To the world of the future is volgens mij het mooiste album wat ze ooit hebben gemaakt, en was meteen ook het hoogtepunt van hun muzikaal kunnen. Symphonische progrock zoals het hoort. Geen ELP, Genesis of Yes niveau weliswaar, maar compositorisch toch wel erg strak, prachtige arrangementen, af en toe lekker jazzy (Circus). Heb ze ook in die periode (1974) live gezien en was muzikaal erg onder de indruk. Ook toen was Jerney Kaagman nog ok. Daarna ging het bergafwaarts. De fut was er uit; hun muziekstijl nam een drastische, althans volgens mij negative wending. De band kon mij echt niet meer boeien...
Luister ook naar de titeltrack van het album en het instrumentale Last seagull