Coldplay - X&Y (2005)

Wel leuke plaat, maar ik moet zeggen dat ik Parachutes en A Rush.... toch stukken beter vind

*3,5

Vond het niet echt leuk, maar na een paar luisterbeurten denk ik er nu heel anders over.

Ook een hele mooie album, niks mis mee.

Ik vind ''Speed of Sound'' erg leuk, maar mijn favo nummer is toch ''What If''

Toen Parachutes net uit was was ik gelijk verkocht aan Coldplay, een meesterlijke en vernieuwende sound! Toen a Rush of blood to the Head uitkwam wist ik gelijk dat Coldplay alleen maar beter en beter zou worden. Helaas werd ik uit mijn droom geholpen met X&Y, a rush of TOP40 sound is naar hun hoofd gestegen en ik zat opgescheept met een kaartje voor Coldplay in Gelredome. Alhoewel ik het een prima concert vond was dit wel zo`n beetje mijn afscheid met Coldplay. Ze mogen wel met iets sterks op de proppen komen willen ze dit goedmaken. Ik ben benieuwd. Ben bang dat Coldplay is uitgebloed.

Weer zo'n dertien in een dozijn band... speel alles in mineur en zing alsof je kat je testikels in zijn greep heeft... en dat een cd of 5 achter elkaar. Waar is de tijd gebleven dat Coldplay goeie muziek maakte?

Lang, lang geleden...

7 jaar alweer...

Ik kan dit alleen dubbel en dik bevestigen

kom nou , dit album is vele beter dan die overschatte rush...

deze plaat heeft iets duisters, donkers, mysterieus en vooral spacy, ik vind dit gevoel veel leuker en interresanter dan dat sentimenteel gekleun op rush.

Werd al snel een zwaar irritant album. Het vervelende is nl. dat de jongens zoveel beter kunnen! Ze kunnen prima nummers maken, echt waar!

Maar goed, er is meer tussen de muziekhemel en muziekaarde.

Dit is absoluut geen stap voorwaarts voor deze ontzettend snel ontplofte groep. Hun voorganger A Rush of Blood... was overweldigend, dit is méér van hetzelfde, maar de songs op de voorganger waren gewoon beter.
3.5 sterren, méér vind ik dit niet waard;

En de hoes is één van de lelijkste die ik ooit gezien heb (kan wedijveren met Ghost in the Machine van The Police, ook zo'n spuuglelijke hoes !).

Volgens mij vind je dit album óf veel beter dan zijn voorganger, óf veel slechter. Aan het aantal top 10-noteringen van beide te zien kiezen vele mensen voor het laatste...

Ik doe dat niet. A Rush of Blood to the Head gaat voor mij snel vervelen, terwijl deze cd mij veel meer raakt, met name door de meesterlijke opening Square One en het heerlijke nummer The Hardest Part: zo simpel, maar zo geniaal...

4* omdat Talk en Speed of Sound bij mij alweer hun langste tijd gehad hebben. En ik zou A Rush toch echt lager geven (2.5), omdat die nummers bijna allemaal al saai zijn geworden. Maar goed, ik zal die cd gewoon nooit gaan begrijpen.

Echt ronduit belabberd vergeleken met zijn twee voorgangers. De houdbaarheid van dit album is werkelijk nul. Ik kon niet wachten tot het album uitkwam en toen ik het werk eenmaal in huis had, had ik het na een paar keer wel gehoord. De glans is eraf. Sommige critici beweren dat dit album experimenteel is. Daar ben ik het totaal niet mee eens. Ik zie het meer als een stap terug richting de 'pop'. Een manier om te çashen'. Wie colpplay op zijn best wil horen, doet er verstandig aan om X&Y te vergeten en Parachutes in de cd-speler te drukken.

Ik vind het helemaal niet zo'n slechte plaat. Sterker nog, ik vind het gewoon een mooie plaat. Weliswaar niet zo goed als de voorgangers, maar echt verre van slecht. En ik vraag me daarbij af hoe serieus ik uitspraken en beoordelingen van mensen moet nemen die te lui zijn 'A Rush Of Blood To The Head' voluit te schrijven of te bedenken hoe het doormiddel van beginletters te kunnen afkorten...

Nummers als Square One, Talk, X&Y, The Hardest Part en Twisted Logic zijn gewoon hartstikke goed! 4*

Ik vind het ook niet een dramatisch slecht album. Natuurlijk kan het niet tippen aan Parachutes of A Rush Of Blood To The Head, maar dit album bevat zeker een paar mooie songs. Til Kingdome Come, Fix You en Square One zijn mijn favorieten.

dit is toch wel al te bizar
3,41 en op 32, voor Siamese Dream & the Ideal Crash die scores boven de 4 halen ...

Prima album die langzamerhand toch in de kast tussen het stof verdwijnt. De X&Y sfeer trekt mij niet echt echter de liedjes vanaf nr. 15 zoals het hierboven genummerd is trekken mij veel meer.

Eigenlijk blijft Fix You me steeds verbazen. In verschillende contexten (bv deze) blijkt het een intens nummer...

Live doen sommige nummers het trouwens wel erg goed

goed album met Fix you als absolute uitschieter.

Wedden dat het volgende album wéér een bestseller wordt? Ze hebben nu een dergelijke status bereikt dat de fans het pikken dat ze jarenlang rotzooi maken.

ze hebben wel net een nieuwe website in de lucht en volgens zijn ze ook al volop aan het opnemen... Ik denk dat het nieuwe album dit jaar wel al zou kunnen komen

wat n slap album vergeleken met hun eerste 2 vond ik dit

TIP:
om X&Y nog een beetje te pruimen te maken, luister alleen de oneven nummers! werkt echt... lol

er zit waarheid in je tip, hoewel je dan 'Fix You' mist, en dat zou ik verschrikkelijk vinden. Voor de rest zijn de oneven nummers idd een stuk beter.

Dan mis je naast "Fix You" ook "X & Y" en "The Hardest Part", welke (drie) ik toch wel beschouw als de betere nummers van dit album.

Ik zei het al eerder; slappe hap van overgehypt bandje.

Krijgen nogal veel aandacht op deze site...

Ik ben niet enthousiast.

(over hun vorige echter nog steeds wel).

hun beste werk vind ik vooral fix you talk en the hadest part maar speed os souns vond ik tegenvallen

Gek dat Fix You zo populair is. Het centrale melodietje kan me totaal niet boeien. Traag, simpel en saai. De versnelling halverwege en het vervolg met 'Tears stream down your face' vind ik dan weer wel mooi.
Beste nummers: Talk, White Shadows en Speed Of Sound
Goed te pruimen: Square One, Swallowed In The Sea, The Hardest Part en (vooruit) X & Y.
Best een goed album dus.
Ik vind echter wel dat de nummers o.h.a. te lang duren. Die noten worden maar aangehouden en aangehouden....
'GET ON WITH IT!!', denk ik steeds.

Hmmmmmm.... Het afgeven op Coldplay gaat nu wel wat ver moet ik zeggen. Natuurlijk heeft dit album geen enkel recht op een plaatsje in de top 250. Het zijn de die-hard fans die zorgen dat hij er nu toch staat en dat is meteen ook het ergste van Coldplay. Het heeft nogal wat fans die verder totaal geen muzikale ontwikkeling hebben en denken dat Coldplay ver boven alles uitstijgt.

Maar met de muziek op de eerste twee albums is toch niet veel mis. Zeer fijne platen. Deze plaat had potentie, maar is gewoon totaal onaf op de markt geslingerd. Jammer.

GITM heeft een geniale cover! Heeft echt tijden geduurt voordat ik er de bandleden in zag!
Heel knap gedaan!

Over Coldplay: 46 pagina's? Waarom?

Hier wat lyrics uit The Hardest Part:

And the hardest part
Was letting go not taking part
Was the hardest part
And the strangest thing
Was waiting for that bell to ring
It was the strangest start

...

And the hardest part
(!!) Was letting go not taking part
You really broke my heart (!!)
And I tried to sing
But I couldn't think of anything
And that was the hardest part


Hiermee wil ik aangeven dat Coldplay lyricaal allesbehalve sterk is, in ieder geval niet in dit nummer. Vooral het stukje tussen uitroeptekens vind ik toch wel zó simpel... Het klinkt (helaas?) dan weer wel aardig. Toch staan er wel een paar goede nummers op, Fix You vind ik een van de weinige Coldplay-nummers met een sterke tekst.

Voor mij is het nummer Talk het grootste bewijs van de ideeënarmoede die deze (ooit geniale) band helaas sinds hun grote succes parten is gaan spelen: we nemen een U2-achtige-gitaarrif en bouwen die om een Kraftwerk-melodietje. Als je het op papier leest weet je al precies hoe het klinkt, zo avontuurlijk als een dode rat. En dan te bedenken dat dit dezelfde band is die ooit prachtsongs schreef als 'Bigger Stronger', 'Brothers & Sisters', 'Easy To Please', 'Careful Where You Stand' en 'Spies'. Ik word er erg treurig van!

Mijn eerste album. Nummer 1 in mijn top 10. Favoriete band.
Dat kwam allemaal door X&Y.
Nu:
Nog steeds mijn eerste album. 3,0* wat misschien nog minder wordt en door 2 bands achter zich gelaten (Radiohead en Muse) en als het nieuwe album van Saybia nog mooier wordt dan de eerste 2 wordt dat de 3e band die Coldplay voorbij gaat.
Ik heb deze CD na een half jaar stof verzamelen weer eens uit de hoes gepakt en gedraaid. Wat ik eerst geweldige nummers vond hebben veel aan kracht verloren, nummers als Square One, The Hardest Part en X&Y. Nummers die ik toen al niet zo goed meer vond zijn nog dieper gezakt. Op 3 nummers na is het hele album voor mij niet meer de moeite waard om te luisteren. Die nummers heten: White Shaddows, Fix You en Till Kingdom Come. Die halen het nog wel bij het oude niveau van de eerdere albums. Het komt er op neer dat ik dus zoals ik al eerder zei, mijn stem ga verlagen. Het wordt een onvoldoende voor Coldplay. Zeer spijtig, maar er is zoveel beters gemaakt door henzelf en door andere bands. Ik haal er dus nog een halfje af. 1,5* voor de emotionele waarde en 1* voor de goede nummers ---> 2,5*

Beste Louis2703, vind jij Saybia echt zo'n goede band? Ik vind ze verschrikkelijk! En dat terwijl je voor de rest toch een erg goede muzieksmaak lijkt te hebben. Nou ja, even goede vrienden.