Maar om weer terug te komen op de essentie van dit topic: gitaarsolo's.

Wat vinden jullie van deze cover?



Door het rock album vd week ben ik in aanraking gekomen met The Brew. Ik heb Million Dead Stars en The Joker beluistert. Beiden zijn heerlijke albums met een goede dosis rock. Toen ik op YouTube op zoek ging naar live-uitvoeringen kwam ik op deze uitvoering. Ik kan alleen maar zeggen:

'T zal wel toeval wezen, uitgerekend Atkins en Les Paul naar voren brengen terwijl meneer Knoopmans de favoriet is van Chevy , of niet dan heer Slayer

...vaardig, maar not impressed: schrijf zelf nou eens een stuk met dezelfde eeuwigheidswaarde.
Blijft op deze manier toch een beetje van; kijk mij nou Jimi eens goed nadoen.

Knap dat je het nummer zo snel kunt luisteren.

Ik vind dat hij zijn snaren te hard aanslaat, iig in het intro, en het is niet bijster origineel om Little Wing te coveren, doe dan een Watermelon in Easter Hay

...zoveel uren zitten er niet in een dag, zeker niet gezien waar jij hier op de site zoal aanwezig bent, dat jij uitgebreid en diepgaand de jazz geschiedenis hebt kunnen doornemen.

Wellicht heb je een handjevol jazzmusici ooit eens beluisterd, maar dit soort grootspraak daar geloof ik geen bal van. Ook jouw etmaal kent slechts 24 uur.

...ken het dan ook al 44 jaar, en in ontelbare versies. Dit voegt niets toe.

Niet bijster origineel nee, maar hij doet het wel verdomd goed. Hij geeft net dat beetje meer dan het origineel van Jimi (qua gitaarspel uiteraard). Hij gaat echt op in de muziek. Er zijn zeker stukken waar het beter kan, maar bedenk dat hij pas 20 is.

Ik vind het een pré als ik muziek niet 'snap'. Goede muziek vind ik uitdagende muziek, muziek die me vraagt 'doe hier verdomme maar eens iets mee!', waarna ik het plaatje helemaal volgens mijn interpretatie invul en het geheel 'voel'. Voorgekauwde muziek gaat me sneller tegenstaan, mits het met stijl gecomponeerd is.

....mijn loodgieter kan ook een verdomd knap stuk pijp installeren.

Hij zal vast een talent zijn, daar gaat het niet om. Maar de emotie erin leggen zoals Jimi en Stevie Ray doen, tja dat is voor mij ongekend. Overigens is Little Wing nog een van de weinige songs die mij kan bekoren met een gitaarsolo, ik houd er niet meer zo veel van als ik eerlijk ben.
Terwijl mijn idool een paar jaar terug Mark Knopfler was

Dat spreek ik ook absoluut niet tegen, maar bij Little Wing heb ik dat absoluut niet. Het origineel vind ik veel te kort en helemaal niet bijzonder. Zeker als je het naast zijn andere werk legt. Een cover als deze vind ik 10x beter. Zowel op emotioneel als op technisch vlak.

....dus Chevy, ook voor jou is er nog hoop

....maar het zal nog wel even duren

De Original Album Classics-serie is een aanwinst voor rechtgeaarde muziekliefhebber.
Heb inmiddels de boxjes van Al DiMeola, Weather Report, Todd Rundgren en Chicago, maar ik weet zeker dat er meer bij komen (beginnende met John McClaughlin...?)

Alsof Jimi op zo'n onsterfelijk hoog niveau staat dat men covers niet beter mag vinden. Jimi Hendrix... just a man.

Scherp! Het was wel een beetje een stille hint, ja. Al ben ik wel echt een liefhebber van Atkins en Les Paul.

Watermelon in Easter Hay is een van de mooiste gitaarstukken ooit, wat een gevoel zit er in dat nummer!

Je dacht eens 'ha, ik ga vandaag eens een aantal MuMe-leden wild tegen de haren instrijken'?

Kortzichtige opmerking van heb ik jou daar.

Overigens:


Zal wel een boel op gehaat worden, maar Cry guitar, cry!

Kort lontje? Verkeerde been uit bed gestapt? Lange tenen? Anyway kijk hier maar eens:
Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Chevy bespreekt "100 Greatest Guitar Solo's" (Guitar World)

Nee, dat is het niet, maar zelfs een kort lied kan ongelovelijk veel emotie bevatten.

When I'm sad, she comes to me
With a thousand smiles, she gives to me free
It's alright she says it's alright
Take anything you want from me,
Anything.

Fly on little wing,
Yeah yeah, yeah, little wing

Vanaf dit stuk legt Jimi (waar ik totaal geen fan van ben) zoveel emotie in zijn gitaar, kippevel!

Nu moet je Jimi nou ook niet op een Gods voetstuk plaatsen hoor, fantastische gitarist, vernieuwend in opname-en gitaartechnieken, maar ik ben het eens dat ook Jimi slechts een persoon op aarde was.

@Chevy: Ik vind dat je Jimi (en het Jazz-genre, for that matter) wat gemakkelijk bij het grof vuil zet.

En dan denigrerend reageren als er een beetje tegengas komt...

Alleen maar omdat ik Jimi niet op een voetstuk zet zoals jij, zet ik hem gelijk bij het grof vuil? Als je dit topic gevolgd had, zou je weten dat ik zeker niet vies ben van Jimi.

Ik plaats geen enkele muzikant op een voetstuk, maar in de geschiedenis van rockmuziek was hij wel degelijk meer dan een Average (hey) Joe, of 'just a man'...

Oké, als je hem benadert als iemand in de geschiedenis van rock dan ben ik het met je eens dat hij geen average joe was. Ik dacht dat chevy bedoelde gewoon in het mensen leven...

De tijd heeft Hendrix op een soort voetstuk geplaatst;
over hoeveel andere muzikanten wordt er zo lang al, zo vaak, zo gepassioneerd, en nog steeds door zo veel nieuwe jonge muziekliefhebbers, gesproken en gedicussieerd als over Hendrix?

..de man is al 41 jaar dood..

En natuurlijk was hij slechts mens, anders was hij er nog geweest; en ook nog eentje die het niet altijd handig aanpakte. Te vaak onzeker, te goed van vertrouwen, slecht in het nemen van beslissingen. Natuurlijk is hij god niet. Nobody is.

Ik bedoel dat hij geen muzikant is waar je geen kwaad over zou mogen spreken. Geen een muzikant is dat overigens. Sommige bands lijken op musicmeter wel heilig en onaantastbaar. Zodra je één negatief woord zegt, komen de fanboys. Vandaar de uitspraak Just a.... Snap het probleem eerlijk gezegd niet.

Hoe zou jij reageren als iemand Mark Knopfler zou afkraken?