Het is even wennen McCartney zo breekbaar te horen zingen. Ook een volledig jazz-album van hem is een verrassende noviteit. Echter, als vaker ervaren met Macca, is het zo dat na eerste beluisteringen je denkt: dit is een minder geslaagd project van deze geweldige zanger, bassist, componist, multi-instrumentalist en .. mens. En dan.... valt het kwartje.

Ineens zing je de nummers mee, onderken je de ijzersterke productie, de sublieme instrumentatie, de uitgekiende songkeuze, geniet je van de prachtige fragiele stem, zwijmel je weg bij zijn eigen My Valentine en Only Our hearts en zet je de CD keer op keer op, en dat liefst op een zondagochtend met ontbijt op bed.

Ja, de CD blijkt een verrijking in het brede oeuvre van McCartney.

Zoals de voetballer Messi achteloos een slalom door de verdediging van Real Madrid uitvoert, zo manoeuvreert Macca zich al decennia door de muziekwereld met het absolute toongevoel. Even als luisteraar weer op het verkeerde been gezet. Hoofdschuddend geef je je gewonnen.

Ik noem dat geniaal.