Nee, Prince is net iets later bevestigd dan mijn vorige post. Is wel een hele verrassing inderdaad.

Ja, daar ga ik wel een bootlegje van zoeken met de tijd.

Ik ben zeer benieuwd.

Als andere jaren volgt hier een dagverslag van Roskilde zoals ik het meemaakte. Dit komt uit een reisverslag dat ik heb geanonimiseerd en waarvan ik natuurlijk alleen de festivaldagen opneem.

Nuttig om te weten bij het lezen van het vervolg:

Ik ben de middernacht woensdag 30 op donderdag 1 met het vliegtuig en een aansluitende taxi aangekomen met mevrouw sq, mijn oudste zoon, en nog een vriend van hem. Ons totale gezelschap, dat deels eerder afreisde, bestaat uit 8 mensen. De eerste 2 dagen zijn met enig gedoe vanwege het feit dat mijn rugzak niet mee was gekomen met het viegtuig.


DONERDAG 1 JULI

7.00 Op. De zon is al warm. Ik koop in de balie-supermarkt op het City Centre East op het festivalterrein een tandenborstel, tandpasta en 5 paar sokken. Verder koop ik ongebruikelijk veel merchandise, omdat ik nu toch zonder spullen zit. Nu heb ik dus ook een Roskilde handdoek en Roskilde-onderbroeken.
Iedereen regelt zijn eigen ontbijt op City center East, waar we dus vlakbij zitten. Wel delen we een en ander en is er gezamenlijk inkoop van koffie bij de koffie-koe die gezellig langs de tenten komt.

10.00 naar Roskilde-dorp, Café 42 en later nog naar een plekje dat ik ben vergeten en zichzelf labelde met ´the hottest place in town´. Ik koop nog een festival (korte) broek, een slaapzak en 2 flessen Gajol, lokale drankspecialiteit (ze komen in verschillende kleuren, vooral de gele is aan te raden )

We lopen terug naar het festival terrein en gaan via de tenten naar de ingang van het terrein. Het is nog best wel even zoeken hoe de kortste weg is van onze tenten naar de ingang. Dat blijkt via ingang 7 te zijn, bij Arena-stage.

17.00 Start festival. Bij Orange stage maken we de opening mee van Patti Smith. Het is warm en we staan in de schaduw van luidsprekerpaal 1, die verder naar het podium staat dan anders; het veld lijkt kleiner. Zoals Patti dat kan zonder al te veel krulteengevoel, volgen er dramatische woorden bij de herdenking van het Roskilde-ongeluk in 2000 (destijds tijdens concert PearlJam overleden 9 mensen). Ze gooit voor elke overledene een roos het publiek in bij het noemen van de naam. Na twee liedjes is het al weer afgelopen. Het terrein loopt verder vol voor When Saints Go Machine maar we gaan eerst eens een hapje eten. Dat wordt Mexicaans op het Roskilde retro terreingedeelte; gemaakt ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan van het festival.

20.00 Eerste echte concert wordt het kleine Sólstafir op Pavilion, de kleine blauwe tent (het grotere Cosmopol is dit jaar ook blauw). We staan vlak voor de PA in de tent als wel gebruikelijk andere jaren. De IJslandse metal is wat rommelig, maar er komt in de composities toch vlagen aardigs langs. Het publiek wil heel erg graag maar wordt m.i. toch niet echt in vervoering gebracht. Anderen waren enthousiaster dan ik, dat wel.

21.30 Ruim op tijd voor de Gorillaz. Helaas is het concert uitgesteld, waardoor het wachten tot een uur wordt. Het is enorm druk en zelfs eruitlopen lijkt lastig. Maar voor de eerste grote naam moet je wat over hebben. De show is zonder meer goed, met een eindeloze stoet aan gastvocalisten en repertoire met hiphop, reggae, dance en een beetje rock. Het genieten van de leadzanger lijkt oprecht; een warme en positieve show in een veelkleurig decor. De beloofde 3D show komt niet of het moet de (inderdaad wel zienswaardige) videobegeleiding zijn met daarin de voor Gorillaz karakteristieke comics. We blijven tot de laatste toegift ´Clint Eastwood´.

De show liep uit en we gaan niet meer naar Porcupine Tree dat al ruim bezig is. We denken er slim aan te doen door uitgang 10 te nemen maar dat blijkt naast veel zoeken toch vooral ook een omweg op te leveren naar onze tenten.

Ah, het is weer tijd voor de Roskilde-verslagen van SQ. Volgend jaar moet ik dit maar eens doen ipv Werchter.

VRIJDAG 2 JULI

7.00 Langzaam opstaan. Omdat er tijd voor is laad ik mijn mobiele telefoon op. Daar zijn op de camping weliswaar loketten voor, maar je kan het ook zelf doen. Roskilde kent dit jaar de mogelijkheid om via een soort hometrainer je mobiel op te laden door te fietsen. Als je wat harder trapt kan je er ook nog TV bij kijken. Kost even wat zweet (het is al vroeg warm) maar dan kan je toch trots vertellen dat je je eigen mobiel hebt aangetrapt. Omdat er meer gegadigden zijn dan fietsen raak je nog gezellig aan de praat ook. Elke fiets heeft 5 oplaadpunten.

9.00 Via ingang 7 het festivalterrein op. In het Internetcafe nog even ingelogd op de site van de bagage ´tracker´ om te zien of mijn rugzak al in het land is en jawel: status ´arrived at airport´. Gaat het toch nog goedkomen. Verzamel bij Odeon stage waar we de dag traditiegetrouw beginnen met koffie, thee en milkshakes.

12.00 Concerten beginnen al lekker vroeg vandaag en de eerste is Hypnotic Brass Ensemble. Meteen al een ervaring om jaren op te teren: geweldig concept ook: het HBE is bezet met drums, sousafoon, trombones en trompetten, en maken daar een heerlijke mix van funk en hiphop van. Keigoed repertoire, het klinkt fantastisch (je mist echt de basgitaar niet; sousa=funky) en deze mensen geloven in wat ze doen: muziek met veel soul. Ze zijn nog vrij jong en, zelfs als hetero zie ik wel, ook aantrekkelijk om naar te kijken, deze stoere jongens uit Chicago. Naderhand nog een CD van ze gekocht buiten de tent en daar namen ze ook ruim de tijd voor. Later bleek dat ze de dag daarvoor ook bij de Gorillaz hadden meegespeeld.

14.00 verzamel van bijna de hele groep bij Arena voor Meshuggah. Het beste te beluisteren als je er ook naar kijkt. Maakt echt uit bij deze muziek, die me daarvoor nooit zo als bijzonder trof: vond ze altijd wel ´goed´ maar nooit ´mooi´.

15.00 De (blues-) rock van Circle uit Finland op Pavilion beluisteren we zonder veel aandacht want de discussie spitst zich toe over wat te doen om 16u: WK voetbal of Florence & the Machine. Uiteindelijk - durf het nauwelijks te melden op dit forum - kies ik voor het voetbal omdat het kantoortje waar ik moet zijn voor mijn rugzak dichtbij het voetbalscherm schijnt te wezen. Als het 1-0 voor Brazilië staat zijn we al het terrein af. In het Kørselkontoret worden we snel geholpen en het blijkt dat mijn rugzak al is vervoerd naar Agora G, een centrale plek op de camping. Mijn dag is helemaal goed en we gaan het festivalterrein weer op via ingang 19 waar ik ook nog de laatste nummers van Florence & the Machine kan meemaken. Niet genoeg en niet dichtbij genoeg voor een goede beoordeling, maar ik kan toch melden dat ze lekker vrij stond te zingen en dat het een succesvol concert geweest moet zijn.

We voegen ons in de tweede helft weer bij het voetbal en het blijkt nu toch dat het 1-1 staat, en dan volgt ook nog de 2-1. Ik schat ongeveer 2000 kijkers, waaronder behoorlijk veel oranje. Natuurlijk vieren we dat met een biertje.

Als de rest gaat naar Alice in Chains, eten: rijst met een bijzonder gekruide stew (verse sereh?). Lekker en toch geen rijen hier (het scheelt nogal per eetgelegenheid). We kijken even bij het zwembad. Op het festival terrein dus en met een beperkte capaciteit. Je moet eerst presteren (elektriciteit opwekken met fietsen) voor je erin mag.

Dan weer muziek. Ik kom niet in de sfeer bij Wooden Shjips, en dat is bij deze muziek wel een essentieel onderdeel. Minder betoverend dan de CD die ik beluisterde. Door naar de gelijk gestarte Daara J uit Senegal. Traditionele zang, en die is ook echt goed, maar ook met flink wat hiphop. Geen optimaal geslaagde combinatie, maar kijk toch nog wel een flink stuk. Dan is er even wat tijd in het programma en haal ik mijn tas op bij G en breng die naar de tent.

22.30 Them Crooked Vultures Niet iedereen is het met me eens, maar ik vind dit toch wel goed hoor! Inderdaad zijn de composities (alleen nummers van de CD, helaas geen oud spul) niet erg bijzonder, maar ik kan toch wel genieten van het vakmanschap van het drietal en dan met name van Dave Growl. Deze mannen hoeven niet zonodig, doen gewoon wat ze leuk vinden. Dat maakt het met name ook aantrekkelijk.

23.30 NOFX Dat wordt weer zo´n onvergetelijke ervaring. Ik had ze nooit zo hoog zitten, maar moet dat nu toch fors bijstellen. Lekker spelen, echt goede humor met zelfspot maar ook hard ten koste van de Denen over de cartoonrellen en het uitschakelen bij het WK voetbal door Japan (´haha, ooh I hurt your feelings?`) en als de chanson ¨Oh Champs Elysees¨ (origineel Joe Dassin, 1969) verpunkt wordt ben ik helemaal verkocht en ik ben niet de enige. Tot zijn verbazing zogenaamd ´You darn French lovers!´ Heerlijk concert waarvan ik echt tot het einde geniet. Laatste toegift met accordeon schijnt leuk geweest te zijn maar die zag ik niet meer want ik moest natuurlijk naar ..

1.00 Nephew. Waren ze in 2007 al groot (toen voor het eerst op het hoofdpodium), nu hebben ze echt de superstatus in Denemarken. De electronic rock anthems van hun laatste album DanmarkDenmark staan als een huis en komen lekker binnen bij het massaal toegestroomde publiek. De show neigt naar perfectie en dat is dan ook meteen een minpuntje: af en toe tegen het steriele aan. Kennelijk hoort in dat concept dat ze de acoustische, wat over-the-top ballad ¨Descendants of King Canute¨ overslaan. Dat komt een beetje als een teleurstelling. Toch wel erg genoten van de show. Aanrader voor iedereen die van 80s (mn Depeche Mode) houdt.

ZATERDAG 3 JULI

7.30 De ´Hot Showers´ op East zijn écht goed. DKK 40,= maar dan heb je ook wat. Ochtend is weer gemoedelijk met ontbijt waarbij ieder zijn routine volgt.

11.00 Bij Odeon. Koffie voor wie nog niet genoeg had maar voor 12-en volgt ook al het eerste biertje waarbij er veelvuldig gekozen wordt voor halve biertjes omdat die minder warm worden voor je ze op hebt. We zitten zoveel mogelijk in de schaduw. Ik heb inmiddels een bidon gekocht ´Loverspring - Vand for Vand´ waarmee ik door meer water te drinken de waterkwaliteit in Afrika steun. De hele dag ligt er trouwens flinke nadruk op het water drinken ook op de elektronische borden vanaf de podia. Met deze temperaturen echt nodig.

12.30 The Rumour Said Fire op Odeon. Was een aanrader in een gesprek dat ik gisteren had. Countryrock/folk. Lekker om bij in de zon te zitten, maar ik ga niet richting podium. Niet echt goed geluisterd. Leuk genoeg om nog eens op te zoeken.

13.00 The Kandidate begint hard en ben ik als ik dit schrijf al weer vergeten. Maar een klein stukje gehoord.

14.15 Speed Caravan op Cosmopol. Ook niet langdurig van dichtbij gezien, maar wel in zijn geheel van buiten de tent goed meegekregen. Mix van rock en Arabisch bij deze Frans-Algerijnse alternatieve rockband, waarbij Caravan dus toch op ´karavaan´ slaat en niet op ´sleurhut´. Doet zijn naam eer aan. De ´oud´-speler ziet er uit als een rocker, en de muziek is echt een combi die groter is dan de som der delen. We raken nog aan de praat met een grijsaard/hippie die helemaal enthousiast wordt van de Djam Karet shirts die twee van ons dragen. Hij schijnt voorman te zijn van de Øresund Space Collective.

16.00 Patti Smith & Band inclusief Lenny Kaye van de PSG. Opent met ¨Ask The Angels¨, maar ik raak er pas goed in met het schitterend uitgevoerde ¨Ghost dance (We Shall Live Again)¨ dat niemand schijnt te kennen. Ik besluit dan al om dit concert tot de laatste snik uit te zitten en daarbij Vampire Weekend (!) te laten voor wat het is. ¨Dancing Barefoot¨ wordt gedreven gebracht, compleet met uitgesponnen solo´s en goed opgepakt door het publiek; ¨Because the Night¨ wordt afgeraffeld en had van mij niet gehoeven. Bij ¨Pissing in a River¨ is de sfeer weer terug en die verdwijnt niet meer. De ¨Babelogue¨ lijkt gewoon gisteren geschreven zoals ze het voordraagt en gaat nog lekkerder over in ¨Rock´n Roll nigger¨ dan op LP ¨Easter¨. De ´vrije boodschap´ blijft toch haar handelsmerk als in ¨People have the power¨ (van album ¨Dream of Life¨). Ze hoopt maar dat haar Engels als door een magisch wonder door iedereen wordt verstaan omdat ze geen andere talen beheerst en moedigt iedereen aan te doen als zijzelf: ¨Anyone can do it. look at me: I can´t even play the fucking guitar and I´m standing up here¨.
Getuige ook dit uitgebreidere verslag dat ik pas een week na het gebeuren opteken met zoveel details: ik geniet er echt van!

19.00 Beach House geprogrammeerd op het kleinste podium. Met z´n allen in de avondzon rond Pavillion, zittend/liggend, maar dus niet van binnen gekeken. Sfeer is lekker. Muziek is goed. ¨Walk in the park¨, mijn favoriet komt al als derde. We blijven maar tot de helft, het wordt hier al maar drukker.

20.00 DJ Prins Thomas is sterk maar draait met een te langzame ontwikkeling naar mijn smaak. Bovendien geen oud repertoire. Even later Lindstrøm & Christabelle. Bijzonder enthousiast publiek, maar de beat is dusdanig hard dat ik het toch na het tweede nummer al opgeef. We lopen helemaal over het terrein naar Arena en pakken het staartje mee van Pendulum. Wat ik er van meekrijg zou ik gerust willen benoemen als een nieuwe trend in electronic rock; meer dan ik ooit hoorde wordt hier op elektronische instrumenten ´gerockt´ als ware het gitaren. Wel electronic, niks geen zweverigheid. Qua composities niet helemaal mijn muziek en er zat zelfs een nummertje bij dat vervaarlijk naar een skihut-deuntje lonkte (even opgezocht: ¨Fasten Your Seatbelt¨), maar dit is toch wel iets bijzonders en het werkt in elk geval wel!

22.30 Muse. Je moet eigenlijk niet naar iets gaan waar je geen zin in hebt. Maar bij het derde nummer wist ik het zeker: Zij staan hier weer, ik sta hier weer. Het is weer als een paar jaar geleden en er is niets veranderd. Natuurlijk is het geluid perfect maar intussen vind ik het wel best: ik ga gewoon even naar mn tent uitrusten.

24.00 ga ik er weer op uit. Kom op Arena binnen en tref een overvol terrein aan waarbij het publiek op elkaar gepakt staat tot aan de ingangshekken van het festivalterrein. Robyn , vorig jaar nog gezien bij Royksopp als gastzangeres heeft een stevige eigen carriere en trekt met haar poppy geluid kennelijk meer dan 30.000. Klinkt best aardig, maar hier heb ik geen zin in. Ik beland na flink lopen bij Gonjasufi op Odeon. Onderweg haal ik me dan nog even de woede op de hals door per ongeluk de leeglopende pit-wachtrij voor The Prodigy in te lopen, waardoor het lijkt alsof ik wil voorkruipen op mensen die meer dan een uur hebben staan te wachten om vooraan te staan. (op Roskilde worden alle Pit-areas bij elk concert helemaal leeggehaald en wie bij het volgende concert vooraan wil staan stelt zich op in een soort ´reservoir´ naast het podium. Bij grote acts raakt dit soms vol en ontstaan er lange rijen op het festivalterrein. Ik liep dus precies tussendoor toen er al één rij naar binnen was en een tweede net werd losgelaten).

Gonjasufi blijkt een computer/tape act van 2 weirde rasta´s die schreeuwen en springen alsof ze bezeten zijn. Meer indrukwekkend dan meeslepend, en net iets te weinig muziek voor het late tijdstip. Toch 5 nummers gezien.

Schlachthoffbronx vond ik helemaal niets en om het rondje af te maken kom ik bij Pavillion uit alwaar Titus Andronicus gaat spelen. Dat wordt de redding van de avond. Heerlijke, minder gecompliceerde live muziek die recht uit het hart komt. Een beetje countryrock maar dan met veel dynamiek; stel je iets voor tussen Band of Horses en The Pogues. Goede zang en een gedreven performance van alle muzikanten met mooie samenzang. In het bijzonder werkte de vrolijkheid aanstekelijk van het meisje dat viool en slaggitaar (en zang) deed. Ze speelden zonder toegift door totdat ze werden weggestuurd en aan het einde kwamen ze nog naar het publiek toe. Ik kreeg een ´personal hug´ van de zanger die helemaal verrukt was toen ik zei dat zijn optreden voor mij een van de beste was vandaag. Wilde weten waar ik vandaan kwam.

2.15 Zeer voldaan terug naar de uitgang, met ook niet meer de behoefte om nog Shantel te gaan zien. Blijkt die toch op de Arena (bij uitgang) te staan! Blijven kijken. Als ik aankom staat er een ongelooflijk goede zangeres te zingen, en zijn de populaire hits nog niet geweest. Later volgen natuurlijk ook ¨Disko Partizani¨, ¨Disko Boy¨ en ¨Usti usti Baba¨. Shantel is duidelijk groter gegroeid sinds de laatste keer dat ik hem zag. Niet meteen beter, al is het wel genieten van zo´n uitgebreide bezetting op het podium. Geluid was ook helemaal top. Toch wel weer flink gedanst zo hier en daar en veel te laat slapen natuurlijk.

ZONDAG 4 JULI

Rond 10.30 zijn we op een nog rustig festivalterrein. We kijken wat rond in het ´nordic area´met de vele winkeltjes en de twee ´schuren´ waarvan er een met zand (de oude ´lounge´) en de ander met de drukke acoustiek, de cocktails en de pandekager-verkoop. Daar vlakbuiten zijn heerlijke ´shaken-not stirred´ Milkshakes te koop met lekkere echte ingrediënten. We open ook nog even langs de Rockphoto, maar die verkopen dit jaar geen digitale plaatjes meer. Jammer. Wel even leuk alles bekijken, bij de meeste concerten is er wel een foto gemaakt en ze zijn altijd wel goed.

12.00 Les Espoirs de Corinthie uit Guinea is dan al weer het eerste concert van de dag. Op Cosmopol, waar alle wereldmuziek staat geprogrammeerd. Heerlijk om weer eens een ´wereldconcert´ te zien zonder concessies aan de westerse behoeften qua ritmesectie. Al te vaak zag ik op Roskilde wereldmuziek waarbij het ritme wat werd doodgedrukt door een bas en drumstel met teveel power. Zo dus niet hier. Over blijft een gezellig ochtendmuziekje, precies goed voor nu.

13.15 Van Dyke Parks op Arena maakt muziek van twee generaties terug. In stijl wel: heeft een volledig orkest bij zich bestaande uit jonge Deense muzikanten, die een soort ´jeugdfilharmonische´ status hebben. Veel oude muziek dus, maar ook een heuse protestsong over de olieramp, een cover van Ry Cooder en de afsluitende set bevatte zelfs ¨Sailing Shoes¨ van Little Feat. Belangrijk aandeel was er ook voor gastzangeres Gabriella Moreno, waardoor er nogal wat latin in de setlist zat. Had voor mij wel minder gemogen, zo geweldig was ze ook weer niet. Niet helemaal op zijn plek in de Arena misschien, maar VDP zit er niet mee, is van veel markten thuis en daarom is het misschien ook juist wel zo leuk. Er wordt intussen bijzonder veel geslapen in het publiek buiten de tent. T´is wat zo´n laatste dag!

14.30 Net op tijd met grote pot bier staan we bij Motörhead op onze vaste afspreekplek op de kruising van paal 2 en de weg (´Grandstand track´). De grond ligt daar iets hoger en daardoor kan je over alles heen kijken. Lemmy komt op, karakteristieke pose onder de mike, altijd schuin naar beneden gericht, gromt.. staande tegenover het veld met tienduizenden in afwachting van wat komen gaat.. : We Are Motörhead! .. And We Play Rock & Roll! Dat zijn wel de momenten die je je blijvend herinnert: wil je wel geloven dat ik even moest sidderen toen ik het hoorde. Kunst is het. Groots! Dan blijkt ook nog dat de rockers van weleer het hele concert blijven boeien, iets wat ik nooit had verwacht. De gitarist is verrassend goed. Zijn solo (minutenlang, waar hoor je t nog?) zou ik zo nog eens willen horen.

Ik luister even mee bij Killswitch Engage , maar hoewel het veel flitsender en strakker is dan Motörhead, doet het me even niets en houd ik het na twee nummers voor gezien.

17.00 Als Jack Johnson begint gaan we er toch even naar toe en, net als duizenden anderen bekijken we dat zittend/liggend. Het is een echte zondag. JJ heeft het naar zijn zin schijnt het, en lijkt zelfs wat verlegen met de grote status die hem wordt toebedacht door programmering op het hoofdpodium.

18.10 We blijven iets te lang en daardoor mis ik het begin van The National, een van de bands die ik per se wilde zien. Muziek is goed, als ook de composities zijn. Het is iets harder en ruiger dan op de plaat, en ze zijn er erg mee begaan, maar toch blijft het naar mij wat afstandelijk. Misschien nog eens gaan zien, want de muziek is toch wel heel goed.
In het publiek zien we hier ook weer de koe-neukende-Alien-op-de stok-mascotte die ik bij al heel veel concerten in Roskilde sinds 2006 heb gezien; altijd bij trendy bands.

19.30 Kasabian. Muziek is lekker, ik ken meer dan ik dacht. Maar we beluisteren het van zeer grote afstand dus ik kan er feitelijk weinig over zeggen.

20.30 Weer gezellig met de bijna complete groep belanden we ook zomaar pardoes bij Pavement, was niet echt een must voor mij (tegelijkertijd ook Julian Marley en The Temper Trap en daar was ik ook tevreden mee geweest), maar nu we er toch zijn.. ik ken het exclusieve van deze reunie wel. Bij de Arena ontstaat een gemoedelijke, relaxte sfeer. Dit is best wel goed.

22.00 Prince. Nou, het veld is helemaal vol. Hij begint iets te laat, maar dan gaat het ook goed los. Veel, heel veel oud werk, beginnende met ¨Let´s Go Crazy / Delerious / Controversy¨. Leuk is natuurlijk het door Sinead ´O Connor bekend geworden ¨Nothing Compares to You¨, Mooi is ¨Little Red Corvette¨, maar echt kicken wordt het pas als hij ¨Sexy dancer¨ inzet en bij de tekst daar de woorden van Chic´s ¨Le Freak¨ op zet.
Er is even een vervelend intermezzo van zijn sessiezangeres die al om aanstekers vraagt bij haar ballad voordat ze dr gekweel is begonnen, maar dan komt er meer retrodance: ¨Shake Your Body Down the Ground¨(The Jacksons), en nog twee stukken van Sly & the Family Stone. Prince speelt graag en groots gitaar en heeft het naar zijn zin; tussen de nummers hoor ik heel even onmiskenbaar de openingslicks van Ohio Players´ ¨Love Rollercoaster¨.
Maar dat valt allemaal nog in het niet wat voor mij uiteindelijk de ultieme muziekervaring wordt van het weekend: Na onder andere Purple Rain en ander grote hits sluit hij, met Sheila E op percussie af met .. ¨Dance Disco Heat¨, de discoclubclassic uit 1978 van discolegende Sylvester. Destijds alleen bekend bij de echte liefhebbers van het genre, maar die zijn nu allemaal tegen de 50 als ik en niet in zeer grote getale aanwezig. Hoeveel mensen zullen het kennen in het publiek? 3 of zo? Het is zo´n nummer dat steeds weer overnieuw begint. En ik wist dat natuurlijk. Ik zal me wel vreselijk hebben aangesteld, maar dit pakt niemand meer van mij af. Onvergetelijk!

0.20 teruglopend naar de uitgang is op Arena de ´veeg-act´ bezig ´Arriba La Cumbia´. Latin-totaalshow. Nog uren open alleen voor de die-hards, maar omdat er morgen al vroeg wordt opgestaan doen we dat niet. Klinkt wel weer goed, maar het is mooi geweest.

Mooie verslagen SQ.

Bon Iver

Ik ga dit jaar voor het eerst naar Roskilde, en vroeg me af of er iemand op mume ervaring heeft met kamperen aldaar. Er is een warm-up week, startend op 30 juni maar ik kom pas halverwege die week aan, op 2 juli. Is het dan nog een beetje makkelijk om een plek te vinden? Ik las namelijk iets op de site over vooraf een plek reserveren, maar weet niet precies hoe het werkt en of het wel nodig is. Kost ook geld geloof ik......

Ik ga dit jaar voor de eerste keer! Nog iemand die gaat?

Eerste namen voor Roskilde 2013 zijn bekend. Na een pauze van een jaar ga ik dit jaar weer naar Denemarken voor het altijd zeer gevarieerde festival.

Vandaag bevestigd: RIHANNA. Elk jaar is er wel een grote naam uit de R&B of de hiphop, maar dit had ik nooit kunnen bedenken. Dat zal ze leren, mijn medefestivalgangers ( zonder uitzondering R&B haters ) . Ik hoop dat ze de slotact is, want daar gaan we traditioneel gezamenlijk heen

Verder leuke namen
Queens of the Stone Age
Animal Collective
Kvelertak (!)
Sigur Ros
Slipknot
Volbeat

Tja.... Rihanna. Ik zag haar ook al bevestigd voor Sziget. Kan me niet zo boeien eerlijk gezegd, maar er zal ongetwijfeld een groot publiek voor zijn. Kvelertak vind ik dan wel weer een leuke toevoeging, al heb ik ze al wel eens eerder gezien.
Roskilde is me overigens goed bevallen vorig jaar. Beetje jammer van de laatste nacht waarin het de gewoonte bleek te zijn om alle tenten leeg te plunderen en in de fik te steken. Op zich prima, maar niet als ik er nog in lig zegmaar.....
Maar voor de rest was het wel voor herhaling vatbaar.

Ik ga voor het eerst dit jaar

Dit jaar ga ik weer eens naar Roskilde. Wordt voor mij de 14e keer. Bijzonder is dat we gaan met een groep van 11 'oudere' mensen, allemaal tussen 'net geen 50' en ruim 60 jaar. En hoewel er bepaald veel ouderen op het festival te zien zijn, zijn dat vaak dagjesmensen. Grote groepen, die de volledige festivalbelevenis doen (hele week) met camping zijn eigenlijk altijd jongeren. Kleine concessie: we hebben 'Silent & Clean' toppings op onze tickets (camping-gedeelte waar 's nachts geen lawaai is en waar iedereen zijn rommel opruimt). En we hebben flink wat kronen geïnvesteerd voor 3 parkeerplaatsen vlak naast het festivalterrein.

Wat betreft programma lijkt het wel alsof er met ons is rekening gehouden. Er is een ongehoord sterk deel oudere artiesten in de line-up;

Bob Dylan
Robert Plant
The Cure
Neneh Cherry
Tears For Fears
Cypress Hill
Underworld

Niet allemaal per se favorieten van mij, maar Bob Dylan en The Cure ga ik wel bekijken en grappig is dat die twee ook op het eerste Roskilde waren waar ik bij was, in 1990. En Plant gaat Led Zeppelin spelen dus dat is verplicht voor ons als senioren om mee te maken.

Enkele andere bekende namen:

Noel Gallagher's High Flying Birds
Catfish and the Bottlemen
Khruangbin (!!)
Janelle Monae
Cardi B
Marina
Robyn
SOPHIE
MØ
Johnny Marr
Jon Hopkins
Testament
Converge
Fatouma Diawara
Aldous Harding (!!)
Julia Holter
Vampire Weekend
Chance the Rapper
Parquet Courts
Spiritualized
Ulver
Sons of Kemet
The Comet is Coming
Jungle


En weer lekker wat exotische acts ook:

Jorge Ben Jor uit Brazilie (origineel van -iedereen kent het- "Mas Que Nada")
Bombino (Niger). Al eerder gezien in 2013.
Garifuna Collective (Belize)
Liraz (Iran)
Kikagaku Moyo (Japan) Psych rock
Saz'Iso (Albanië)
Lankum (Ierland)
Ífé (Puerto Rico)
Nicola Cruz (Ecuador) DJ/sampler


Kleine acts die ik wil zien zijn verder:

Throwing Snow
Lowly
The Body/Full of Hell (lekkere teringherrie)
Josiah Konder (mooie stem)
Lemaitre
Baby in Vain (reeds eerder gezien)

Uiteraard míjn selectie, dit. Daarom ook: de Totale Line-up