Verrassend weinig berichten hier voor zo'n fantastisch stuk muziek, ookal had The Lamb as Effigy helaas ook niet al te veel aandacht.

Toen ik hoorde dat Sprain uit elkaar ging schrok ik nog al maar ik begreep het wel. Zulke heftige emotionele muziek lijkt me lastig vol te houden als muzikant. Maar dan ineens: het bestaan van Shearling wordt aangekondigt! En een nieuw album met slechts 1 nummer van 1 uur! Toen het uitkwam bedacht ik te wachten met luisteren tot "een goed moment", maar dat kon mijn nieuwsgierigheid tuurlijk niet aan. Gelijk 5 sterren zonder twijfel, meesterwerk.

Maar toen gebeurde iets grappigs: Shearling is natuurlijk niet al te bekend, dus zoals veel bands uit deze tijd zijn ze erg actief op social media en herplaatsen zij ook veel van fans! Om een lang verhaal kort te maken, ze hadden iets herplaatst van een Nederlander dus ik dacht 'Hey! Een Nederlandse Shearling fan! Wat een toeval...", en zo maak je ineens nieuwe vrienden.

Nu eventjes doorspoelen naar 3 september 2025, Shearling treedt op in het ACU in Utrecht (prachtige venue) met 2 opening acts: een drone act van ene Nederlandse Youri Lentjes (die normaal blijkbaar brave pop maakt) en de Poolse Post-Punk/Noise Rock band Allarme. Beide waren fantastisch, maar dit stuk tekst gaat over het album en niet alleen het concert!

Na 2 fantastische (en luide) shows begon Shearling dan eindelijk. Daar sta je dan met een groep van 12 mensen die je kent door een random noise rock band uit Amerika, wat moet je dan verwachten? Spelen ze alleen maar wat herrie? Wat ik toen heb mogen meemaken was onvergetelijk. De band speelde zo ongekend luid (durf te zeggen dat ze harder waren dan Swans bij alle 3 keer dat ik ze heb gezien (mijn ervaring!!)) en fantastisch strak. Ongekend hoe alle 5 de leden een uur lang zo intens en meeslepend kunnen spelen. Meerdere keren in een trance geraakt en emotioneel (en fysiek) gesloopt. Zo'n persoonlijke ervaring maakt Motherfucker, I Am Both: "Amen" and "Hallelujah"... nog beter dan het al was.

Voor de mensen die mijn lapje tekst niet willen lezen of niet begrijpen zal ik het kort samenvatten: Shearling is fantastisch, dit album is fantastisch, Shearling is luid en fantastisch. Motherfucker, I Am Both: "Amen" and "Hallelujah"... is voor de mensen die Sprain te soft of te normaal vonden. Of voor de mensen die smaak hebben. Luisteren!!

Ik tag gelijk Juul1998B

Verrassend genoeg deze nog nooit in geheel geluisterd! Ik herinner me nog zo goed hoe ik als 12-jarige (net Black Sabbath, Metallica, Nirvana en Iron Maiden ontdekt) en Raining Blood hoorde en het gevoel had alsof ik Satan in me oren hoorde brullen. Angel of Death, Postmortem en Raining Blood blijven klassiekers en de rest van de plaat zit vul met energie en woede. Na eerste volledige luisterbeurt 4*, maar waarschijnlijk stijgt het wel een keer

Blijkbaar had ik op deze nog geen beoordeling gezet... blijft toch een heerlijke thrash-plaat met Black Magic als een van me favoriete Slayer nummers. Ik besef me nu wel dat ik toch erg weinig naar Slayer heb geluisterd, vooral vergeleken met Metallica en Megadeth etc.... dan maar gelijk Reign in Blood aanzetten hierna. 4* voor deze

Tja waarom ook niet deze 5 sterren geven... prachtig dit. Gewoon heerlijk. Elke seconde is super mooi en elk nummer is heerlijk en werkt nog beter als een geheel. Sugar for the Pill is ook toch een enorm bijzonder nummer. Het klinkt nostalgisch, maar ook alsof ik iets totaal nieuws hoor, wat eigenlijk "saai" is maar ook super pakkend en gewoon prachtig etc.... Misschien is deze niet helemaal op het niveau van Souvlaki en Pygmalion, maar ik vind deze toch echt heel mooi en daarom krijgt het van mij dus 5 sterren

Ook echt geweldig om deze band live gezien te hebben, fantastische ervaring ik kan niet wachten tot ze weer terugkomen

Ik vond de titeltrack altijd al een erg mooi en lekker nummer, en op een dag besloot ik naar de rest van het album te luisteren. Ik verwachtte niet erg veel, maar dit album heeft mij echt flink omver geblazen. Het is zo'n goed en mooi album. Ik weet niet waarom maar het klikt heel erg en sinds de eerste luisterbeurt heeft het in mijn persoonlijke top 5 gestaan. Hartstikke goed album

Fantastisch live album dit, met slechts zeven nummers maar twee en een half uur aan pure magie laat de band zien wat ze allemaal kunnen in de reïncarnatie van Swans. Vol met keiharde post-rock en fantastische nummers. The Knot is (een van) de beste Swans nummer(s) die er is, essentieel om deze periode van de band te begrijpen

Juul1998B dit vind jij sws ook gaaf, een van hun beste albums (naar mijn mening)

Bestaan is pijn.

Het hoogtepunt van agressie in Swans' discografie, vat het best het vroegere werk samen; traag, hard, agressief, boos en krachtig. Word er zo een beetje bang van

Er zijn geen woorden om uit te leggen wat voor een mooi fantastisch super geweldig stuk muziek Bring The Sun is. Elke seconde, elke noot, elk weet ik veel wat is geweldig en klinkt steeds beter dan de vorige. Een van de beste stukken muziek die ik ooit gehoord heb. Bij elke luisterbeurt vind ik het beter dan de keer er voor. Toussaint L'Ouverture klinkt misschien wat minder en al helemaal vergeleken met het monster dat Bring The Sun is, maar toch is het een goed nummer en de rest van het album is ook fantastisch. Swans is inmiddels gegroeid van "die ene band waar al die nerds over praten met al die lange albums" naar een van mijn favoriete bands ooit, ookal weet ik nog niet waar ik de zwaantjes moet plaatsen in mijn top 10. Ook dit album is een absoluut hoogtepunt, een van de beste albums die ik ken, maar ik heb hier ook geen idee waar deze past in de top 10. Hadden we maar een top 11 op deze site!