Wat is dit toch een catchy bandje zeg. Toen dit album begon, de eerste keer, was ik onmiddellijk nieuwsgierig naar het vervolg. Hun voorganger vond ik al best leuk, maar dit album luisterde nog beter weg. De nummers zijn ietsje complexer, maar nog altijd luchtig genoeg om de aandacht er goed bij te houden.
Wat me vooral aantrekt aan deze band is hun nieuwsgierigheid die ze opwekken. Eerst en vooral omdat hun identiteit min of meer geheim is, ook hun geheimzinnig geluid dat ze in hun songs verwerken zoals het begin van 'Ghuleh/Zombie Queen'. De plaat, of misschien wel de band, geeft me het gevoel dat ze subtiel meer duistere zaken aan het licht proberen te brengen dan zo wat de gemiddelde Satanische black metal band kan doen. En inderdaad, kwaadaardig komen ze dan ook weer niet over, maar toch.

Uitschieters van dit album vind ik toch wel, zoals velen hier blijkbaar, het hierboven reeds vermelde 'Ghuleh/Zombie Queen' en zijn opvolger 'Year Zero'. Oh wat is 'Year Zero' zo heerlijk catchy en geniaal anderzijds. De drama die wordt opgevoerd met ieder refrein, in tegenstelling tot de 'in toom gehouden' strofes, heerlijk.

Hierboven vermeldde ik dat dit album beter weg luisterde dan hun voorganger, maar voor mij zouden beide albums toch even hoog scoren. Dit omwille dat ik vind dat ieder album gewoon scoort op hun eigen typische kenmerken.
Nog even vermelden dat dit album nog beter klinkt op vinyl, daarom zou ik dit album zeker aanraden voor de vinylliefhebbers.

Na hun 4 andere, kleppers van albums, stond dit album hoog op mijn verlanglijstje. Vooral door Batavi verwachtte ik veel van zijn opvolger, Velua. Met Winter Woede, het nummer dat werd gepost enkele weken voor de release van het album, werden de verlangens al flink ingevuld.

Zoals hierboven vermeld, vind ik Winter Woede een opener van jewelste. Het nummer ligt wat in dezelfde lijn als het vorige album, vind ik.
Wat me onmiddellijk op viel was dat hun nieuwe zanger het niveau van Joris echt goed aankan, wat super is voor de muziek, maar ook voor de band.

Jammergenoeg vind ik, voorlopig, Winter Woede onmiddellijk ook het beste nummer van het album en is de rest wat eentonig. Ik zeg niet dat het album saai is erdoor, maar er mocht voor mij wat meer variatie inzitten.
Behalve het derde nummer, Urth, blijft er me niet veel bij. Misschien is dit ook wel typisch Heidevolk, ze hebben hun eigen sound en ze wijken er niet zo heel veel van af.

De Vervloekte Jacht, het vijfde nummer, vind ik ook nog een van de betere. Vooral in de wijze hoe het nummer ingezongen is. Ze beginnen zeer laag en gaan lichtjes over naar de hogere stem, zonder hierin te overdrijven.

Daarna zakt het album terug wat in. Toch moet ik zeker zeggen dat ik het positief vind dat ze hier en daar terug de viool gingen gebruiken. Dat extra element zorgt ervoor dat Heidevolk terug een beetje naar de folk metal gaat neigen en dat hun muziek terug wat 'dansbaar' is. Dat kan live alleen maar in hun voordeel spelen!

Ik kan niet zeggen dat het album me ontgoocheld heeft, maar ik vind het niet hun sterkste album. Misschien moet ik het wat meer tijd geven om te groeien. Het album is zeker niet slecht, maar ik vind het persoonlijk ietsje te eentonig met hier en daar dan een uitschieter. Wat de covers betreft, het is een leuke toevoeging, maar het heeft voor mij geen meerwaarde aan het totaal. Wel tof om Heidevolk eens in het Engels te horen.

3 jaar beluister ik dit album en nog blijf ik nieuwe elementen ontdekken in hun nummers. Dit wil iedereen toch wel?!

Een beter nummer dan 'Ljós í stormi' was er volgens mij niet om het album te starten. Met de rustige intro die langzaam opbouwt tot een eerste climax. Het leuke ritme, bijgestaan door de met emotie gevulde stem van de zanger geeft me onmiddellijk al het eerste kippevelmoment.
Dit nummer heeft dan ook alles: snelle drumlijnen, rustige momenten, ... Dit allemaal overgoten in met een onbeschrijflijke sfeer.

Wanneer ik 'Fjara' laat horen aan anderen is hun onmiddellijke reactie "zo saai, om van in slaap te vallen". Dan begint de discussie. Wat een heerlijk nummer is dit zeg. Zo veel emotie in 1 nummer. Het rustige tempo in combinatie met, terug, die zanger zijn stem én dan nog eens de vrouwenstemmen op het einde, gewoonweg geweldig.

Waar ik in de eerste 4 nummers eerder het gevoel had dat ik in een winterse sfeer ergens in de bergen van Ijsland rondwandelde, krijg ik in het nummer 'Æra' het tegenovergestelde. Hier krijg ik het gevoel dat ik ergens in een of andere warme uitgedroogde woestijn zit, zoals hierboven al gemeld werd. Met in dit nummer dan ook nog het piano-spel die er nog een andere sfeer bovenop brengt. Qua sfeer is dit nummer, misschien zelfs heel het album, onbeschrijflijk, mij lukt het alleszins niet.

Omdat ik niet over alle nummers mijn mening zal geven, spring ik onmiddellijk naar het laatste nummer, 'Djákninn'. Wat een goede afsluiter van het album. Dit nummer omschrijft zowat het album in een grote 10 minuten. Voor sommigen zijn lange nummers afknappers, vol herhaling en te langdradig, vaak heb ik ook dit gevoel. Maar bij dit nummer absoluut niet.
Als ik 1 tip mag geven, zoek dit nummer op op YouTube, daar staat het nummer met een kortfilm als video. De combinatie is geweldig.

Waarom ik hier dan geen 5* geef? Hierboven staat het al omschreven, waarom is dit album gesplitst over 2 cd's? Dit kon makkelijk op 1 plaatje gezet worden. Nu, dat is natuurlijk niet de voornaamste reden.
Bij het begin van het tweede deel is het soms moeilijk om mijn aandacht bij de muziek te houden. Niet dat de nummers niet goed zijn, maar ik heb hier eerder het gevoel dat er net ietsje te weinig variatie aanwezig is. Dit kan natuurlijk ook enkel aan mij liggen!

Kort samengevat is dit echt een aanrader voor mensen die iets vernieuwend zoeken. Een mengelmoes tussen post-rock, metal, hier en daar een stoner-riff, ... Onmogelijk om er 1 genre op te plakken.
Ik dacht, met dat ik het album vrij goed ken, dat het makkelijk ging zijn om een review te schrijven. Niet dus, het bleef me maar verrassen.
Deze mannen van Solstafir slagen er ook in om hun sfeer en emotie perfect over te brengen in hun liveshows. Voor mij mag deze band dan ook nog veel platen uitbrengen en veel touren in de Benelux!