Het leven van een muziekrecensent gaat niet altijd over rozen. Soms gaat de tijd sneller dan je wilt en word je door de feiten achterhaald. Een gegeven dat door de telkens wisselende samenstelling van haar band de Amerikaanse singer songwriter River (Sarah) Shook heeft aangekondigd The Disarmers te ontbinden. Het nieuws, dat zij via sociale media deelde, heeft de trouwe aanhang zowel verdrietig als dankbaar voor de muziek achtergelaten. En dat terwijl ze zich voorbereiden om de laatste, in juli eindigende toernee afscheid te nemen van de band die sinds 2015 een vaste waarde is in de underground country punk. Tijd voor een nieuw hoofdstuk in haar carriere, hoewel ik nog even stil blijf staan bij haar laatste wapenfeit met The Disarmers, dat vorig jaar april werd uitgebracht, en hier was blijven liggen. Een plaat waar Sarah Shook and the Disarmers op haar best klinken. Een altcountry en outlaw hoogtepunt van 2024.

In een recent interview met de New York Times vertelde River over haar tiener leven nadat zij met de familie van New York naar North Carolina verhuisde. “Ik ging van 0 naar 100, van één keer gekust worden naar seks hebben naar een trio de volgende nacht”, vertelden ze. “En toen trouwde ik drie weken later met een man die ik op MySpace had ontmoet en raakte ik twee maanden later zwanger. Alles wat mijn ouders dierbaar vonden op zijn kop zetten was een daad van zelfbehoud, omdat hun geloofssysteem me leerde dat ik niet mezelf kon zijn. Ook op Revelations neemt de non-binaire, atheïstische, veganistische alleenstaande ouder geen blad voor de mond. En verklaart dat wanneer ik sterf en de hel wijd opensplijt, het een lust voor het oog zal zijn en ik zal graag voor altijd branden. Zij lucht haar hart en ziel. Een muzikale reis die pijn doet, heelt, je laat meezingen en je aan het denken zet.

18-04: Groningen, Vera
19-04: Schijndel, Paaspop
20-04: Rotterdam, Rotown

Een toevallige ontmoeting kan soms onvermoede gevolgen hebben. Voor de Britse singer/songwriter Matt Arthur en de Amsterdamse Jara Holdert was hun ontmoeting een aantal jaar geleden tijdens een open mic evenement in het Amsterdamse cafe De Koe het begin van het folk duo met de toepasselijke naam The Coo. “We ontdekten dat er een soort magie tussen ons was, muzikaal gezien”, zegt Matt. Het duurt nog even voordat wordt besloten om een ep (Amsterdam Moon) op te nemen. Gevolgd vier jaar later door een volwaardig wapenfeit (A Different Life), dat klinkt als iets uit de jaren zestig met een sfeer van de Laurel Canyon. Eerlijk en poetisch. Met twee gitaren en twee stemmen die zich vervlechten en weer van elkaar losbreken, hoor je hoe twee muzikale zielen elkaar vinden in harmonie met warme, melancholische liedjes. Een fijn debuut met bovengemiddeld goede songs.