George Ezra is met het pareltje 'Budapest' te snel gegroeid voor eigen bestwil. Ben benieuwd welke partij haast had met een debuutalbum, Ezra leek er echter nog niet klaar voor. Na, naar mijn mening, redelijk overtuigende EP's komt nu een debuutalbum met overal de juiste intentie maar niet altijd de gewenste uitwerking. Toch zijn er hoogtepunten: Blame it on me, Leaving it up to you, Over the Creek, Budapest en enorm simpele maar toch leuke Blind man in Amsterdam. Dieptepunten zijn er helaas ook: Listen to the man en eigenlijk de rest van de tweede helft van het album.

Waar Ezra zich kenmerkt met zijn stem, prettige melodieën en vaak prima teksten, komen de mindere nummers toch minder overtuigend over. Nummers die waarschijnlijk na enige optredens snel weer van de speellijst verdwijnen omdat ze minder aanslaan.

Eindoordeel is een matig geslaagd album van een van de meest belovende artiesten van 2014 (cause let's be honest, er zitten sterke popliedjes tussen). Tips voor Ezra: lekker touren, genieten van het leven, fouten maken waar nodig en daarna een jaartje ergens in Noorwegen op een berg gaan zitten. Dan alle nummers spelen op plekken waar geen hond je kent en kijken wat werkt (mogelijk zelfs onder een andere naam). Alle nummers bijschaven tot je een baard tot je tepels hebt en als die plaat af is durf ik mijn geld erop te zetten dat het goed kan worden, heel goed zelfs.

Waar de eerste plaat me, afgezien van een paar plaatjes, snel ging vervelen dacht ik niet dat ik onder het publiek van Jake Bugg viel. Na de Shangri La ben ik echter om. De singel What Doesn't Kill You was al een zeer welkome verrassing. De rest van plaat heeft van alles wat en verveeld bijna niet, a song about love vind ik een beetje slap. Het live album dat onlangs is uitgekomen, met ook veel liedjes van Shangri La, is ook om je vingers bij af te likken.