Die herbergt wel wat tandarts-geluiden ja, of bedoelde je jouw verzamel-cd 'Met Boerinnen Veestvieren'?

Niet meer dan die afgrijselijke Corgan met die stekende horzel in zijn keel, maar die heb ik er uiteraard in gezet progressief te lijken

De lezers kunnen The Stone Roses wel waarderen.

Joe Henry - Shuffletown staat er ook in

Ik vind de top 100 die ook in OOR stond eigenlijk wel een mooie lijst. Best gevarieerd met hip-hop, jazz en electronica. Je kan er altijd wel een aantal dingen op aanwijzen.

Ik vind het ook een mooi lijstje hoor! Veel verschillende genres, alleen ik mis natuurlijk dingen die ik geweldig vind. Maar ik snap ook wel dat dat niet in een algemene top 100 komt te staan.

Vandaag die lijst eens bekeken ( beetje laat ).
En vergeleken met die van 20 jaar daarvoor.
De Sex Pistols zijn helemaal verdwenen.
De Doors staan er helemaal niet meer in, tegen 4 x in 1987.
Dus die lijst(en) in OOR zeggen me niet zoveel.
Net afhankelijk van wie er aan meedoen.

Sinds die OOR 23 in november 1987 ben ik begonnen met diverse lijstjes maken.
Leuk dat je dan jaren later MuMe vindt op het Internet.
Kan je ze opgeven, en zien hoe de lijsten van andere gebruikers eruit zien.

Ik kom pas 2 maanden op MuMe - toevallig terechtgekomen; en dit item ontdekte ik puur toevallig (maar eigennlijk ook weer niet - daarover later meer). Ik ben een muziekliefhebber en in die hoedanigheid redelijk allergisch voor 'Oor'.

Als 'Oor' ergens goed in is, is het in spotten van zelf gecreëerde trends en in het volkomen onverwacht in de spotlight zetten van bepaalde artiesten (al kan dat op zich volkomen verdiend zijn, maar doen ze op zich al jarenlang hetzelfde ding).

Een enkele keer koop ik het blad om dan vervolgens zodanig te ergeren dat ik het vervolgens maandenlang laat liggen. Ik stoor me ook vaak aan de nederige toon (naar topartiesten) of aan de overmatig jopie-de-popie-toon. Wat ik mis: is geïnformeerde afstand, deskundige, kritische analyse - kletspraat kan ik elders voldoende vinden.

Dit 'critici' lijstje doet me redelijk verbaasd staan, die lezerslijst leek veel reëler - maar goed ik laat het even inzinken en dan kom ik gefundeerder terug. Oor was dat trouwens niet het blad dat in 2001 Marvin Gay's "What's Going On" dé popplaat van de laatste helft van de 20e eeuw vond?

Ik kan mij enigszins in de lijst van OOR terugvinden. Nrs. 2, 3, 4 en 9 zitten toevallig ook in mijn top 10.

Maar waarom staat het debuut van the Doors er niet in ? Zeker zo baanbrekend en invloedrijk als het debuut van Velvet Underground dat bij OOR op 1 staat.

Het debuut van Roxy Music, "Dark Side of the Moon" van Pink Floyd en "Berlin" van Lou Reed staan er ook niet in. Nochtans zeer belangrijke en baanbrekende albums in de jaren '70. En waar staan Led Zeppelin en Deep Purple?

Het debuut van Arctic Monkeys op 13? Kom nou!

Opmerkelijk dat de lijst van de lezers (dat iets meer mijn smaak is) voor een groot deel overeen stemt met die van OOR.

Debuut van the Doors hoort er natuurlijk in; helemaal mee eens.
( Of LA Woman op zijn minst ).
Berlin van Lou Reed is vervangen door New York, zeg maar.
Want die ( Berlin )stond in 1987 erg hoog, 7 of zo.
Voor Pink Floyd e.d. : moet je even teruglezen in het topic zelf, staat een soort verklaring. Led Zepp stond in 1987 op nr. 100 dacht, met LZ II.

Ach...lijstjes. Het wel leuk om te zien, maar ik hecht er niet zo veel waarde aan; het is vaak net zo wisselend als het weer en het is ook maar net welke personen aan die lijstjes meedoen of door welk muziekblad het is gemaakt.

Deze lijstjes moet je ook eens bekijken.

http://www.rhino.com/rs500/listing1.lasso

http://www.acclaimedmusic.net/

Het is mij wel opgevallen dat er vaak dezelfde albums te vinden zijn. Het is wel veelbetekenend voor de relevantie van een album als die hoog in verschillende lijstjes te vinden is.
Ik moet toegeven dat ik vaak beroep doe op lijstjes om mijn CD-aankopen te bepalen. Misschien dat dit nog niet helemaal een perfecte graadmeter is (bestaat gewoon niet), maar alleszins beter dan in het wilde weg iets te kopen of vertrouwen op de smaak van vrienden en kennissen (smaken verschillen).

Daar heb je gelijk in, LucM. Het is idd wel zo dat er natuurlijk wel bepaalde albums regelmatig voorbijkomen in zo'n lijst, al is het min of meer op verschillende plaatsen. Het is wel handig om zo er albums uit te pakken die misschien wat voor je zijn.

P.S. Ik zal eens naar die lijstjes kijken.

Maar om ze zelf in te vullen is dan wel leuk natuurlijk !
Hecht je aan je eigen lijstjes wel waarde dan ?

Lijstjes invullen is zeker leuk en soms kijk ik wel eens bij anderen uit interesse wat zij hebben en of ik een bepaald album/nummer ook leuk vind.

Het oornummer dat ik altijd koop, is het laatste van het jaar - juist ja vanwege de lijstjes; om te zien wat de critici waarderen en om ideëen op te doen.

Suggesties vind en krijg je hier trouwens ook - dus in deel van de behoefte wordt voorzien. Het frappante van zo'n verzamellijst is dat zelden wordt duidelijk gemaakt hoe die tot stand is gekomen. Waar ik zelf al moeite heb om uit een brede collectie een toptioen smane te stellen, zal dat niet eenvoudiger worden als je de meningen en de smaken van een paar dozijn individuen moet aggregeren. Ik vond het echt opvallend hoe een aantal essentiële bands (Sound, XTC, Cream, Pink Floyd) afwezig is zijn, of slechts met één album vertegenwoordigd; de hoge plaats van The Arctic Monkeys en ook wel de hoge plaats van de banaan ("Velvet Underground")

Bij Oor spelen verder nog een paar andere dingen mee:
1. Ze hebben een beetje last van de 'waan van de dag': als je kijkt naar een aantal opeenvolgende edities van huin popencyclopedie verandert er soms er veel van de editie op de andere: het ene moment wordt een 'stroming'met alle bands breed uitgemeten - de volgende editie wordt het afgedaan in een halve kolom. Dat beïnvloedt ook de smaak van lezers - er zullen ongetwifeld lezers zijn die dan denken dat die muziek niet meer ok is.
2. Ze hebben soms de neiging om waardering voor een artiest compleet uit de lucht te laten vallen, terwijl hij al jaren bezig is, en opeens tot hype wordt gebombardeerd.
3. Ik vind de toon vaak of te popi of te onderdanig - durf kritisch te zijn en deskundig (inhoudelijk commentaar te geven).
4. Het lijkt soms of ze erg graag 'politiek correct' willen zijn.

Plato maakt/plaatst ook altijd eindejaarslijstjes en daar haal ik ook suggesties uit - en dat blijft boeiend, al kleun je soms wel eens mis door iets zonder luisteren te kopen.

Dat is zo, maar zo'n nieuw exemplaar van de Popencyclopedie is een 2-jaarlijkse update, en daarin wegen ze dan de belangrijkheid van oudere acts, en voor de nieuwkomers gaat natuurlijk hetzelfde op. 't Blijft wel een momentopname natuurlijk !

Ik was dit weekend bij een vriend, en laat hij nou net het betreffende exemplaar van de bewuste OOR in huis hebben. Die mocht ik lenen, dus de komende week zal ik mij verdiepen in de diverse toelichtingen die er op de lijst gegeven zijn. Kom ik er later nog eens op terug.

Ik heb ook enkele exemplaren van OOR's Popencyclopedie en daar heb ik mij vaak op gebaseerd bij het aankopen van CD's en het is mij goed meegevallen. Uiteindelijk vind ik OOR's Popencyclopedie goed in elkaar gestoken en informatief, ik heb er veel van opgestoken.

Ik heb ook een OOR Popencyclopedie en wel die uit 1987, naar ik meen. Ik heb er toch behoorlijk in om zitten lezen (hij hangt half uitelkaar), maar sinds internet er is, zit ik daar veel te lezen. Bovendien is die Popency van mij 20 jaar achter wat betreft nieuwe trends en bands.

Jazeker en het zijn ook leuke hebbedingen. Het probleem ontstaat als je over een langere periode een bepaald boom-cluster van bands en off-shoot wil volgen.

Ik zal een paar voorbeelden geven: je kunt een cluster creëren rondom Fairport Convention; daarin zitten dan ook bands als Trader Horne, Steeleye Span, alle bands waar Ashley Hutchins in heeft gespeeld, Iain Matthews, Matthews Southern Comfort, Sandy Denny Solo, Fotheringay etc. - in a nutshell; precies datgene waarin user Koho alhier thuis is. De ene keer kan je wel die info in de popencyclopedie vinden, de andere keer niet.

Een vergelijkbaar verhaal kan ik houden rondom de cluster Byrds, Firefall, Buffalo Springfield, Poco, Neil Young, Manassas, Stephen Stills en The Flying Burrito Brothers.

Je zou verwachten dat de tijdsafstand juist e.e.a. recht trekt; welnu dat gebeurt dus niet. Het wil er bij mij niet in dat een band het ene moment super en top is, en het volgende moment niet meer te vinden. Dan heb je misschien het eerste moment te veel en te vaak over die band geschreven - dat is wat ik bedoel met "waan van de dag". Ik bedoel Zigue Zigue Sputnik vraagt toch iemand meer naar en NL meisjesgroepen uit de jaren tachtig zijn toch ook (deels) een non-issue.

Ooit in een andere hoedanigheid met NTG (moeder van Oor) contact gehad bij de tiende editie; toen bleek dat ze bij het maken van die encyclopedie steeds waren uitgeggaan van eenmaligheid en niet van eventueel hergebruik; en eenmaligheid leidt soms tot andere (operationele) keuzes dan hergebruik. Aggregeren van 10 edities op één cd-rom was geen sinecure en ingrijpender en kostbaarder dan verwacht.

Maar goed, ik dwaal af. Het ging mij om het perspectief en dat lijkt het ene moment wel fish-eye en het andere supertele. Veel info is trouwens tegenwoordig ook te vinden op allmusic.com of op de wiki's - al moet je daar niet altijd op blind varen.

Ik ben zeker benieuwd naar de bevindingen van wijsneus.

Ik kan mij herinneren dat jaren geleden Oor nog van enige betekenis was voor mij; vaak ging op dat wannneer een CD door Oor kut werd bevonden, ik het een aardige plaat vond.

Sinds enige jaren is het aanbod van recensies in Oor erg eenzijdig en komen bijvoorbeeld EBM, industrial, darkwave en new wave niet aan bod en is het Top 40 afgewisseld met altow gedoe; zogenaamd alternatief, veelal "hip" geschreven als zijnde @lternative (kots) en ja, toen ging Oor ook nog samen met die ouwe lullenmeuk van Aloha, sindsdien vind ik het blad een nog grotere ramp.

Natuurlijk , lang leve webzines, maar ik vind het best jammer dat er geen echt muziekblad bestaat dat werkelijk breed is opgezet of een magazine waarin die muzieksoorten aan bod komen die door Oor, maar ook door kutkinkfm, fret en de Voormalig Progressieve Radio Omroep (VPRO, 13-in-een-dozijn-voor-12) worden doodgezwegen.

Het zal de algeheel heersende tendens der vertrutting wel zijn.

Het is gewoon onmogelijk in alle muziekgenres te specialiseren. De meeste muzieksites zijn ook in één of enkele genres gespecialiseerd.
Allmusic lijkt mij de meest volledige muzieksite, maar eerlijk gezegd, van de OOR's popencyclopedieën heb ik ook veel opgestoken.

@LucM: Jazeker, met de nadruk op de voltooid tegenwoordige tijd: heb.

Sites zoals deze, Last FM, 3 voor 12 (en ook de communities op Amazon); en uiteraard (voorzover nog bestaand) ook de goed geïnformeerde en gespecialiseerde platenzaken hebben die functie steeds meer overgenomen.

Papier is discreet en (platen)nieuws is continu; het web kan daar veel sneller en alomtoegankelijker in voorzien.

[quote="wijsneus"}

Kom ik er later nog eens op terug.[/quote]

Bij deze dan :

Belangrijkste constatering is dat er een "nieuwe" generatie popjournalisten benaderd is voor de lijst van 2007. Voor deze mensen is de impact van bepaalde muziek uit de laatste 15 à 20 jaar natuurlijk groter dan "ouwel*llenmuziek" uit de jaren 60 en 70.
Voorbeelden : Artic Monkeys en Radiohead. In de toelichting wordt Radiohead wel de Beatles van de 90-er-jaren genoemd.
Datzelfde goldt natuurlijk ook voor de lijst van 1987. Voor de popjongens van toen was de invloed van bijv Beatles, Lou Reed, Neil Young, Bob Dylan erg groot.

Ik vind het toch frappant dat de nr. 1 uit 2007 dezelfde is als uit 1987.
Deze VU & N heb ik bijvoorbeeld zelf pas zo rond 1990/1991 ontdekt via iemand anders. Goede CD, en ik kan me voorstellen dat dit hard aankwam in 1967 : de Summer of Love !

Wat verder natuurlijk opvalt is de schaarste aan vrouwelijke artiesten.Vergeten we even Nico ( gastrol op nr. 1 ), hebben we over : Bjork, Patti Smith en Dusty Springfield. Dat zijn er precies 3 op totaal 100 ! Ergo : rock is een mannending.

Ook hardrock/metal komt er bekaaid vanaf : 4 noteringen, voor Van Halen, Metallica, Slayer en Guns & Roses. Metal is voor "serieuze muziekkenners" natuurluk not done.

Wat ook erg opvalt : er is een tabel met het aantal albums dat per artiest wordt genoemd. 6 x genoemd zijn o.a. : Beatles, Led Zeppelin en Pink Floyd.
Resultaat in de eindlijst is bekend; Beatles staan er in, maar LZ en PF niet.
De mening over albums van deze groepen zijn te veel gespreid, en daardoor halen ze de eindlijst niet. Verder : van de stemmen voor The Smiths zijn er 2 NIET voor The Queen Is Dead, de rest dus allemaal wel. De heren critici zijn het hier dus blijkbaar met elkaar over eens wat het beste album van de groep is.

Als ik naar mijn eigen top-10 kijk ( nog niet ingevuld op MuMe ), merk ik dat de impact van groepen/artiesten die ik vanaf het begin gevolgd heb, erg groot kan zijn. De laatste ong. 10 jaar hebben er geen schokkende veranderingen in mijn muzieksmaak plaatsgevonden. Oftewel : mijn muzikale ontwikkeling staat al een tijdje stil.

Alhoewel : zowel uit de lijst van 1987, als die van 2007 heb ik 26 titels. En als je bedenkt dat er uit de 87-editie zo'n 65 titels verdwenen zijn, ben ik blijkbaar toch wel met mijn tijd meegegaan !

Hoe dan ook : ik blijf het leuk vinden om dit soort lijsten door te nemen, en hier op MuMe speur ik ook regelmatig diverse lijsten door. Vul er zo af en toe ergens een in; gewoon omdat het leuk is. Het blijft wel altijd een momentopname, maar dat geldt voor de meesten van ons hier op MusicMeter, denk ik. Zie topic : verschuivingen in je top-10 !

Zie voor eventuele andere toelichtingen dit forum, staat e.e.a. in.