Je mag me best Maarten noemen. Omdat daarom.

Week 36 - 8 september 2012

Vijf binnenkomers, ik schrik er bijna van...

Binnenkomers in de Top 40:

13. Sandra van Nieuwland - More
28. Cash Cash - Michael Jackson (The beat goes on)
34. Muse - Madness
36. Mika & Pharrell Williams - Celebrate
39. Calvin Harris & Example - We'll be coming back

Sandra Van Nieuwland. Vast weer zo'n winnaresje of deelneemster van The Voice..? Dat betekent tegenwoordig dus een allerbelabberste intonatie op quasi-onschudlige toon, zo van 'het moet dui-de-lijk klinken als Adele, want dat scoort'. Dat idee. Maar hier is het verschil: Adele heeft kaas gegeten van hoe een compositie moet klinken en dit is het zoveelste oor-in-oor-uit-cliche-balladje dat na beluistering echt geen enkele indruk achterlaat [3,5].

Wel handig dat Cash Cash met hun artiestennaam al aangeeft waar het om te doen is. Ook aardig om aan te geven dat 'now the King is gone the beat goes on and on'. Leuk van ze, maar we zijn inmiddels drie jaar verder, dank U. Verder niet al te veel aandacht aan besteden, dit [2,5].

Inderdaad leuk dat Muse aantoont dat het zonder de bombast ook baas blijft. Madness klinkt, in tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, berustend en ontspannen, bijna losjes zelfs.
Hoogtepunt vind ik toch wel de gitaarsolo die, ontdaan van productionele poespas, lekker kaal klinkt. Heerlijke plaat! [9].

Deze laatste van Mika vind ik ook erg meevallen. Het refrein is zeer aanstekelijk en het semi-hysterische gegier laat hij hier gelukkig achterwege. Je kunt wel stellen dat alles in dit nummer een beetje om dat refrein heen is gebouwd, maar dat maakt het niet minder prettig [8].

Het liedje van Calvin Harris wordt nog wat gered door de vocalen, maar helaas vind ik hier de productie als de muziek te monotoon klinken. Deze vorm van stadiondance kan ik inmiddels dromen [5].

Vinden jullie het nieuwe nummer van Mika ook erg lijken op Call Me Maybe van Carly Rae Jepsen?

@Kaztor

Ja, Sandra is een The Voice-deelneemster, eentje van de voorronde van een paar weken terug.

Zeer geliefd, potentiële winnares, dus misschien ga je haar in de toekomst nog véél vaker horen.

Week 36:

13. Sandra van Nieuwland - More
Dit doet wel heel erg aan Adele denken. Mevrouw zet een stemmetje op en dat overtuigt zeker niet. Aardige compositie, maar de zang is vervelend. Omdat mijn liedjesbesprekingen toch nergens over gaan, kan ik ook wel een verhandeling houden over de regelmatige terugkeer van verdrinkings- en opsluitingsbeeldspraak in Victoriaanse romans, door vrouwen geschreven dan. Lezen jullie mijn bijdrages eigenlijk, en zo ja, wat vinden jullie ervan?

Cijfer: 6

28. Cash Cash - Michael Jackson (The beat goes on)
Michael Jackson is stom. Was stom. Wat dan ook. Dit is best een aardig idee, met die titels van liedjes zo, maar als ik me niet vergis heeft ooit een band hetzelfde gedaan met Bietels-titels. Maakt verder ook niet uit, want de Bietels zijn ook stom. The Byrds waren veel beter, al waren ze niet altijd even consistent. Maar toch, zo’n Sgt. Pepper’s ruil je toch makkelijk in als je The Notorious Byrd Brothers hoort? Dit is overigens best aardig. Leuk baslijntje.

Cijfer: 6,5

34. Muse - Madness
Wie ooit heeft bedacht dat Muse progressief is, die moet nagekeken worden. Typisch Radiohead-rip-offje, of het moet een wob-wob-wobbende bas zijn die aan dubstep doet denken omdat men zooveel over ‘dubstepinvloeden’ geschreeuwd heeft. Niks geen spanning en dan ook nog tenenkrommende Queen-/Mika-koortjes die incidenteel opduiken. Nominatie voor de prijs van meest overbodige gitaarsolo van 2012. Zuurpruim-alert, jazeker, maar ook terecht.

Cijfer: 3

36. Mika & Pharrell Williams - Celebrate
Mika kan ik niet hebben, maar Pharrell Williams heeft in het verleden toch wel toffe dingen gedaan. Hoogtepunt: de N.E.R.D.-productie van ‘Drop It Like It’s Hot’, wat mij betreft een briljante productie en dito track. En ‘She Wants to Move’, dat was ook pure vetheid, toch? In z’n eentje lijkt Pharrell er veel minder van te kunnen, of nee, het was een Mika-nummer. Beetje vervelend liedje ook wel. Autotune is wel tof, behalve in Glee. Glee is stom en ik heb een hekel aan Rachel.

Cijfer: 4

39. Calvin Harris & Example - We'll be coming back
Zie deels m’n opmerking over Pharrell. ‘Acceptable in the Eighties’ en Dizzee Rascal-samenwerking ‘Dance Wiv Me’ waren briljant, echt. Eerstgenoemde nummer zong ik vaak op school, want dat was echt zo’n track die we dan zongen. En ’22 Grand Job’ van The Rakes, ook classic. Ooit heb ik in de studieruimte een bescheiden chaos aangericht door iedereen tijdens de handklapbreak van ’22 Grand Job’ op de tafels te laten meppen, wat je overal kon horen. Afijn, ik weet niet of dat nu Calvin is die zingt, of Example, al dacht ik te menen dat Example een rapper was. Evenwel word ik hier niet gek enthousiast van en mis ik de twist van bijvoorbeeld, heb je ‘m weer, ‘Acceptable in the Eighties’. Toen was het nog acceptabel.

Cijfer: 6

Dit is het nummer met titels van Beatles-songs:
Barclay James Harvest - Titles

Overigens vind ik Michael Jackson en vooral The Beatles genialer dan eender welke huidige top-40-act. Dat The Byrds veel beter zijn dan The Beatles vind ik ook nergens op slaan (ik ben fan van beiden).

Muse een Radiohead-kloon noemen is letterlijk napraten van de pers die destijds iedere nieuwe band met Radiohead vergeleek (zoals in de jaren '60 iedere band met Beatles werd vergeleken). Muse heeft een heel eigen sound (of je daarvan houdt is een andere kwestie) mede door de unieke zang van Matthew Bellamy.

Ja, slaat nergens op, zo'n eigen mening. Iedereen weet dat The Beatles het beste zijn, anders beweren gaat natuurlijk nergens over.

Lastig om de slaap te vatten met zo'n temperatuur. Misschien kan dit topic wel wat helpen.

13. Sandra van Nieuwland - More

Deze nieuwe manier van in de top40 te geraken is echt afgrijselijk. Tijdens het programma wordt er gepusht om naar het volledige nummer te gaan luisteren, om zo kunstmatig de download-hits op te voeren. Was er ook niet zo'n programma waar je eigenlijk door te stemmen een 'download' kocht? Wsl ook wel the Voice...

Cijfer: 3 (zie het als een protestvoice)


28. Cash Cash - Michael Jackson (The beat goes on)

Zoals hierboven door kaztor al aangegeven, pareren ze met hun artiestennaam overduidelijk de kritiek die wel meer te horen zal zijn. Michael Jackson was een held op witte sokken en Dangerous zou wsl één van mijn 9 essentiele jeugdplaten zijn, moest ik ooit zo'n nerd worden die zo'n lijstjes opstelt. Wie wil weten welke die 9 andere zijn mag het me altijd via PM vragen . Deze 'Michael Jackson' heeft absoluut niks met z'n onderwerp te maken en lijkt nergens op een tribuut of watdanook. Wsl hadden ze nog ergens een platte beat liggen en zochten ze nog een search-gevoelig onderwerp om in elk geval te scoren op youtube.

Cijfer: 4

34. Muse - Madness

Zoals iemand het in het 'de Afrekening'-topic reeds perfect verwoordde:



Daar heb ik volstrekt niets aan toe te voegen.

36. Mika & Pharrell Williams - Celebrate

Die eerste CD van Mika behoort tot het summum van de popdisco uit het laatste decennium
De opvolger was nog aardig, maar de verrassing was er al wat af. En deze Celebrate doet me totaal niks. Deze opgefokte vrolijkheid is zo plastiek dat ik nergens geloof dat Mika zelf écht zin had in een feestje. Misschien had hij stiekem een beetje schrik van die gangster achter de knoppen.

Cijfer: 5

39. Calvin Harris & Example - We'll be coming back

Het nummer is onmiddellijk goed op dreef, en volgt braaf de wetten van de hedendaagse top40-dance. Beetje vocaal en dan die versnellende beat met als ontplofpunt een instrumentaal 'refrein' om op los te barsten met wat gezwier op de dansvloer. Helaas zitten er teveel rustpunten in om de aandacht er volledig bij te houden, het zakt bijwijlen zelfs ineen als een pudding in de zon en soms lijkt het teveel op een flipperkast. Ik dans niet graag op flipperkastmuziek (uitgezonderd Benny Benassi en nog een paar anderen)...

Cijfer: 5

Iedereen heeft recht op mijn mening. Voorts vind ik dat Muse verre van uniek is. Flauw groepje.

Niet zo haten op Muse. Muse is tof

En ik leef nu op straat. Weg spaarcenten

Maar nu graag over naar zijn echte werk i.p.v. een wat gemakzuchtige remix waar hij zelf niets mee te maken heeft (behalve dat het nu wel naamsbekendheid oplevert). Ik vrees alleen dat de huisvrouwen van Nederland vast niet gaan luisteren naar zijn muziek.

Stomme recensie.


Ik denk dat LucM gewoon bedoelde dat de vergelijking op een wat hautaine manier werd verwoord.
Als iemand gaat zeggen 'die en die waren beter' gaat het bij mij ook kriebelen.

En jullie weten dat ik gewoon gelijk heb over Muse. Jullie moeten er alleen iets liefs over zeggen omdat het om witte mannen met gitaren gaat, geef toe.

Uiteraard Als Origin of Symmetry door Kanye West was gemaakt had ik er geen bal aan gevonden

Nee, maar ik heb wel een zwak voor gitaarbandjes, omdat ik dat instrument wel tof vind

Kanye West

Wel nog pluspunten trouwens voor het feit dat Glee stom is. Niet dat ik het gezien heb, maar ik eens ongeveer 15x achter moeten luisteren naar een verkrachting van Hello Goodbye van de Bietels. Die zijn namelijk niet stom, maar die cover was dat wel

'Hello Goodbye' vind ik dus sowieso al geen zak aan, maar de Glee-versie was afgrijs'lijk. Wat ze me 'Heads Will Roll' van de Yeah Yeah Yeahs hebben gedaan heb ik ze ook nog niet vergeven.

13. Sandra van Nieuwland - More

Op zich niet vervelend deze cover, wel een tikkie saai. Ze heeft een prettige stem maar niet heel bijzonder. Het origineel heb ik nooit vaak gehoord, vandaar waarschijnlijk dat het liedje nog wel te pruimen is. Ik hoop wel één ding, namelijk dat we niet elke week met ”The Voice Of Holland talenten” worden geconfronteerd. Leuk hoor zo’n talentenjacht, maar je moet niet overdrijven.
Cijfer: 6.0

28. Cash Cash - Michael Jackson (The beat goes on)

Overbodig plaatje en best wel irritant (en dit al bij de derde luisterbeurt). Michael Jackson heeft best een aantal leuke nummers gemaakt, dit doet hem geen eer aan.
Cijfer: 3

34. Muse – Madness
Het niveau van de eerste twee cd’s heeft Muse mijns inziens nooit meer gehaald, toch blijven ze leuke muziek maken. Ze hebben zeker een eigen sound en ik luister graag naar de stem van Matthew Bellamy. Ik hoor de overeenkomst met Queen ook zeker.
Cijfer: 8.0

36. Mika & Pharrell Williams – Celebrate
Grace Kelly vond ik een heerlijke plaat. Dit helaas niet. Vreselijk refrijntje, nee ik kan dit niet leuk vinden.
Cijfer: 4

39. Calvin Harris & Example - We'll be coming back

Klinkt inderdaad nogal monotoon. Beetje gemakkelijk Top-40 hitje. Niet vervelend om eens op de radio te horen, maar geen plaat om zelf op te zetten. De zang is wel aardig maar ook al niet bijzonder.
Cijfer: 3.5

Het klinkt verdomme wel als David Guetta

Week 37.

29. Jan Smit - Altijd Daar
Vrij doordeweekse en gladde schlager met vlakke zang. Dit zal ik nooit uit mijzelf draaien maar er hebben veel ergere dingen in de top-40 gestaan.
Cijfer: 4

32. Rita Ora - How we do (Party)
Dit nummer is ook niet bijzonder vooral wat de zang betreft maar het heeft zowaar een aanstekelijk refrein en ritme waardoor het een voldoende krijgt.
Cijfer: 6

37. Nicki Minaj - Pound the Alarm
Erg kitscherig, de zang en productie staan mij ook niet aan maar het is minder erg dan haar vorige single Starships. Eigenlijk een nietszeggend nummer om snel te vergeten.
Cijfer: 2,5

39. Trijntje Oosterhuis - Knocked Out
Dit heeft muzikaal meer te bieden, dit is tenminste een degelijk en smaakvol nummer hoewel niet opzienbarend. De zang is mij wat stroef en haar soul komt mij te geforceerd over, vooral in de hoge noten.
Cijfer: 5,5

Als de Mega top 50 er bovenin hetzelfde eruit ziet als de Top 40 (waar ik vanuit ga), dan is het wel heel slecht gesteld met de top Heb nu 3fm opstaan als achtergrondgeluid, maar nu al 3 kutnummers achter elkaar (Otto Knows, ?, William met vriendjes ofzo).

Edit: Daarna gelukkig Psy

Ik kijk ook regelmatig naar de Belgische Ultratop-50 en daar staan wel enkele goede nummers bij die niet in de Top-40 terechtkomen: Florence + The Machine, The Fear van Ben Howard, Jessie Ware, Gossip, Sam Sparro, The XX en Alanis Morissette.

Gisteren aan de nieuwe week begonnen, en kon het bij die van Nicki Minaj niet meer opbrengen om verder te gaan. Ongeïnspireerde zooi allemaal.

Nou, iedereen die er nog wel iets in hoort, en/of er een enigszins vermakelijke tekst uit kan persen: veel plezier gewenst met de toekomstige nieuwe binnenkomers (en het resultaat lees ik uiteraard graag).

Volgende week zal wel prima zijn. De nieuwe Alicia Keys komt dan binnen!
En de nieuwe Christina Aguilera zal binnenkort ook wel verschijnen. Ook een erg fijne plaat!

Die nieuwe van Alicia vind ik persoonlijk behoorlijk tegen vallen. Die van Christina is wel aardig.

Ik vind de bluelight versie van de nieuwe Alicia wel mooi, de inferno versie stukken minder

Komt omdat de Inferno versie Nicki Minaj heeft.
Ik vind zelf ook de Bluelight versie beter maar de Inferno versie (de hit-versie dus) groeit wel met de luisterbeurt.

Week 37 - 15 september 2012.

Binnenkomers in de Top 40:

29. Jan Smit - Altijd Daar
32. Rita Ora - How we do (Party)
37. Nicki Minaj - Pound the Alarm
39. Trijntje Oosterhuis - Knocked Out

Kijk, dat nasale geneuzel van Jan, daar brengt volgens mij geen enkele vocoder verandering in, maar hier kan ik absoluut geen hekel aan hebben. Het is hier het arrangement dat het 'm doet.
Het liedje heeft iets spontaans en nergens wordt het te opdringerig of te zoetsappig.
Ook vind ik het clipje wel grappig. Van mij mag ie wel vaker met zoiets komen i.p.v. z'n gebruikelijke meuk [6].

De Award voor meest gezichtsloze act van de week gaat waarschijnlijk naar Rita Ora.
Een flauw, formulegericht nummer dat Katy Perry bij wijze van spreken in haar slaap schrijft.
Het is nu een minuutje of twee afgelopen en ik ben het alweer kwijt. Hot Right Now was in ieder geval een stuk leuker [4,5].

Wat doe je als je geen greintje talent in je (gemutileerde) lichaam hebt? Je vertrouwt op allerhande productietrucs en anderzijds kekke geluidjes, dit alles om je onkunde te verbergen.
ik vind Nicki Minaj's Pound The Alarm lege ('much like the space between her ears' zegt m'n schat) rotzooi waarin ik geen enkele vorm van kwaliteit in kan vinden. Consumptiepop zonder ziel [1].

We eindigen de week gematigd positief. Natuurlijk weten we dat Trijntje met haar nieuwe album aan Anouk's zijde loopt. Er is dus in de tekst weer eens sprake van een verbroken relatie. Niets nieuws onder de zon dus wat dat betreft. Ook komt Trijntje's stem in dit liedje er niet lekker uit. Blijft over de muziek en dat vind ik wel redelijk in orde hier. Ook vind ik de achtergrondvocalen aan het einde veel toevoegen [7].

Ik vind 'm ook niet echt goed.
Een beetje in de lijn van de tegenvallende laatste cd.

Een nummer van Alicia Keys (vooralsnog vaak prima beluisterbare nummers) waarop ook Nicki Minaj mee doet.

*mompelt iets over je ziel aan de duivel verkopen*