The Game - The Documentary (2005)

komt van de man met akonner als nick

Dit bericht heb ik wel 10 dagen geleden gestuurd, toen was ik nog heel anders. Inmiddels vind ik de teksten beter

Dat haal je makkelijk. Zwaar overschat album.

Top 5 Mc's van Cilvaringz .... hehe, stel je voor.

Name your Top 5 MC’s:
01. Nas
02. Killah Priest
03. GZA/Genius
04. Eminem (up to his 3rd album)
--)05. The Game

(wutang-corp.com ofzo)

Maar Cilvaringz werkte ook samen met Ali B, dus daar hebben we geen boodschap aan

oké, die kerel nemen we niet meer serieus

Goed album van The Game. Geen één Slecht nr. Goed van af het begin tot het eind sterke teksten en verhalen. The game kwam ook hard aan met How We Do met zkr een lauwe clip erbij. Beste nr vind ik Start from Scratch goed luisteren en hij zegt de ergste dingen:)

Wat ik vind van dit album:

-Intro (mwah) was beter geweest als hij hem zelf had ingesproken en hioj is wat aan de korte kant.
-Westside Story, lekker nummers tekst die nergens over gaat en een goede beat.
-Dreams mooi verhaal noemt weer veel namen van andere menseen
-Hate it Or Love it, een nr wat goed blijft, mooi refrein en 50 die een zowaar een goede tekst heeft.
-Higher, zeker een goed nummer met een leuke beat en een nietszeggende tekst
-This is How we do, Commerciel (succes) lekker nummer voor in de Club.
-Don't need your Love, gevoellig nummer en een geslaagde samenwerking met Faith.
-Church fot Thugs, een nummer wat na het beluisteren van het album niet bijgebleven is, onopvallend niet sterk dus.
-Put you on The Game, Commerciel nummer met irritante beat.
-Start From Scratch, hoogtepunt van dit album gevoellig een van de weinige nummers om kippenvel van te krijgen en een mooie samenwerking met Marsha.
-The Documentary, leuk begin met de ruziende kinders, mooie beat en een tekst die redelijk is (wederom Game style door al die namen op te noemen)
-Runnin, Slecht nummer Yayo kan gewoon niet rappen en het refrein is een kwlling voor de oren, kan regelrecht de prullenbak in.
-No More Fun And Games, weer een irri beat, en de tekst is nog net niet om van te huilen
-We Ain't, humor met die lage en hoge stem in het begin, redelijke tekst en een goed rappende M&M leuke afsluiting die hoge stem die het afsluit.
-Where I'm From, Nu weten we van wie Fergie het heeft om alles te spellen, wel leuk om te weten dat The Game kan spellen en dus een hoger iq heeft dan dat de meeste mensen denken, leuk nummer lekker commerciel en Nate Dogg kan veel beter
-Special, slechtse nummer van Nate, irritant refrein.
-Don't Worry, nummer dat het niveau omhooghaalt zeker 5* waart, heerlijke beat, tekst en refrein.
-Like father, like Son, goede afsluiter mooie tekst en Busta doet gewoon zijn werk.

Al met al een redelijk album. 3,5*. The Game zal geen beter album meer maken dit is gewoon zijn beste werk. Album verveelt niet.

Opvallend, want ik vind juist zowel de Just Blaze als de Timbaland productie op het album zeer sterk, maargoed kwestie van smaak.

Church for Thugs kan best wel goed zijn maar ik kan het nr me gewoon niet herrineren het is ook wel een maand geldeden dat ik dit album nog eens geluisted heb.

the game is persoonlijk mijn favo rapper, apparte stijl en anders dan alle andere rappers die ik gewoonlijk gewend ben. ik denk ook dat hij een beter album dan dit niet kan maken. ik ben gek op al de songs die op deze album staan zeker wel 5* waard.

ik vind de doctor's advocate toch beter. maar dit album is ook zeker goed. deze is zeker 4

Goed album----een 3.5!!!

toch wel een paar aardige tracks ik denk dat the game best wel wat kan hij laat het alleen niet merken. Dreams blijf ik toch goed vinden

Goed commercieel album. Vorige zomer heb ik dit album veel gedraaid nu bijna nooit meer. De beats zijn heel goed, de raps van The Game gaan eigenlijk totaal over niets het enige wat hij doet is namen opzeggen. Die kerel heeft waarschijnlijk geen enkel nummer waar hij geen naam in vernoemd.

Grappig om even 'No more fun and games' te luisteren, en
meteen daarna 'For my people' van EPMD op Business as usual.

tss...

Deze weer es beluisterd na enige tijd. Was nu Doctors Advocate gewend, maar deze doet het toch nog erg goed, hij is meteen vastgroest geweest in me cd speler voor een aantal daagjes.
Mij 4 word toch een 4,5 omdat deze cd eigenlijk nagenoeg geen slechte nummers kent (misschien een enkele). Maar door een kras was het einde van de cd onluisterbaar geworden en die tracks zijn eigenlijk wel erg sterk, daarom moet ik mijn punt omhoog schroeven.

De man met de dopeste flow en beats. Jammer dat commercieel hier over het algemeen op musicmeter niet zo serieus wordt genomen.

Euhm het probleem is dat Game's teksten meestal niet zo diepzinnig zijn, verder dan een aantal namen opnoemen en wat gebruikelijke gangsta issues komt (meestal) niet.

Neemt niet weg dat dit album lekker luistert, en ik hem daarom nog steeds op een 3 heb staan.

okay, diepzinningheid is dus een vereiste en is belangrijker dan beat, flow en ritme begrijp ik. Dan doel je dus waarschijnlijk op de alom geprezen albums Illmatic, Enter the Wu-tang e.d..

Niet perse diepzinnigheid, maar teksten in het algemeen.

De beats in combinatie met The Game zijn de sterkste punten van The Game. Nergens hoogstaand maar luistert goed weg.

Check maar eens wat goede underground en dan weet je waarom sommigen (waaronder ik) dit ''maar'' matig of redelijk vinden.

Ik heb het toch met 3* beloond, goede herinderingen aan dit album.

Goede Underground dus... betekent dat, als ik naar jouw top 10 kijk, dat ik muziek van een decennium terug zou moeten gaan luisteren om te weten te komen wat 'goed' is. Hiphop waarin de tekst erg belangrijk is, maar ik denk dat hiphop door de jaren heen met de tijd is meegegaan (overigens net zoals popmuziek, rock, trance en de meeste muzieksoorten) en dat andere aspecten nu belangrijk zijn. Misschien is het wel heel conservatief om standvastig vast te houden aan die 'oude' hiphop..?

Jij zegt dat wij haat hebben aan commercieel ,maar weet je ik respecteer het als jij commerciele hiphop goed vind alleen is musicmeter een site waarin je je mening geeft over wat je vind van albums. En zijn discussie's er om elkaar van jou mening te overtuigen. En het is heus niet zo dat we het slecht vinden omdat het commercieel is, maar om iets commercieel succes te laten hebben worden er vaak bepaalde ''volgens mij verkeerde'' elementen ingestopt die het commercieel maken.

Ik probeer alleen te weten te komen waarom jullie hedendaagse hiphop zoveel minder vinden dan 10 jaar oudere hiphop.
Ik probeer geen negatieve discussie op te zetten, misschien zou ik het subtieler moeten brengen...

Omdat Hip-Hop 10 jaar terug nog een boodschap had... Althans, moet je ook maar weer met een korrteltje zout nemen. Zo genaamde klassiekers als Doggystyle en The Chronic vind ik ook kut album's, er is bovendien ook genoeg Hip-Hop van de 21ste eeuw die ik waardeer. Commercieel of niet heeft niks met de releasedatum te maken, de album's in de Top 10 van MJ hebben eigenlijk allemaal niet echt een underground status, het zijn allemaal vrij bekende (niet verwarren met commercieel) welliswaar oudere Hip-Hop platen.

Dat heeft gewoon met een gevoel te maken, commericele Hip-Hop mikt vaak op andere punten, zo is het belangrijk dat je de teksten mee kan zingen/rappen. Bovendien is de booschap ook bijna altijd gemikt op een verkoopsucces. Soms kan een plaat ook zonder te streven naar succes een bestseller, daar is niks op tegen.

Underground wordt daarom vaak bestempelt als een stroming binnen de Hip-Hop scene die door liefhebbers wordt beschouwd, anderzijds kan het ook betekenis hebben in het feit of de muziek met passie en vanuit het hart is gemaakt zonder te streven naar succes en rijkdom.

Hip-Hop heeft heel veel met een bepaald gevoel te maken. Als iemand doet wat hij zegt wordt het vaak als "echt" bestempelt. Helaas zijn er ook veel artiesten die dingen bespreken zonder te leven na hun woorden. Hip-Hop staat ook voor veel meer dan muziek, het is een combinatie van verschillende kunststromingen die hun oorsprong hebben gevonden op de straat, ofwel; het zijn kunstvormen die zonder geld (figuurlijk) beoefend en getoont kunnen worden. De muziek bestaat vaak uit "samples", stukjes bestaande muziek. De graffiti wordt niet op een doek maar op objecten op straat en gebouwen aan gebracht. Het rappen wordt ook wel de poezie van de straat genoemd, in contrast met zang is het iets waarvoor je geen kwaliteiten nodig bent op "vocaal" gebied, iedereen kan rappen ondanks je stemgeluid.

Vaak wordt er dan ook onderschijdt tussen commercieel en "underground" gemaakt doormiddel van het feit of artiesten leven na de regels van de cultuur en trouw zijn aan de normen en waarden hiervan. Was rap ooit een beweging die opkwam voor de rechten van "zwakkeren" (negers in de ghetto's van Amerika) is het nu juist een beweging (de commerciele variant) die veelal discrimineerd en het respect tegenover vrouwen, homo's en geld is verloren. Zo was juist de armoede (de onmacht, het verdriet en de problemen) vroeger een belangrijke topic, nu is juist rijkdom (grote auto's, veel geld en mooie huizen) een belangrijk onderwerp.

Weeg voor jezelf af wat je belangrijk vind waaraan muziek volgens jou moet voldoen. Dan maakt het niet uit of je ofwel commercieel of underground luistert, al denk dat underground muziek meer uitdaging kent omdat het meer gevarieerd en spannender is, maargoed dat is wederom gebasseerd op een mening.

Nogmaals, luister nou eerst maar eens wat van die albums (underground of old skool) en kom dan terug . En dan bedoel ik gehele albums, en niet losse singles die je op TV hebt gezien.

Bovendien heb ik dit album niet afgekraakt, heb zelfs een 3,5* staan.

precies wat ik bedoelde met bepaalde elementen.

ik sta achter Zeg Mar Nix.. niemand snapt et.. alleen wij..