sommige lines vind ik idd geforceerd maar juist met name bij WInne

Jiggy en Sticks komen best hard, niet zo hard als op hun eigen albums maar de afwisseling maar het opzich goed. Een heerlijk laidback albumpje voor in de zon.

Had meer Brag n Broast verwacht door de single Doag maar dat viel vies tegen (Kleine Viezerik kwam hard maarja wat wil je als de flow ript van Busta Rhymes (As I Come Back) en deze in een ODB dipsaus doopt). Daarom was het even wennen, maar vind ik het toch een aardige plaat geworden met een aantal heerlijke producties

Hoogtepuntjes: Hooggeleid, Nog 1 Keer, Bommen in Boston, Het Licht, Doag, Er Kan Er Maar 1 Zijn en Great Minds

3,5 sterretjes

Lekkere plaat hoor, qua sound een beetje een mix tussen Shady, de huidige sound van Outkast en Tech N9ne in een moderner jasje maar een iets mindere productie

Wat mij betreft de beste artiest van Funk Volume en 1 van de betere hiphop albums van het jaar tot nu toe. Welliswaar is het imago aangedikt en moet niet alles letterlijk opgevat worden maar het luistert erg prettig weg. Prima voor degene die met gemak een portie psycho rap wegluistert (Tech N9ne, ouderwetse Eminem, Gravediggaz etc)

De flows zijn heerlijk evenals de refreintjes, teksten zijn grof en geinig, beats muzikaal genoeg en de productie is prima

Het enige waar ik me af en toe aan irriteer zijn die paar beats, waar de producers het uitgemolken ratelhihat effectje gebruikten Ik houd er niet van iig. Een voorbeeld is Cadillacs en Chevys waar zijn flow het wel weer compleet goed maakt. De latere tracks op het album vind ik beduidend minder

Hoogtepunten: Razor Blades & Steak Knives, Life in the Jungle, Dreams, The Way it Goes, Heart Attack, My Adidas, Smells Like (ft R.A. the Rugged Man), Bully (ft Vinnie Paz) en I Deserve it

Heb me btw toch best vermaakt met die skit van meer dan 3min Voor een debuut album vind ik het goed geflikt. Helemaal als je alleen maar mindere rappers om je heen hebt staan (Hopsin, Dizzy Wright en Swizzz (hoewel ik Swizzz wel dig))

Het is idd zo dat Apollo Brown op elke beat weer hetzelfde producers trucje doet (een sidechain van z'n sample op de kick) en de samples vaak op dezelfde simpele manier zijn geknipt. Maar het blijft lekker

Dit is hiphop zoals het moet zijn. Rauw, sample-based, eerlijk en overtuigend. Helaas wel een aantal saaiere tracks (soms ligt de oorzaak bij de sample keuze en soms bij de refreintjes). Het album begint heel sterk en zwakt voor mij toch wat af

Hoogtepunten: Desperate, Good Things Die, Graves, God's Day Off en Push

Opzich een redelijk sollide album met wel constant goede flows en delivery