3 leuke nummers. Iva Lamkum vind ik van de 3 de beste. Wel grappig om de naam van Oscar Harris op MuMe tegen te komen. Dacht dat hij alleen maar vervloekt werd wegens zijn Song For The Children.

Nu kies je ook wel een draak van een nummer uit, maar Oscar verdient sowieso respect. Al zal het enkel maar zijn voor het in kaart brengen van Billy Jones!



Scherp opgemerkt! Dat was wel met een ander nummer, meen ik. Enfin: +1.

Nr. 33: Hocus Pocus ft. Fred Wesley & Stro the 87th key - Recyclé. (2007).



Hoewel het vorige Hip-Hop nummer niet zo gewaardeerd werd, denk ik dat jullie deze beter kunnen verteren. Ik laat de muziek maar spreken. Inclusief met teksten voor liefhebbers van karaoke overigens!

Nr. 32: Dr. Rubberfunk - Step On It. (2002).



Diepe en donkere vibraties komen je tegemoet. Yeh, yeh, yeeh. Een plezante warmte omhelst je. Hey, hey, hey, heeey. Kriebels in je buik. Enthousiasme alom. Help me now! Je raakt zowaar in een trans. Het geluid van buiten je koptelefoon hoor je niet meer. Het enigste wat je hoort zijn die zware bassen. Je hoofd begint bevestigend te knikken. Een stem klinkt: hij begrijpt je. Lord, lord, lord, lord, lord, lord. Hij speelt met het gehoor. Hey, hey, hey, heeey. Yeh, yeh, yeh, yeeeh. Gedachtes gaan je voorbij en dan opeens maakt die stem je weer wakker: BOEM!! Lord, lord, lord. Hey, hey, hey. Help me now!

PS: Helaas is dit de enige versie die ik kon vinden. Op het album duurt het album namelijk een dikke minuut langer en dan bereikt het zijn ''moment supreme'' wanneer je BOEM hoort, omdat daarna nog in combinatie met die heerlijke warmte zowaar een arsenaal aan vocale klasse bijkomt. Jammer zeg.

Heb hier wat in te halen:

- Haggis Horns: de groove is goed.
- Limp Twins: lekker laidback
- Ben E. King: Ben in een funk lijst?
- Di Melo: de trouwe SAvdW volger zal bekend zijn met dit
- Quartertones: erg lekker!
- Sola Rosa: doet het totaal niet bij mij
- Bill Jones: ook erg lekker
- Hocus Pocus: wah-wah is altijd goed, de raps liggen me niet zo
- Dr. Rubberfunk: wat een naam! En wat een groove! Ook erg filmisch

Die Rubberfunk klinkt echt vantasties!

Mooie ontdekking, Doctor, lekker chilly jazzy!

Hocus Pocus ken ik van het Hiphopalbum vd Week-topic lang geleden. Ik heb die plaat vorig jaar in Frankrijk aangeschaft, en het doet me altijd terugdenken aan de zonnige temperaturen en het azuurblauwe water van Nice (jammer genoeg geen witte stranden, maar harde keitjes )

Hocus Pocus is wel okay. Ik ben niet zo van de niet-engelstalige raps, maar dit was goed te doen. Muzikale begeleiding verder prima.
Dr. Rubberfunk is een stuk lekkerder. Al had wat meer afwisseling of het toevoegen van meer blazers wat mij betreft gekund.

Ik ben al niet zo'n grote hiphop-liefhebber en van de Franse taal ben ik al helemaal niet kapot, dus Hocus Pocus is niet zo aan mij besteed. Al hebben ze wel Fred Wesley weten te strikken, wat natuurlijk een groot pluspunt is.

Bill Jones kan ik een stuk meer waarderen, maar de beste van de laatste 3 is Dr. Rubberfunk, een mooie ontdekking!

Bedankt voor de lieve reacties weer: blijf vooral ook daarmee doorgaan!

Nr. 31: The Three Pieces - Backed Up Against The Wall (1975).



Over het algemeen genomen heb ik weinig met jazzmuziek. Het is klinkt me vaak te onsamenhangend en net zo vaak verlang ik naar vocalen om me houvast te geven. The three pieces bieden me gelukkig die houvast. Met Donald Byrd - toch niet de minste - achter de knoppen zorgen ze voor een toegankelijk geluid dat jazz mixt met een vleugje soul hier en een vleugje funk daar. Uitstekende plaat wat mij betreft en dat betaalt zich natuurlijk uit in de prijs. Hoewel de plaat een reissue kent moet je voor een versie op vinyl rond de 100 dollar neerleggen en dan hebben we het niet eens over 'n splinternieuwe versie! Ach. Via dat geweldige medium wat ze internet noemen kan ik jullie tenminste laten genieten van Backed Up Against The Wall! Jerry Wilder neemt naast de bas ook de vocalen voor zijn rekening en dat doet hij allerminst slecht. De andere leden, Andre Richardson en Lincoln Ross, doen de rest. The three pieces swingen de pan uit. Het is dan ook jammer dat dit hun enigste plaat is. Commercieel gezien bleef het succes uit en dus hield het op. Gelukkig is er nog die reissue: op CD, maar wel stukken goedkoper!

Heerlijk nummer inderdaad, mocht gerust een paar plaatsjes hoger! Het verhaal erachter en dat Byrd er voor iets tussenzat wist ik nog niet. Die plaat moet ik maar eens bemachtigen. De reissue natuurlijk! (die ook gewoon op LP te krijgen is)

Lekker nummer hoor! Ik heb de plaat maar vast op mijn verlanglijst gezet.
Is de rest van het album van hetzelfde niveau?

Klinkt inderdaad wel goed.

Even een overzicht tot nu toe:

45. Joseph Henry - Who's the king?
44. Roy Ayers Ubiquity - Hey Uh-What You Say Come On
43. The Bamboos ft. Alice Russel - Step It Up
42. Bill Coday - I'm Back To Collect
41. Mass Influence - Nighttime Groove
40. The Haggis Horns - Hot Damn!
39. The Limp Twins - Moving Closer To The Sofa
38. Ben E. King - Supernatural Thing
37. Di Melo - Kilario
36. The Quartertones ft. DJ Format - Caffeine (Remix)
35. Sola Rosa ft. Iva Lamkum - Turn Around
34. Billy Jones & The Stars - All My Brothers Are Clean
33. Hocus Pocus ft. Fred Wesley & Stro the 87th key - Recyclé
32. Dr. Rubberfunk - Step On It
31. The Three Pieces - Backed Up Against The Wall

Morgen hoogstwaarschijnlijk weer een nieuwe.

@ kemm: dat heb ik dan gemist. Goede aanvulling!
@ jeroentjuhh: jazeker wel.. dit nummer is misschien niet eens het beste nummer op het album.
@ Reijersen: Gelukkig maar.

The Three Pieces vind ik erg relaxed en fijn klinken. Hoewel er duidelijk vleugjes funk, soul en jazz te horen zijn, vind ik het eigenlijk moeilijk in één van deze hokjes te plaatsen. Is ook niet nodig; gewoon fijne muziek.

Nr. 30: World Wonders - Funky Washing Machine.



Reijersen liet ons in zijn funklijst al kennis maken met een koffiepot vol met funk-ingrediënten, maar ik ga in de overtreffende trap met een wasmachine die zelfs je smerigste onderbroek nog doet swingen. Dit nummer heb ik gevonden via een funk-verzamelaar samengesteld door de Schotse Keb Darge: een DJ met een voorliefde voor funk en miniaturen soldaatjes. Verzamelaars zijn een geweldige bron voor het vinden van allerlei obscure plaatjes van allerlei one-hit-wonders en soms ontdek je een parel. Het risico is dan dat je soms zeer weinig informatie kan vinden. Zo ook bij de Funky Washing Machine van de World Wonders. Er is nauwelijks informatie te vinden over dit nummer of over de groep. Zelfs het jaartal van de release is onbekend. We weten enkel dat dit is uitgebracht door ene 'Alarm Records'. Los van de mysterie hebben we wel te maken met een prachtige wasmachine. Compleet voorzien van allerlei ditjes en datjes, draait de wasmachine van loop naar loop. Van boven naar beneden. Van links naar rechts. Slipjes worden rond gegooid. Heus, het is een groot spektakel vol funk. "Kleine wasjes, grote wasjes.. doe ze in je, wasmasjiiiien. Laat maar lekker draaaaaaien." zongen de heren van de Surinaamse feestband Trafassi ooit eens. Nou.. nu weet ik wel waar de inspiratie vandaan kwam!

Ik houd meer van koffie dan van wassen hoor

Lekker nummer hoor! Ken volgens mij nog een ander nummer van deze gasten.

Even een kleine correctie Mb.
De door jou genoemde funkverzamelaar is niet alleen van Keb Darge, maar ook van Kenny Dope.
Ze hebben beiden de helft van de nummers uitgekozen, waarbij deze een keuze was van Kenny Dope.

Prima nummer overigens, net als de rest van de cd.
Ik heb er niet voor niets ook gebruik van gemaakt bij het samenstellen van mijn lijst : zie hier op nummer 35

Gelijk maar weer een keer uit de kast halen nu!

Leuke track! De koffiepot was sexier, de wasmachine is gek genoeg dirtier.

@ Reijersen: Een ander nummer van ze? Ik wil een link. Nu. Meteen.
@ jeroentjuhh: Aanvullingen kunnen nooit kwaad, dus dank daarvoor. Ik wist het wel, maar voor de grap van het onderwerp vond ik Keb Darge en zijn verzameling van miniaturen soldaatjes leuker. Ik had het toch even moeten verwerken. Heb je overigens nog wat informatie over het nummer zelf toevallig?
@ kemm: Dat komt door al die smerige onderbroeken van je. Bah!

Weinig, ik heb even de cd erbij gepakt.
Het is geschreven door Altenburg en White en uitgebracht op het Rogan-label.
Het klinkt mij ook allemaal onbekend in de oren, misschien dat iemand anders er iets meer over kan vertellen?

Nr. 29: Frederick Knight - Trouble.



Enfin, dit nummer heeft weinig introductie nodig. Het album waar dit nummer op staat was immers verkozen tot het soulalbum v/d week en werd daarbij redelijk goed ontvangen. Missie geslaagd dus. Dat kunnen we overigens niet zeggen over kemm, die via de PM had voorspeld dat Frederick in de top 10 zou staan. Het is hem vergeven want Frederick Knight levert met Trouble wel een topnummer af!

Mm, waar heb ik dit eerder gehoord?

Jaja, expres een twintigtal plaatsen lager gezet, om mij erbij te lappen zeker?

Ik ben het album toevallig nu aan het luisteren en Trouble is zeker een van de toppers! (stem + bericht volgt nog)

Mb. begint opeens gas te geven

Een lekker nummer van een mooi album, duidelijk één van mijn favorieten!

Nr. 28: The Vibrations - Ain't No Greens In Harlem!



The Vibrations worden vaak neergezet in de traditie van The Temptations, maar daar doen we de heren tekort mee. Alleen al op het album Taking A New Step laten de heren hun veelzijdigheid zien, maar the Vibrations draaiden dan ook wel enkele jaren mee in het muziekwereldje. Of moet ik spreken over the Jayhawks? The Vibes? The Cleeshays? The Marathons? Het mag duidelijk zijn: de mannen hebben er wat namen doorheen gesleten. Het is natuurlijk ook niet makkelijk om in de schaduw te staan van de populariteit van groepen als the Temptations en the Delfonics. Er moet immers brood op tafel komen! Ricky Owens moest dit ook hebben gedacht en verving in 1971 Eddie Kendricks van the Temptations. Jawel.... weer die 'verrekte' Temptations! Het zat de groep niet mee. Het verhaal gaat echter dat Ricky tijdens een optreden in de fout ging met de zang, waardoor the Temptations door het publiek van het podium werden gejaagd. Na twee weken was het avontuur al over. Gelukkig voor the Vibrations kwam Ricky weer in de groep. Het vertrouwen kwam terug en in 1973 brachten ze Taking A New Step uit. Een leuke plaat al zeg ik zelf. Ain't No Greens In Harlem past dan perfect in deze lijst. Ruige instrumentatie, een zanger die lijkt te rappen en verwijzingen naar marihuana en politie: dit is een en al Hip-Hop!

PS: Na het schrijven ben ik al dik een uur verder. Leuke info zoeken heeft soms echt zijn tijd nodig. Ach, zo leer je is wat en met verhalen als deze is het ook best leuk. Ik hoop dat jullie er ook van genieten.

Echte G-Funk, niet van die nepperds! The Temptations hoor ik er ook niet in, misschien stamt die vergelijking uit een andere peiode?

En ja hoor, Mb., je doet dat goed, de verhaaltjes zijn een genot om te lezen en we appreciëren met zijn allen de tijd die je erin steekt. Je bent een held! Zat je daarop te wachten?

Nee hoor, want ik bedoelde het eigenlijk meer als een constatering van mijzelf (dat ik al dik een uur bezig was terwijl ik dat nauwelijks door had) die ik opschreef. Toch bedankt voor het herkennen van de status!

Nr. 27: The Broken Keys - The Witch



The Broken Keys is het duo van Nostalgia 77 en Natural Self. Nu is die eerste mij enkel van naam bekend, maar Natural Self ken ik als een leuke producer. In momenten is hij een beetje te vergelijken met Quantic, die al met The Limp Twins in de lijst stond. Met dit project stapt Natural Self in ieder geval uit zijn comfortzone. Een goede stap? In zekere mate. Het album is niet slecht, maar het nummer The Witch is wat mij betreft wel het absolute hoogtepunt. Dringende instrumentatie, maar dan wel met een zekere swing in het ritme. De doorleefde stem maakt het geheel af. Op internet vond ik iemand die het als het volgende beschreef: "It reminds me of the doors but with a funky jazz injection rather than heroin." Dat lijkt me dan ook een prikkelende gedachte om mee af te sluiten.

..en verder nog een fijne kerst gewenst aan alle volgers van deze lijst! Maak er wat leuks van.

Nostalgia 77 ken ik vooral van z'n (productie)werk met Alice Russell, maar dit is toch geheel anders!

Interessante keuze! Enge hoes! Leuk nummer! Prettige Kerst!