stem geplaatst

Het klinkt allemaal wel prima, maar ik ben toch altijd meer voorstander van albums met een meer samenhangend geluid. Albums zoals deze voelen meer aan als verzamelalbums. Daarnaast had van mij het trapgehalte ook een stuk hoger gemogen (maar zoals Jay-Z ooit terecht zei: "want my old shit, buy my old albums").

Toch valt er aardig wat te genieten. Met name de uptempo nummers: Let 'em Know, Where I'm From, Dope Boys Academy, Pistol On The Dance Floor, Trauma Bond.

Minder: How It Went, Gorgeous, Llogclay, Ego, Continental.

In eerste instantie zeg ik 3,5*, maar misschien ga ik het toch verlagen naar 3*

Deze weer een aantal keren geluisterd de laatste tijd.

Goed album met slechts een paar missers (Friday Night, $$$ Girlz, Problemz, Can't Stop Won't Stop). Voor de rest weinig op aan te merken. Ik vind met name het middenstuk van het album het sterkst: track 7 t/m 12. Heel sterke beats en de mannen zijn zelf lekker hongerig.

Eén van de beste r&b albums allertijden, uit het gouden tijdperk van het genre.

Top productie, zeer aangename zangstem, goede storytelling nummers.

Hun debuutalbum vond ik goed (ondergewaard!) maar dit album is het niet. Mist ook grotendeels het herkenbare Roc-A-Fella geluid dat het eerste album wel had, mede vanwege de gastartiesten (weliswaar Kanye en Memphis Bleek, maar geen Jay-Z, Beanie, Freeway).

Same Shit Different Day moet wel de slechtste beat zijn die ooit is uitgebracht op een major label. Werkelijk waar, hoe haal je het in je hoofd om zoiets op je album te zetten? Afgrijselijk.