Gisteren meegenomen met mijn dochter naar de ArenA, moet zeggen dat ik dit wel trek. Zijn enorme wereldfaam snap ik niet helemaal, maar ik snap wel waarom mensen dit oké vinden. Het is ook erg vernuftig in elkaar gestoken en de man is duidelijk ook fan van andere dingen dan RnB (gelukkig), dus de synths, die lijken weggelopen te zijn uit Depeche Mode, staan prominent voorop en maken eerlijk gezegd een groot deel van zijn sound. En dat kan ik alleen maar toejuichen als oude waver. Zijn flirt met Siouxsie (Happy House) bewijst dat hij naar uiteenlopende dingen heeft geluisterd en dat zijn sound voor de "urban" generatie een stuk veelzijdiger is dan de meeste artiesten op dat vlak. Er staan enkele uitschieters op en de rest is gewoon prima. Nog steeds te gladjes voor mij, maar ik kan me er absoluut niet aan ergeren.

Mooie plaat dit! Dreampop snap ik helemaal, met name door de zang. Ik heb het gevoel dat er allerlei bandjes uit eind jaren 80 en begin 90 langskomen, Slowdive bijvoorbeeld. Maar dit heeft beslist meer punch en neigt daarmee ook wel naar postpunk. De titel van de plaat verwijst natuurlijk naar een postpunk klassieker van ene meneer Smith Het heeft ook een diepgang die je niet bij veel bandjes hoort die net beginnen, een gekweldheid en pijn die je maar zelden tegenkomt. Falling To Pieces is daar een goed voorbeeld van, maar het openingsnummer ook. Dat heeft sowieso een meesterlijke opbouw en overgang. Wat me tegenhoud om er gelijk vier sterren tegenaan te knallen is dat er ook wat anonieme nummertjes op staan die niet beklijven, maar ik sluit niet uit dat die ook nog in mijn hoofd gaan spoken. Kortom, voorzichtige rating met uitzicht op hoger. Moet dit zeker nog vaker luisteren en dat gaat ook gebeuren. Het debuut moet ik ook nog vaker luisteren, recensie volgt daar nog.

Een nieuwe Ital Tek! En het is weer flink donker en gruizig allemaal, heerlijk. Ik moet alleen zeggen dat het niveau niet boven hun laatste paar release ligt. Het is een formidabel broeierig electronic werkje maar mist een bepaalde lijn of richting. Veel uitschieters hoor ik ook niet, maar Memory Leak, Undertow en Misted wil ik nog wel even apart noemen, die zijn geweldig.. een plaat vol daarvan had makkelijk een 4.5* gescoord, nu twijfel ik tussen een 3.5 en 4, hij is gewoon net te goed voor een 3.5 vind ik, met name omdat ik hem makkelijk opnieuw opzet en het een bijzondere act blijft in het electronische woud van middelmaat.

stem geplaatst

(reactie op ander bericht)



Helemaal mee eens. Niet nodig ook, de tracks worden er niet veel beter van en het suggereert vooral veel terwijl het niks zegt.

(reactie op ander bericht)



Ja, vind ik inmiddels ook, als ze die spanning van het begin hadden kunnen vasthouden was dit een topplaat geworden. Nu is het weer een onsamenhangend allegaartje met teveel irritatiemomenten.

stem geplaatst

stem geplaatst