Arcade Fire - Funeral (2004)

Ik verschiet ervan dat uw muzikale smaak bij deze plaat zo ondermaats is. Helemaal naast jouw voetjes. Te weinig melodie of inspiratie??? Kan toch niet?? Die stem, daar kan ik wel in komen.

Ik denk dat BeasterBox een verkeerd ceedeetje brandde voor jou.

Te weinig melodie, dat heb ik nog niet vaak gelezen!

oeii..
weinig inspiratie en melodie..

oh, wat een plaat vol met prachtige melodieën.
Melodieen die je meelaten voeren in een geweldige rit vol met dood en leven, liefde en treurigheid,geluk en verdriet..

Ik mag ergens zeggen dat Father heel wat brains heeft op muzikaal vlak. Hier slaat Patje de bal helemaal verkeerd. Maar een liefhebber kan niet alles graag horen hé. Niets aan te doen.

Het past niet allemaal in een hokje; dus vaag is het zeker.
Voor mij liggen de vergelijkingen wel voor de hand.

Nou ja goed, dat hij de bal verkeerd slaat wil ik niet direct zeggen, hij mag zeggen wat hij vind, daar heeft hij alle recht toe. Ik vind dit daarentegen een heel melodieus album, meerdere mensen denken er zo over.

Over smaak valt immers niet te twisten.

Ik kan me goed voor stellen dat dit album je niet gelijk pakt.
Ik kende eerst hun tweede album, en toen viel me deze vervolgens ook wat tegen.
Neon Nible klinkt iets duisterder, en dat sprak mij meer aan.

Ik had het juist andersom. Dit album pakt mij meer dan Neon Bible, dat heeft me tot nog toe niet weten te pakken. In het begin vond ik het ook niet zoveel, maar op den duur heeft het mij toch gepakt. Maar ja, ik kan me het ook wel goed voorstellen dat dit album je niet in een keer weet te pakken.

Eigenlijk vanwege de MuMe ladder dat ik deze opnieuw probeerde.
Ik snapte niet waarom Rebellion (lies) zo hoog eindigde.
Vandaar verdiende Funeral een 2e kans.
Ondertussen het album gekocht, en regelmatig gedraaid.

Voor mij hetzelfde, vanwege de extreem hoge beoordelingen.

Ik moet dit album nog steeds een keer kopen, ik vergeet het steeds om te doen. Dit album staat inmiddels bovenaan in mijn album top charts van Last.fm dus ik moet hem nog eens aanschaffen.

Ik vind The Backseat zo'n mooi liedje.

Wat een fenomaal album zeg! Voor iedereen die het na één of twee luisterbeurten nog niet ziet zitten, het is echt een groeier. Bij mij begon het als best goed (twijfel tussen 3,5* en 4*). Daarna werd het toch wel heel erg goed (4,5*), om vervolgens top te zijn (net aan 5*), en ten slotte werd het een meesterwerk (dikke 5*, met een van de vele mogelijkheden voor mijn Top 10).

Hoogtepunten:
De emotionele uithalen in Neighborhood #3 (Power Out)
De dynamiek van Wake Up
De schitterende overgang van Haïti naar Rebellion (Lies).
En ook gewoon het hele nummer Rebellion (Lies).
En ten slotte is de aflsuiter hét hoogtepunt van deze plaat. Is op gelijke hoogte met Exit Music (For a Film) van Radiohead op het gebied van rustig-beginnende-met-een-heerlijke-spanningsboog-en-explosie-van-emotie-en-muziek-op-het-eind-nummers

Alle nummers hebben trouwens ook schitterende teksten. Niet meer dan terecht, de tweede plaats in de jaren '00 Top 100.