Na Born This Way komt Artpop, tenminste in de wereld van Lady Gaga. Born This Way was een draak van een album, één grote rotzooi, een miskleun. En Artpop? We zullen het zien, maar met pop-art heeft het weinig te maken. Eerste single ‘Applause’ was prima te behappen, het had wellicht wat minder hitpotentie dan bijvoorbeeld ‘Born This Way’of ‘Pokerface’, maar qua sound zit het nummer prima in elkaar.

Artpop begint in de vorm van ‘Aura’ met wat valse gitaarpartijen die overgaan in grootse alien-achtige beats, gedateerde synthpartijen en slecht hoorbare vocals. Het is een voorbode voor de plaat, heel Artpop (eigenlijk moeten we van Lady Gaga het als ARTPOP typen, maar we laten ons door haar niet de wet voor schrijven) staat vol met zulke flauwekul.

Lees verder op: Lady Gaga – Artpop | ROAR E-Zine - roarezine.nl

Deze recensie was eerder geschreven dan overige NL-recensies van de plaat, dus je opmerking raakt kant nog wal
Als je op de link had geklikt, dan had je oa het volgende gelezen: de tracks gezongen door Chris zijn juist wél tof, de stem van Matt wordt steeds zwakker, Muse is lui, The 2nd Law slaat tekstueel gezien nergens op, de productie is té strak en té hol is en dat deze zesde studioplaat elke vorm van emotie ontbeert.