Sinds mijn tienerjaren vergroeid met dit album. En het heeft voor me nog steeds de sfeer van een warme kamer terwijl je naar buiten een mistig bos in kijkt en realiseert dat er iets voorbij is gegaan.
Het is geen dynamisch album, daarvoor kabbelt het teveel, maar het heeft wel een ziel die je ervaart of niet. Berlin is prachtig, Harbour hebben we in ons bandje wel gecoverd, en Fiction is grappig als je Karl Malden kent. 4,5 geef ik het, en dat is 100% niet objectief.

Niet slecht op zich, maar Paul kan beter dan dit. Het krachtige van nummers als 'Walk the white line' is er op dit album wel af, het kabbelt allemaal wat voort, en 4x keer love in de titel op 1 album?

Na een avond uit in mijn toenmalige woonplaats Rotterdam 's nachts thuisgekomen en de TV aangezet. Er was vaak rustige muziek op de Chill Out zone van MTV waar Shine van Slowdive. voorbijkwam. Ik vond het prachtig vanaf het begin en meteen het album gekocht. Het heeft me nooit teleurgesteld.

Uitstekend debuut van een band die al vanaf het begin vakmanschap uitstraalt. Dat geldt voor zowel de steviger nummers als voor het kalme werk in Georgy Porgy wat me vooral aan het verhaal van Roald Dahl doet denken, en in Angela. Alleen is Rockmaker wel een afknapper die ze weg hadden mogen laten.

Tweedehands gekocht en er later achter gekomen dat mijn boekje is gesigneerd door hun zangeres Bea van der Maat, dat maakt het dan wel weer bijzonder. De muziek is wisselend. Hey little child kende ik al wel van Alex Chilton. Sommige nummers zijn wat saai, maar de uptempo nummers kunnen er goed mee door.