Dat aERodynamIC succesvol is in het promoten van dit album is wel te merken. Voor mij heeft het ook gewerkt en daar ben ik je zeer dankbaar voor Eric!

Mijn eerste lijsterbeurt zal ergens tussen kerst en oud & nieuw geweest zijn. Het prachtige stemgeluid van Asaf viel mij gelijk op, maar de liedjes wisten mij nog niet te raken. Muzikaal snapte ik nog niet goed hoe ik hiernaar moest luisteren. Het klonk voor mij als bombasme wat maar niet op gang wilde komen. Toch wist het me wel te boeien en heb ik die plaat die dag zo'n drie keer gedraaid. Ik herkende wel de schoonheid van de muziek, maar hoe ik deze mix van Soul, Folk en Pop moest verwerken was mij tot voor vorige week nog een mysterie.

Vorige week zat ik namelijk 14 uur in de bus op weg naar mijn wintersportbestemming. Vanzelfsprekend is dat niet mijn favoriete bezigheid, dus probeer ik de tijd wat sneller te laten gaan door wat te slapen, maar dat valt nooit mee in een bus. Na veel artiesten uitgeprobeerd te hebben op mijn iPod kwam ik uiteindelijk uit bij Asaf Avidan. Het beviel me zo goed dat ik 4,5 uur ergens tussen slapen en wakker zijn heb verkeerd. Of iedereen hier zo naar luistert zal vast niet, maar voor mij heeft het uitstekend gewerkt. Alles viel ineens op zijn plek. Ik snapte de sfeer die het album op wilde roepen. Ik snapte de samenhang tussen de vele insturmenten op dit album, waarvan er niet een tussenuit springt, maar alles als coherent geheel waanzinnig mooi klinkt. Ik snapte hoe de muziek tegelijkertijd zo rustig klonk en tevens klonk alsof het elk moment uit kon barsten (het bombasme wat maar niet op gang wil komen). En ik ben in gaan zien hoe perfect die rustige begeleiding is bij de zang, wat nog altijd de grootste troef is van dit album. Asaf krijgt de ruimte om het een moment heel klein en breekbaar te zingen en op het andere moment om groots uit te halen. Prachtig om te horen hoe hij daarmee kan spelen. Ik heb het gevoel alsof hij op dit album niet een keer tot het uiterste gaat met zijn uithalen. Het zal denk ik zo'n 90% van zijn kunnen zijn. Dat klinkt misschien negatief maar dat is het allerminst. Het klinkt alsof hij een gaspedaal in zijn strot heeft ingebouwd waarmee hij zelf kan doseren hoe krachtig zijn stem moet zijn. Hij voelt het zo goed aan dat ik er kippenvel van krijg. Zodoende ben ik verzot geraakt aan dit album en ben ik er nu ook toe in staat om hier in andere omstandigheden van te genieten.

Om weer even terug te komen op de busreis. Het was voor mij de op een na relaxte busreis ooit. Op nr. 1 staat de rit terug toen ik nog langer van Asaf heb kunnen genieten. Momenteel heb ik dit nu op staan om te luisteren of ik nog iets negatiefs hoor, maar ik kom er gewoon niet op. Ik kan dus niets anders dan dit album 5* geven.

Wat een troep dit. Van A Flash Flood Of Colour was ik nog zo gecharmeerd, maar hier slaan ze de plank totaa mis. Er staat zelfs niet een matig nummer op. Ze willen allemaal herrie maken, maar doen dat zonder enige inspiratie. Erg teleurstellend. Hier en daar heb ik wat geskipt naar het volgende nummer omdat ik het niet meer kon aanhoren, dus zal dit album maar niet becijferen en dat is maar goed ook. Ik gun deze band meer dan dat ze anders van me hadden gekregen.