Toen deze "CD" uitkwam was ik zo'n 12-13 jaar oud. Uiteraard had ik nog geen cd-speler, maar een cassetterecorder. Zo'n foute ghettoblaster met 2 tapedecks (op dubbele snelheid overnemen!)

Deze CD heeft mij geïntroduceerd in de wereld van Synthesizer muziek. Ik was (en ben) hier behoorlijk gek op. Ook ik had in eerste instantie helemaal niet door dat de nummers niet origineel waren. Omdat ik deze uitvoeringen echter kon dromen, viel het wel meteen op zodra ik een origineel hoorde.

Het grappige was, dat ik in eerste instantie dacht dat die andere versie een cover was van meneer Starink's brouwseltjes. En geïrriteerd raakte omdat zo'n versie afweek van "het origineel". Uiteraard is dat puur gewenning, en later heb ik de schade wel weer ingehaald en heb ik overal de originele versies van opgezocht.

Toch heb ik hele dierbare herinneringen aan deze CD's, voornamelijk omdat ik hierdoor geïnteresseerd raakte in de muzieksoort. Ook de futuristische spacy album art roept nog steeds positieve gevoelens op. Gelukkig zitten de covers van Edje technisch goed in elkaar, dus ondanks het soms goedkope jatwerk valt er prima naar te luisteren. Sommige bewerkingen prefereer ik zelfs. In het algemeen de nummers die niet bijna 1-op-1 omgezet zijn, maar die andere uitvoeringen zijn van bijvoorbeeld klassieke werken of filmmuziek.

Deze CD's waren voor mij een inspiratie om veel andere muziek te ontdekken. Uiteraard de synthesizer-guru's Jarre, Vangelis, Kraftwerk. Diverse artiesten uit begin jaren 80 die ik zelf niet bewust meegemaakt had (OMD, Ultravox, Yazoo). Maar ook diverse klassieke nummers, vooral indien deze zwaar leunen op strijkers. En ergens heb ik nog mijn eerste CD-single liggen met daarop Aurora van Nova. Jeugdsentiment ten top.