Daar heb je een goed punt, op school zijn er natuurlijk altijd mensen die pronken met muziek van vroeger en op mijn school is dat al helemaal zo, daar vinden ze het stoer om fan te zijn van Jimi, Led Zeppelin, Nirvana etc. En dat terwijl de top 40 bij ons op school ook totaal niet populair is op school, en ook al ben ik geen fan van de namen die ik opnoem, ik tref het beter dan de meeste andere jeugdige users hier op musicmeter

Hij kraakt Jimi Hendrix niet af, dus Knopfler afkraken is nergens voor nodig, dat zou zowat net zo saai zijn als zijn muziek, oeps

Hangt er vanaf hoe. Dat Dire Straits en Mark op MuMe niet zo heel geliefd zijn, had ik al ondervonden. Beter gezegd: veel tegenstanders hebben, want er zijn ook genoeg liefhebbers.

Ik zei ook niet dat chevy Hendrix afkraakte, het was omdat hij sprak over fanboys en negatieve woorden. Een term als "afkraken" is dan zeer dichtbij.

Dat begrijp ik, ik zou ook reageren indien mijn favo band bedolven werd onder de kritieken.
Ik reken mezelf trouwens tot gematigd Dire Straits-liefhebber by the way.

Ach, hij is allang niet meer zo'n fanboy als in het begin hier
Ik ga ook niets negatiefs over zijn smaak zeggen, want hij heeft Dustin O'Halloran - Piano Solos 2 hoog beoordeelt

Overigens moet ik Don nog bedanken voor het plaatsen van Gallagher. Klonk niet verkeerd.

Sommigen is het misschien opgevallen, sommigen hebben het misschien onthouden, maar de top 100 die ik heb gepost correspondeert niet met de lijst die ik besproken heb. Om de een of andere reden zaten er wijzigingen in de lijst die ik in eerste instantie had genomen. Ik ben toen maar doorgegaan met die lijst. Het betreft 8 wijzigingen. No More Tears van Ozzy Osbourne staat 51e en geen 61e. Master of Puppers staat daarentegen 61e en geen 51e. En er zijn 6 wijzigingen wat betreft nummers. Ik weet niet waarom. Dit zijn de eerste 3:

100. Bon Jovi – Wanted Dead or Alive (oorspronkelijk: Jane’s Addiction – Three Days)
Gitarist: Richie Sambora
Album: Slippery When Wet (1986)



Moet ik blij zijn met deze wijziging? Ja, in de zin dat ik Three Days nog niet kende en Wanted Dead or Alive wel. Maar sowieso vind ik Three Days beter dan Wanted Dead or Alive. Voor wat het waard is dan, want het zijn wel verschillende nummers. Wat overigens meer zegt over Three Days, want Wanted Dead or Alive is nog steeds een prima nummer. Ware het niet dat het hier om de solo gaat. Die is toch moeilijk noemenswaardig te noemen. Klinkt niet verkeerd, maar echt niet één van de 100 beste.

97. Judas Priest – Beyond the Realms of Death (Smashing Pumpkins – Cherub Rock)
Gitarist: Glenn Tipton
Album: Stained Class (1978)



Kijk, dit is al een stuk beter. Cherub Rock vond ik geen nummer voor een lijst als deze. Beyond the Realms of Death daarentegen. Dit is één van mijn ontdekkingen uit deze lijst. Geweldig nummer met een prachtige apotheose. Mooie hoge uithalen en een lekker tempo. Weinig op aan te merken. Zelfs de zeurderige zang vind ik uitstekend te pruimen. Het heeft zelfs wel wat.

87. Johnny Winter - Highway 61 Revisited (Living Colour - Cult of Personality)
Gitarist: Johnny Winter
Album: Second Winter (1969)



Cult of Personality vind ik op de solo na amper interessant. Johnny Winter is voor mij ook niet echt een bekende, dus wat dat betreft ken ik sowieso 2 nieuwe artiesten. Highway 61 Revisited vind ik als geheel beter, maar het gaat om de solo. Het zijn 2 totaal verschillende nummers dus een vergelijking slaat nergens op. De eerste 2 minuten van Highway 61 vind ik niet zo denderend, maar wanneer hij echt begint te soleren, wordt het interessant. Het is meer een optelsom van losse solo’s. Ze klinken niet verkeerd, zeker niet, maar het mist wel iets overtuigends. Het is te eentonig en zijn Dylanesque manier van zingen helpt daar niet echt bij. Nu scheelt het dat ik Cult of Personality ook al niet denderend vind, maar als je kijkt naar de solo’s zou het me koud laten welke van de 2 deze lijst zou halen. Ze verdienen het allebei niet.

Opmerkelijke keuze, maar Johnny Winter is wel een topgitarist.

Dit vind ik zijn mooiste nummer, echt schitterend:




Geweldige solo ook.

Dat nummer kwam van Irish Tour ´74, Gallagher op zijn best!

'Angel of Death' van Slayer mag trouwens ook niet ontbreken. Die solo is gestoord.

Liever War Ensemble, er zit echt een geweldige opbouw in die tweede solo.

Johnny Winter eind jaren 70 live gezien met een basist en drummer.
Die jongen kon urenlng doorgaan en dan ook nog zo'n 80% van zo'n concert was dan (gitaar)solo.
In die jaren kreeg je er dan nog een drum en bassolo bij.

Beetje de solo's anno nu?



Lijkt het nu zo of is matthew bellamy een ondergewaardeerde gitarist..

In Plug In Baby zit toch geen solo? Dat is gewoon een themaatje in het nummer wat terugkeert. Maar Bellammy is wel een goede gitarist maar niet ondergewaardeerd.

....'k zou het bij hem niet weten; wat is echt, wat is ingeblikt in de "zakjapanner"oftewel uit die geintregeerde electronica in zijn gitaren en wat komt van het mengpaneel.
Zijn poses zijn overigens wat me aan hem het meest stoort, maar daar heb ik geen last van op cd.

Door de examens is de vaart er voor het einde een klein beetje uit gegaan (ik hoopte eigenlijk vlak voor de examens klaar te zijn), maar vandaag vond ik weer een gaatje:

84. UFO – Lights Out (Sublime – Santeria)
Gitarist: Michael Schenker
Album: Lights Out (1977)



Niet ten nadele van Santeria, ik vind het een heerlijk album, maar destijds vroeg ik me al af wat dat nummer in deze lijst deed. Nu komt de aap dus uit de mouw (dat staat ‘ie niet). In plaats daarvan krijgen we een nummer dat een stuk meer rockt en ook beter in deze lijst past. Lekker up-tempo nummer met 2 prima solo’s erin. De eerste is wat kort, maar de tweede duurt precies lang genoeg. Heerlijk geluid en zo hoor ik ze graag.

81. Lou Reed - Intro: Sweet Jane (The Velvet Underground - Sweet Jane)
Gitarist: Steve Hunter/Dick Wagner
Album: Rock N Roll Animal (1974)



Foutje bij Guitar World zelf, denk ik. Sweet Jane van VU bevat geen solo en het is best te begrijpen (doch nog goed te praten) dat ze dat nummer verward hebben met het veel betere Intro: Sweet Jane van Lou zelf. Heerlijk samenspel tussen Hunter en Wagner. Geweldig gewoon. Ruim 3 minuten prachtige gitaarsolo. En in het Sweet Jane-gedeelte gaan ze gewoon lekker door. Ik vraag me alleen wel af of het wel volledig live is, want het klinkt alsof er nog wel wat aan gepoetst is. Wellicht heb ik de geremasterde versie. Doet verder geen afbreuk aan het nummer, maar zonder het klappende publiek zou ik het nooit als een live-nummer beoordeeld hebben.

66. Iron Maiden - Number of the Beast (Nirvana - In Bloom)
Gitarist: Dave Murray/Adrian Smith
Album: The Number of the Beast (1982)



In Bloom vind ik een sterk nummer, maar niet passen in deze lijst. En inderdaad, die hoort er ook niet in. In plaats daarvan krijgen we een nummer die ik over de gehele lijn niet zo heel sterk vind (best ok, maar niet sterk), maar de solo is wel erg lekker. Het intro vind ik wel erg vet. Zet hem keihard aan en geniet. Het nummer zelf vind ik dan best aardig, maar echt goed wordt het niet. Tot aan de solo, die echt moddervet is. Prachtige snelle uithalen en ondertussen gaat die heerlijke gitaarrif gewoon door. Noemde ik UFO net nog up-tempo, dit is pas up-tempo. En precies up-tempo genoeg dat ik het niet vervelend vind. Misschien is het toch wel een sterk nummer.

63. Red Hot Chili Peppers – Scar Tissue (Soundgarden – Black Hole Sun)
Gitarist: John Frusciante
Album: Californication (1999)



Zelf vind ik dat ze wel betere solo’s hadden kunnen kiezen dan die in Scar Tissue. Aan de andere kant is het wel een lekkere solo. Niet overdreven veel noten, geen “kijk eens hoeveel akkoorden ik achter elkaar kan spelen”-solo, maar gewoon een ingetogen solo. Maar iets te ingetogen. Rustige solo’s die goed klinken heb ik alle lof voor, maar deze is iets te simpel. En niet simpel, maar geniaal, maar gewoon simpel. Nee, dan liever Black Hole Sun.

Tot zover mijn laatse update voor een paar weken. Na de examens zal ik afsluiten door mijn top 10/20/25 te posten.