Niet zo best, dit album. Neil Diamond is echter zo’n artiest die een matig nummer nog heel aangenaam beluisterbaar weet te maken. Toch is 1 x draaien genoeg.

Dieptepunt uit het repertoire van Neil Diamond. Vol met overbodige covers. Gelukkig herpakt Neil zich in de nieuwe eeuw met een reeks sterke albums met eigen songs.

Wat gemakzuchtig album met louter covers. Uit een periode dat Neil Diamond artistiek op een dood spoor leek te zitten. Gelukkig volgden na de eeuwwisseling weer ijzersterke ‘eigen’ albums van deze singer-songwriter.

Na het toch behoorlijk teleurstellende ‘Nieuwe Ruimte’ had ik eigenlijk niet durven hopen op zo’n sterk album. De hernieuwde samenwerking met Belinda Meuldijk pakt verrassend goed uit. Het absolute meesterwerk van dit album is echter ‘Morgen kom je terug’, geschreven door Spinvis. Het voedt mijn hoop dat de twee, zoals aangekondigd in 2013, toch nog eens samen een heel album zullen maken.

Dit album van Rob de Nijs stelt wat teleur. Na het meesterwerk ‘Eindelijk vrij’ waren mijn verwachtingen hooggespannen. Rob maakt dat niet waar met dit album met veel (overbodige) covers van overbekende nummers. Knappe stukken als ‘De dichter en de stad’ en ‘Liefde voor altijd’ redden het album niet.

Vanaf zijn comeback in 1973 laat Rob de Nijs met zijn platen een continu stijgende lijn zien die met ‘Pur Sang’ een voorlopige climax bereikt. Een sterke plaat zonder zwakke nummers, de combinatie Stellaard/Meuldijk op zijn sterkst en Lennaert Nijgh die op deze plaat ook nog meedoet. Terecht zowel commercieel (platina) als artistiek (Edison) een doorslaand succes destijds.

Prima plaat, hoewel niet bijzonder vernieuwend. Rob covert zichzelf met nieuwe uitvoeringen van ‘Dit gekke leven’ en ‘Tegen beter weten in’. Ook de andere covers, vooral Hallelujah, voegen niet echt wat toe. Daartegenover bevat dit album meesterwerkjes als het titelstuk ‘Vanaf vandaag’ en ‘Deze zee’.