Soms vraag ik mij af of ik te veel/te hoge/te veel hoge beoordelingen geef of gewoon hele goede smaak heb of dat muziek nou echt zo goed is, omdat ik nu al voor de zoveelste keer iets 5 sterren geef. Maar ...Like Clockwork verdient die 5 sterren ook daadwerkelijk. Ik kan nummer voor nummer uitleggen wat er nou zo mooi aan elk lied is maar daar heb ik nou eigenlijk weinig zin in, maar ik moet wel iets vertellen bij de hoogtepunten. Toen ik Keep Your Eyes Peeled als opening hoorde dacht ik bijna dat ik per ongeluk een doom metal album had aangezet, maar toen kwam Josh Homme's stem naar voren en dacht ik "oh nee, het is gewoon een hele goede qotsa plaat". I Sat By The Ocean voelt als een lekker (goed) rock nummertje en je kan er lekker van genieten, maar dan heb je dat fantastische prachtige gitaar spektakel aan het einde en dan wordt je even sprakeloos. Heb er daarom ook weinig over te zeggen behalve dat het fantastisch is. Als we even een stukje doorgaan naar I Appear Missing (de rest is uiteraard ook fantastisch maar ik ga niet nummer voor nummer alles doornemen, dat mag je zelf ervaren) zijn we bij een fantastisch nummer. Een erg emotioneel en intens nummer en aan het einde voelt het alsof je een beetje verdrinkt maar nog wel op een mooie manier. Het album zou prima daar kunnen eindigen en fantastisch zijn, maar dan lukt het de koninginnen alsnog om een overtreffend en mooi slot nummer te maken om de plaat goed af te sluiten. En ...als een uurwerk (dit klonk beter in mijn hoofd) laat het album je overdonderd en op de rand van tranen achter.
Een prachtig album met (hard) rock klassiekers maar ook mooie emotionele nummers en al met al gewoon een dondersgoed album!