Coldplay - X&Y (2005)

Nog nooit Untitled gehoord? Stranded en I Surrender en niet te vergeten Joy. Prachtige nummers.

Oh, eerlijk gezegd zeggen die titels mij niets. Ik heb hun eerste album ooit van iemand kado gekregen. Aantal keren gedraaid om het een kans te geven, maar ik vond het echt niet te pruimen. Alleen de single van dat album staat me nu nog bij (''You close your eyes etc.), dat vond ik echt tenenkrommend: de geforceerde stem van die jongen, de gelikte clichébreak van de drums en vooral de voorspelbaarheid van de melodie en van eigenlijk alles. Maar misschien heb ik te snel geoordeeld. Ik ga wel achter de nummers aan die jij noemt. Ieder geval excuses voor mijn eventuele vooringenomenheid, ik zal het je laten weten of deze nummers mijn ideeën over de band hebben veranderd of niet.

zo dacht ik er ook eerst over kaaasgaaf. Heb hem toen vervolgens anderhalf jaar laten verstoffen en toen zijn opeens de kwartjes beginne te vallen. Ik moet wel zeggen dat ik hun tweede album een stuk zwakker vindt, op untitled na natuurlijk. Die moet je absoluut horen!

Lees de zin erna eens:
"And I tried to sing
But I couldn't think of anything
And that was the hardest part"

Hij had gewoon een writersblock.

Dit is trouwens het Coldplay album wat ik het minst heb gedraaid en ook nooit meer draai, terwijl ik de vorige 2 nog wel eens zal opzetten. Toch zal ik deze ook weer eens draaien om te zien wat ik er nu van vind. Het heeft me in elk geval nooit zo gepakt.

En over Saybia: Vind ik echt een leuke band! Lekker puur, geen gezeik maar gewoon muziek maken zonder onzin en een geweldige zanger. Het nummer "I Surrender" vind ik werkelijk magisch mooi.

Ik zoek iemand die dit album met mij wil ruilen voor een van hun vorige twee (studio)albums. Of misschien iets anders leuks in de aanbieding heeft. Ik heb deze cd maar wil hem dus kwijt. Hij is zo goed als nieuw, dus ik wil ook iets terug wat zo goed als nieuw is uiteraard.

ik vind hem terecht populair

Heel stiekem had ik gehoopt dat ze bij deze iets terug gingen naar het debuutalbum qua sfeer, maar waar het bij A Rush of Blood to the Head een tijdje duurde voordat ik dat album kon accepteren, daar kon ik met X&Y tot op de dag van vandaag niets mee. Tesamen met het feit dat ik onlangs hoorde dat hun volgende album weer wat 'harder' zal worden (gerucht kan inmiddels weer verdwenen zijn), heeft Coldplay definitief mjn hart verloren. Als ik objectief naar dit album luister, staan er best goede nummers op. Daar ligt het dus niet aan. Maar de verslavingsfactor was hierbij niet hoog, en verveling lag al snel op de loer. Op een of andere manier krijg ik een dertien-in-een-dozijn gevoel bij deze plaat, of in ieder geval mis ik een opbouw die mij aanspreekt.

Of het aan mijn muziekontwikkeling ligt weet ik niet, maar ik ben hier helemaal klaar mee...

Zo aan je top 10 te zien gaat het met je muziekontwikkeling helemaal de goeie kant op

Dankje. Maar ik vraag me echt af hoe ik deze plaat zou vinden als ik 'm pakweg zes jaar geleden zou hebben geluisterd. Ik denk wel dat ik een fijnproever ben op muziekgebied, en dat ik kritischer ben geworden omdat ik zoveel moois heb weten te ontdekken. Coldplay zal van goede huize moeten komen om mij weer voor zich te laten winnen, maar ik zie het somber in als ze deze stijl voortzetten...

hoe weet jij hoe een die-hard fan van Coldplay denkt en wat geeft jou het recht om te zeggen dat ze verder geen muzikale ontwikkeling hebben?

(ze hebben een andere smaak dat betekend niet dat ze geen smaak hebben)

Hij bedoelt volgens mij vooral dat vele die-hard Coldplay fans mensen zijn die enkel de commerciële muziek beluisteren, de ultratop 50 zeg maar. Coldplay steekt er dan wel een stuk bovenuit. Zeggen dat die mensen geen muzikale ontwikkeling hebben zal je mij niet horen zeggen. Ze luisteren gewoon naar andere muziek, zo simpel is het.

Dan maar commercieel, het blijft een zeer goed album.

"Talk" is trouwens gejat van "Computer Love" van Kreaftwerk.

Dat staat ook gewoon in het cd-boekje hoor. Ik vind het meer een geslaagd eerbetoon dan ordinair jatwerk.

Oke, ik heb het boekje niet gelezen.

Werd ook al eens hier gepost. Sowieso werd ook al tientallen keren de Kraftwerk-referentie aangehaald.



Ik heb het nummer van Kraftwerk zelf pas een paar weken geleden ontdekt, dus voor mij is het wel weer actueel.

Als dit het debuutalbum van een willekeurige andere band was geweest, zou het stemgemiddelde een halve punt hoger liggen.

Blijkbaar zijn veel mensen hier ultrasubjectief, betweterig en invloedrijk tegelijk...

Misschien heb je gelijk maar is het vreemd? Als je na 2 top-albums weer een top-album verwacht en je krijgt geen top-album dan kraak je het album meestal. Dit doe je omdat het album niet aan je verwachtingen voldoet. Moet je perce bij elke nieuwe cd van een band weer de meter op 0 zetten en oordelen? Moet elke cd los van alles in puur objectiviteit worden beoordeelt? Hoe kan dat ooit aangezien muziek 1 van de minst objectieve fenomenen in de wereld is?

Kortom. Mensen die Parachutes en AROBTTH al heel lang kenden en weer een album van dergelijk nivo verwachtten kun je het niet kwalijk nemen dat ze deze minder vinden en dus lagere scores geven.

Je hebt gelijk dat je niet ultra-subjectief moet zijn in de zin van: 'Ze hebben een ander album gemaakt dan de voorgaande dus kraak ik hem per definitie'. Maar ik betwijfel of veel mensen dat gedaan hebben.

Die plotse wending in 'talk' is geweldig!

2 sterren en dan ben ik helaas nog mild ook...jammer genoeg een van de grootste dompers van de laatste jaren dit album. waar ging het mis met deze band?

Eerlijk gezegd begrijp ik niet dat dit album zo'n lage score krijgt (ok, de top-250 positie vertelt wel een ander verhaal). Dit album betekent voor mij zeker niet de ondergang van Coldplay. Het is misschien iets minder goed dan de eerste twee, maar die waren dan ook zéér goed. De druk en de verwachtingen zijn hoog op Coldplay dus de lage score zal daar wel iets mee te maken hebben.

Toch vind ik dit album zeker niet slecht, neem nu de nummers "Fix You", "Talk", "X&Y" en "The Hardest Part" om er nu enkele op te noemen, voor mij zijn dat allemaal héle goede nummers. Ik heb hier al ergens gelezen dat als een andere (debuut)groep deze plaat zou uitbrengen dat deze plaat een half punt meer zou krijgen, kan volgens mij wel kloppen.

Daarom, een vier voor dit album en van Coldplay kunnen we nog wel wat verwachten. Dit betekent voor mij niet het einde van (het goede) Coldplay.

Heb dit album vaak gedraaid toen het uitkwam maar heb hem sindsdien bijna niet meer beluisterd. Er staat weinig nummers op die niet gaan vervelen. The Hardest Part en Talk zijn de enige nummers die ik nog goed vind. Ik hoop dat het volgende album beter is, want ze kunnen mooiere muziek maken dan dit.

Toch maar weer eens beluisterd, halverwege haakte ik al af. Het blijft hun zwakste album, sterker nog, het begint me m'n keel uit te hangen. Ik hoor weer niets zeggende populaire deuntjes, zwakke teksten en een irritante zanger. Jammer ik vond ze erg goed.
Deze CD hoort niet in de Top 250 thuis.

Ik vind het echt onzin dat deze minder zou zijn.

Dit vind ik nou het beste album van Coldplay. Daarna komt voor mij Parachutes en dan pas AROBTTH

De andere 2 m.i. ook niet, ook al vind ik Parachutes okee.



Plotse wending? Dan zou je dat even duidelijk moeten maken.
Het enigst wat ik hoor is een gezapig, doorhamerend deuntje dat ik inmiddels kan dromen.

Waarschijnlijk bedoelt ie dat stukje met die drums en daarna die gitaren. Ongeveer aan het einde...

Coldplay heb ik altijd al erg goed gevonden. Hoewel veel mensen dit album veel minder goed vonden dan het voorgaande, ben ik van mening dat ook dit een erg goed album is. Het klinkt allemaal wel iets anders, maar het is gewoon GOED, met name de nummers: Speed of Sound, The Hardest Part en Talk.

Dit album is toch een flinke stap terug voor Coldplay. Ze lijken hier in de voetsporen van U2 te willen treden met hun grote gebaar, maar het past gewoon niet zo goed bij ze. De productie klinkt hier ook niet goed, vaak klinkt het als een grote brij van geluid. Vooral in het begin had ik moeite om dit (te lange) album door te komen. Ik denk dat ze de 10 beste nummers uit hadden moeten kiezen met een totale speeltijd van 40 - 45 minuten, dan was de schade nog beperkt gebleven. Toch bevat dit album wel degelijk lichtpuntjes, namelijk de singles 'Fix You' , 'Talk', 'Speed Of Sound' en 'The Hardest Part' en het prachtige (mooi ingetogen) 'Til Kingdome Come'. 3*

Ik zie nu pas dat ik maar 12 nummers heb ipv de 20 die hier staan. Genaaid :S