maar meezingen of meeneuriën zit er nog lang niet in. Dit is vooral te wijten aan de diversiteit in zanglijnen, ritmen, percussie, instrumentaria, etc. - ik zou haast durven dat het eclectisch album is geworden. Dit zijn voor mij enkel en alleen positieve kenmerken aan het album. Het is een spannend album geworden dat blijft boeien en waar je telkens nieuwe dingen in kan en zal ontdekken. Deze dingt alvast naar 'plaat van het jaar'!