Een waanzinnig goed album, waarbij ik de 7 snarige Ibanez gitaar in m'n hart heb gesloten. Echt heel mooi ontworpen door Steve Vai. En die gitaar speeld ook heel lekker, maar dit terzijde. Passion and warfare werd destijds - en volledig- terecht gezien als een mijlpaal voor de gitaar rock muziek. Maar ik ken er nog wel een paar van dat soort albums, want zijn leraar (Joe Satriani) heeft ook een aantal van dat soort albums op z'n naam staan en Mr fasthand Yngwie Malmsteen. Beste nummer van het album is For the love of god met vlak daarachter The Riddle, Animal, Erotic nightmares, I would love to, Blue powder, Greasy kid's stuff, The Audience is listening waar Steve Vai als een ware Yngwie Malmsteen over de gitaar gaat. Love Secrets is een goeie afsluiter. 1 nummer wat niet of nauwelijks wordt vermeld is Sisters een fraai staaltje easy guitar listening stukje waarbij Steve Vai laat horen dat hij ook een andere kant heeft. De stem aan het begin van Answers is niet Adje Vandenberg, maar toenmalig NCRV DJ Sjors Frölich tegenwoordig burgemeester van gemeente Vijfheerenland. Van z'n stem is tegenwoordig nagenoeg niets meer over. Steve Vai zat dan wel samen met Adje Vandenberg in Whitesnake, maar vrienden waren het bepaald niet. Steve Vai heeft een te grote stempel gedrukt op het album Slip of the tongue en dat is hem niet in dank afgenomen door David Coverdale en Adje Vandenberg. Waardoor Slip of the tongue meer een Steve Vai album is geworden dan een Whitesnake album. Anyway Passion and warfare krijgt van mij de maximale score.