Goed we zijn nu 2 maanden nadat ik de mannen inmiddels 6x weer live heb mogen zien en met nog 1x in Dublin te gaan. Vond ik (nog steeds vind ik) dat het album overgeproduceerd is en dat staat dus zo in zwaar contrast met hoe de nieuwe nummers live klinken. Wat is dat toch dat de 4 mannen het altijd zo voor elkaar krijgen dat live een LP compleet wordt weggeblazen (is een kwaliteit natuurlijk!) Ik ga al 2 decennia mee met U2 touren en het is gewoon emotie. De nieuwe nummers (miracle, wave, wolves, cedarwood, song for someone en absoluut Iris) hebben gewoon emotie live. En dat zie ik niet alleen bij de mannen zelf maar ook bij mij (en mijn vrouw). De nieuwe nummers die ik al noemde hebben mij zelfs tot tranen gedreven. Zelden heb ik in die 2 decennia zo intensief een U2 tour meegemaakt. Ik heb er wat voor over moeten hebben zoals 4 nachten voor ziggodome slapen en hetzelfde voor Antwerpen en Keulen, maar ik ben in een soort trip beland die ik eigenlijk niet kan beschrijven. Het is inderdaad duidelijk dat ze terug naar het Dublin van hun van vroeger.
Ze hebben herinneringen opgehaald in de nummers die tastbaar en herkenbaar zijn voor iedereen. Raised by wolves is een logisch vervolg op Sunday Bloody Sunday. Muzikaal totaal niet met elkaar te vergelijken, maar het thema is hetzelfde en indrukwekkend (en met Belfast in aantocht zeker nu weer controversieel!).