That Was Just Your Life:
het is een sterk nummer, en dat zou je niet direct denken met zo'n titel imo, het nummer zelf doet me zo nu en dan denken aan blackened wat natuurlijk niet verkeerd is

The End of the Line:
het minste nummer van het album, begint met stukje van "the new song", doet me veel denken aan fuel (in dat stukje voor dat hetfield zingt you've reaced the end of the line) dus ook aan reload, het nummer is net zoals het hele album wel harder dat reload

Broken, Beat & Scarred:
fantastisch nummer, een van de beteren van dit album, vooral dat show your scars stukje vind ik supervet.

The Day That Never Comes:
de veel besproken 1e singel van dit album, een mooie ballad met een iets minder einde, wat rommelig imo maar wel een mooie solo van kirk

All Nightmare Long:
net als B,B&S een van de betere nummers van dit album, aan het eind hoor je weer een stuk van the new song erin plus de solo die daar ook in zat, die trouwens heel strak is

Cyanide:
het 1e nummer van dit album dat ze live speelden, imo een degelijk nummer, met een sterk refrein en mooie solo.

The Unforgiven III:
schitterde intro waar ik kippenvel van krijg, weer een goede ballad beter dan the day that never comes, weer een mooie solo zoals eigelijk bij elk nummer.

The Judas Kiss:
hoor ook in het rijtje thuis van B,B&S en all nightmare long, een geweldig nummer met een heerlijk refrein.

Suicide & Redemption:
een schitterde instrumental, die imo beter is dan to live is to die maar minder dan orion en call of ktulu.

My Apocalypse:
een ouderwets thrash nummer, snel, strak en hard. de damage inc. of dyers eve van dit album.

wou hier eerst een 4.5* voor geven maar nu toch na meerdere luisterbeurten toch gewoon een dikke 5* voor de mannen van metallica