Ik hou het op onbegrepen cynisme.

Lange Frans is al de Ice Cube van Nederland.

Week 33:

#9: Handsome Poets - Sky on Fire
Ondanks het bijzonder hoge 3FM-gehalte is Handsome Poets een beetje een guilty pleasure voor me sinds ik ze met een vriendin live heb gezien. Het was haar keuze, dat wel. Live lijkt het veel meer een rockband dan de aalgladde synthpopgroep van de cd. Dit neigt ook meer naar hoe ze live zijn, maar dan met een flinke injectie U2. Doe mij toch maar die hele batterijen aan synthesizers waar ze normaliter hun liedjes mee aankleden. Verder is het best heel degelijk, maar ik wil synthesizers. Gitaren zijn naast bijzonder overschat ook ontzettend reactionair.

Cijfer: 6,8

#22: Nick en Simon - Alles Overwinnen
Mooie titel van het filmpje: ‘Alles Overwinnen - Nick en Simon - Officiële Videoclip.mov’ .mov doet het hem, wat een amateurisme. O god, het gaat over kwetsbaarheid, maar dat we wel alles kunnen overwinnen. Muzikaal wat minder tenenkrommend dan hun pogingen tot reggae of het gebruik van strijkers die duidelijk uit een doosje komen. En dan heb ik het over een goedkoop doosje. Tekstueel en qua zang is het nog altijd triest. Uiteindelijk vervult ook dit nummer me van plaatsvervangende schaamte. Iemand zou Nick en Simon tegen zichzelf moeten beschermen.

Cijfer: 3,2

#24: Asif Avidan & the Mojos - One Day / Reckoning Song
Israëlisch? En hoe zit het dan met al die Duitstalige youtube-comments? De remix komt overigens niet echt op gang. Ik hoor hier zeker potentie in, maar echt heel sterk wordt het niet uitgewerkt. Zodra de zang echt goed verstaanbaar wordt komt het nummer echt op gang, maar het gaat snel weer over in de wat liftmuziekachtige biet die het nummer kenmerkt. O, de zang begint weer. Eigenlijk toch best een heel prettig nummer.

Cijfer: 6,8

#34: Doe Maar, Kraantje Pappie & Postmen - Alles Gaat Voorbij
‘Alles Gaat Voorbij’ heb ik altijd één van de minder interessante Doe Maar-nummers gevonden, maar die bijdrage van Kraantje Pappie doet het nummer goed. Kraantje is zeker niet de beste rapper en hij laat z’n vieze woordjes thuis, maar het werkt wel. De muziek is gelukkig ook wat meer gemoderniseerd, want de originele uitvoering vond ik eigenlijk muzikaal gezien wat aan de zwakke kant. Het blijkt potverdorie toch een heel fijn liedje te zijn. (De youtube-comments zijn overigens wel het lezen waard; een ware generatiekloof, heerlijk.)

Cijfer: 7,4

#39: Afrojack - Rock the House
Nu ben ik stiekem toch benieuwd naar die Afrojack want LucM gaat er nog wel relatief hard op. O, dat komt omdat er aandacht is besteed aan de melodie. Het moet gezegd worden, er is inderdaad aandacht besteed aan de melodie en dit is eigenlijk best een aardig nummer. Het heeft wat weg van de soundtrack van Polarium, een beetje van die foute yuppenlonguemuzak, maar dan met een flinke biet erachter en die onmiskenbare tranceuitbarstingen die blijkbaar bij dance horen. Ik zou heel graag een hekel hebben aan Afrojack, maar dit is eigenlijk best in orde. Wel minpuntjes voor de tenenkrommende ‘rock the house’-sample (is dit Snap! of wat?) en het matige te-te-te-te-te-stuk. Het gaat wel een eeuwigheid door eigenlijk en daar is het nummer toch iets te zwak voor.

Cijfer: 6,5

Mooie stelling van de dag.

Op de meeste zenders worden solo's zowat stelselmatig geboycot, dus de overschatting komt niet uit die hoek...

Wat één MuMe-user (aERodynamIC) met een beetje enthousiasme al niet kan bereiken: van volstrekt onbekende Israëlische singer-songwriter is Asaf Avidan deze week zomaar naar nummer 1 in de NL top 40 gestegen! (vanaf nummer 24). Zoiets hebben we al lang niet meer meegemaakt...

Week 34.

Slechts 2 nieuwkomers!

33. Ne-Yo - Let me love you (Until you learn to love yourself)
Van die zang hou ik niet, het komt mij zo gemaakt over, dit is nepsoul. De synthesizerklanken zijn wel erg cliché maar het ergste vind ik de tekst. Hoe vaak zingt hij niet "Let me love you"? Wij hij in het Guiness Record Book komen met zoveel mogelijk hetzelfde zinnetje te herhalen in één song?
Cijfer: 2,5

37. David Guetta featuring Sia - She wolf (Falling to pieces)
Tja, welke link is de juiste? Ik heb er maar één genomen en heb niet de behoefte om alle clips te beluisteren. David Guetta vond het top-40-niveau de laatste weken blijkbaar te hoog, dus bracht hij deze oervervelende baggerplaat uit. Zet maar zijn naam en 'featuring' bij de uitvoerders en het wordt sowieso een hit. En Sia is op zich een behoorlijke zangeres maar bij David Guetta kan ze dat niet bewijzen.
Cijfer: 2,5

Week 34:

#33. Ne-Yo - Let me love you (Until you learn to love yourself)
Heel degelijke productie, maar Ne-Yo is een nogal vervelende zanger. Nogal een hersenloos nummer en ik kan er niet gek veel mee, maar dat pompende dance-sausje werkt niet slecht.

Cijfer: 5

#37. David Guetta featuring Sia - She wolf (Falling to pieces)
Sia is gaaf. Punt uit. Dat vorige nummer met David Guetta was ook tof. Weten jullie nog dat laatstgenoemde een hit had met ‘Love Don’t Let Me Go’? Dat was in 2002, naar het schijnt. Ik was best verrast dat Guetta blijkbaar een comeback had gemaakt. ‘She wolf’ is vrij degelijk en ik waardeer eerder het concept van die logge drums aan begin en einde wel, dan hoe het echt klinkt. Ik kan hier overigens niet gek veel mee, helaas.

Cijfer: 5

Wat mij betreft nog steeds zijn leukste nummer! Al komt dat misschien door het sentiment.

Geheel mee eensch.

Memories en Love Is Gone waren ook nog wel tof van hem. Het gros is niet aan mij besteed iig.

Dat hebben we geweten.

Ik ben nog 1 week tegoed, btw.
Zal het een dezer dagen even toevoegen.

Niet om het een of ander (ik heb het nog niet gehoord) maar is dit weer een geval van 'het is buitenlands, dus exotisch, dus moet het een half jaar op #1 komen'?
Als dat al zo is houd ik m'n arme hart maar weer vast...

Love Don't Let Me Go werd pas echt een grote hit in een latere mash-upversie overigens. Die heb ik nog vaak gedraaid.

Ik vind The World Is Mine het tofst, met die Simple Minds-sample. Zit heel simpel in elkaar, maar toch. Oh, en Acapella van Kelis is geweldig, en door Guetta geproduceerd.

Nee, het klinkt niet echt exotisch. Klinkt gewoon als uitstekende Berlijnse electro house. Beste #1-hit sinds Madonna's Hung Up.

Gotye bedoel je?

Iedere week een paar nummers bespreken, dat moet toch wel lukken? Nou, in de praktijk bleek dat absoluut niet het geval. Geen zin om de zoveelste Jan Smit-kloon te bespreken, de zoveelste winnaar van de zoveelste talentenjacht, of de zoveelste derderangs computergestuurde zangeres. Omdat er toch zeker leuke nummers tussen zitten en ik nu even geen idee heb wat ik moet beluisteren, ga ik het zo even aanpakken.

Dit zijn de 25 meest beluisterde nummers via Spotify, in Nederland. Ik denk een goeie afspiegeling van de top 40. Geen cijfers, dat vond ik nog wel het stomste, bepalen welk nummer mij het minste deed.

Avicii - Silhouettes - Original Radio Edit
Levels was een verfrissende single, maar dit is weer zo’n typisch snel in elkaar gedraaide follow-up.

Afrojack - Can't Stop Me - Radio Edit
Afrojack is hier een makkelijk doel. Hoewel ik niet zo vaak meer in dit topic gelezen heb, waren de meningen toch overwegend (zeer) negatief. En inderdaad, hij scoort met makkelijke muziek, maar zijn beats zijn meestal toch wel wat beter dan de gemiddelde boem-boem. Over dit soort stemmen heb ik inmiddels genoeg geschreven. Uiteindelijk niet echt boeiend.

R.I.O. - Party Shaker
Zingen over feesten is iets wat de laatste jaren erg in is. Niet meer dan logisch, want dit soort muziek is toch vooral bedoeld om te zingen tijdens het feesten. R.I.O. heeft inmiddels met Animal en Like I Love You toch al wel een aantal grote hits achter zijn naam staan. Dat zijn ten minste de namen die mij bijstaan, maar als ik de Wiki erop na sla heeft hij al veel meer hits gehad. Eigenlijk van hetzelfde laken een pak. Zodra een artiest populair is, moeten er zo snel mogelijk zo veel mogelijk hits doorheen gejast worden.

Triggerfinger - I Follow Rivers - Live @ Giel! - VARA/3FM
Triggerfinger is hier een best gerespecteerde naam en in eerste instantie vond ik deze versie ook (veel) beter dan die van Lykke Li. Echter ben ik deze kale versie wel beu en vind ik hem overdreven.

Fun. - We Are Young - feat. Janelle Monáe
Lekker overdriven, met een zeer sterk intro. Op een gegeven moment heb je het WE AAAAARE YOOOOOUNG! Wel gehad, maar toch.. Het is in ieder geval iets wat ik nog nooit gehoord heb.

Fun. - Some Nights
Daar is de follow-up weer.

Simple Plan - Summer Paradise - feat. Sean Paul
Prima zomers nummertje. Sean Paul pikt z’n hitje ook weer mee en zoals gewoonlijk weer onverstaanbaar.

Otto Knows - Million Voices
Het eerste nummer dat ik nog niet ken. Komt een beetje over als een standaard dance-nummer dat wat interessant wil doen door wat rare soundscapes erin te gooien. Om dit goed te beoordelen zou ik een betere installatie nodig hebben.

Owl City - Good Time
Ah, het Call Me Maybe-meisje is ook weer gestrikt. Ik wist niet eens dat ze hier op mee deed. Standaard popnummer met het standaard WOHOHOHOOOO!.

Maroon 5 - Payphone
Maroon 5 is allang niet meer de band van She Will Be Loved en This Love. Daarna gingen ze als een nachtkaars om een paar jaar later er opeens weer te zijn. En nu lijken ze het patent op de hits gevonden te hebben, want je hoort ze nu echt overal. Instrumentaal is het wat platter geworden (lees: hitgevoeliger), maar wat mij betreft zijn het nog altijd meer dan aardige muzikanten.

Maroon 5 - One More Night
Het eerste couplet doet qua tempo toch wel heel veel denken aan Wake Up Call. Deze blijft veel minder hangen, behalve het “cross my heart and I hope to die”. Wat me wel opvalt is dat eeelke ziin laaaaang gereeeeekt wooooordt.

Will And The People - Lion In The Morning Sun
Het exotische tintje aan een nummer dat het ook goed. Ik zou toch zweren dat het Lyin’ was en niet Lion. Wat wegwerppop precies inhoudt, weet ik niet, maar ik heb zo’n gevoel dat van betrekking is op dit nummer.

Yellow Claw ft. Sjaak & Mr. Polska - Krokobil
PAS!

Asaf Avidan & the Mojos - One Day / Reckoning Song (Wankelmut Remix) - Radio Edit’
Wat moet ik hier nou mee? Het heeft wel wat, ik kan niet anders zeggen.

Nicki Minaj - Starships - Explicit Version
Van alle singles uit 2012 is dit misschien wel meest aanstekelijke. Het semi-dance achtige stuk raakt een beetje kant, noch wal, echt zo zonde!
Ik had overigens wel verwacht dat Nicki Minaj een mooie vrouw zou zijn, tja..

Far East Movement - Turn Up The Love
Dit soort nummers vond (en vind) ik dus irritant om te bespreken, want het is niet zo slecht dat ik kan zeggen wat er aan schort, maar het doet me gewoon niks. Het lijkt steeds hetzelfde trucje dat net iets anders toegepast wordt.

Gusttavo Lima - Balada
Ai Se Eu Te Pego kwam een paar maanden te vroeg, Gusttavo Lima kwam iets later en scoorde zo de titel Zomerhit van 2012. Beide nummers zijn enorm aanstekelijk en wat mij betreft zijn dit nummers het toch wel waard om de Top 40 te blijven volgen. Natuurlijk zijn we het nu beu, maar over een paar jaar zal men weer met hernieuwde liefde naar dit soort nummers luisteren.

Major Lazer - Get Free
Nog nooit van gehoord en zo te horen weinig gemist.

Carly Rae Jepsen - Call Me Maybe
Over het meest doodgedraaide nummer van 2012, na Gotye, is al genoeg geschreven. Haatbaar is het zeker, maar tegelijkertijd is het toch ook wel erg lief. Een goeie kwaliteit van een hit is dat, hoe zeer je het ook wilt haten, je jezelf altijd terugvindt, stiekem meezingend.

Tacabro - Tacatà - Radio Mix
Dit doet me denken aan mijn rijlessen. Deze kwam dan 100 keer voorbij en mijn rijinstructeur vond het geweldig. Ikzelf ook wel. Een beetje buitenlands is altijd wel leuk bij dit soort nummers. Aanstekelijk is een woord dat ook op dit nummer uitstekend van toepassing is.

The Opposites - Slapeloze Nachten
Met Dom Lomp & Famous en Broodje Bapao zetten ze zichzelf op de kaart. En met Slapeloze Nachten hebben ze nu weer eens een hit die niet schittert in simpliciteit. Als hiphopliefhebber luister ik toch best graag naar dit soort Nederhop.

Flo Rida - Whistle
Flo Rida heeft de hits ook te pakken. Een wereldhit van formaat die men over een paar jaar vergeten is, daar ben ik van overtuigd. Hopelijk zal ik hem herinneren, want er is op zich niets mis mee.

Loreen - Euphoria - Single Version
Het Songfestival dus. Het was wachten totdat er iemand zo slim zou zijn om een dergelijk nummer te maken. Waarom men niet gewoon David Guetta o.i.d. stuurt, snap ik niet. Waarom onnodig proberen met onbekende artiesten die iedereen de volgende dag weer vergeten is terwijl er zoveel grote sterren het festival met twee vingers in de neus zouden winnen?

Rudimental - Feel The Love - feat. John Newman
Is dit nou mainstream dubstep? Want dit is werkt zeker wel voor mij. Qua tekst zeker niet speciaal, maar vooral op de achtergrond gebeuren de spannende dingen. Dit is nou een echt losgaannummer!

will.i.am - This Is Love
En tot slot voor mij weer een onbekend nummer. Een typische nummer 1-hit. “Say: Hell Yeah!”, tekenend voor de banaalheid van dit soort hits, maar zoals ik eerder al zei is dat juist de kracht van dit soort nummers. Hoe moeilijker je dit soort nummers maakt, hoe meer ze hun doel voorbij schieten. Als ik die bas hoor, kan ik niet wachten dit een keertje te horen op een plek met een goeie subwoofer.

Jij bent zoo naïef.

Week 33 - 18 augustus 2012

#9: Handsome Poets - Sky On Fire
#22: Nick en Simon - Alles Overwinnen
#24: Asif Avidan & the Mojos - One Day / Reckoning Song
#34: Doe Maar, Kraantje Pappie & Postmen - Alles Gaat Voorbij
#39: Afrojack - Rock The House

M'n lieve vrouw zegt dat Sky On Fire vooral nondescript klinkt. Ik krijg er ook vooral een Keane/Coldplay/Killers-gevoel van. Die doedelzakachtige synths geven het dan een BZN-zwieper mee. Ik veer er vooralsnog niet van op [5].

Nick & Simon in het clipje op het strand... Hebben ze daar nog wel tijd voor zo tussen alle schnabbels, tv-shows etc. in? Ik vraag me daarbij gelijk af: Als je nou 24 uren per dag in de schijnwerpers staat, waar haal je dan je inspiratie vandaan? Eventjes dagdromen in de kantine van firma Endemol? Een minuutje brainstormen in het Mediapark? Niet gek dat het resultaat dan allesbehalve begeesterd of opvallend klinkt. Oh, is het liedje alweer afgelopen? Zie daar! [3,5].

Dan de vliegensvlugge #1 waar heel het land blijkbaar van in vuur en vlam staat.
Kijk, de zang klinkt als dat van een drankverslaafde, wartaal uitslaande zwerfster waarbij je in je geestesoog (misschien in een van Nick & Simon geleende dagdroom?) de lege heroïnespuit in haar arm ziet bungelen. Een krolse kater valt hierbij vergeleken in positieve zin op. Dat schiet al op. Tel daarbij op een simplistisch gitaarriedeltje dat tot vervelens toe herhaald meent te moeten worden en ik ben er uit: Geweldige smaak hebben we weer in Nederland! [1].

Doe Maar, het bandje dat voor eeuwig hip mag zijn. Alles gaat dus niet voorbij.
Lopen er toevallig een paar ongeïnspireerde Nederlandse rappers langs, dan mogen die natuurlijk ook even profiteren van Hun Kunnen. Doe Maar = scoren, namelijk.
Eerlijk is eerlijk, het blijft natuurlijk leuk dat de band in zulke hoedanigheden nog op de radio te horen is, en ik neem het ze ook absoluut niet kwalijk, maar dan nog mag dit niet de wc-bril likken van het origineel van het album 4Us [5,5].

Tenslotte nog wat zielloos gefrutsel op een computer waar ik totaal geen kaas van kan maken.
Can't Stop Me had tenminste nog een lekkere drive. Hier wordt ik vooral rusteloos van [3,5].

-----------------------------------

Week 34 - 25 augustus 2012

33. Ne-Yo - Let Me Love You (Until You Learn To Love Yourself)
37. David Guetta & Sia - She Wolf (Falling To Pieces)

Ne-Yo, was dat in een grauwgrijs verleden net als Usher ook niet een arrenbie-player?
Hij gaat dus voor de Usher-route, maar voegt er een flinke scheut Bruno Mars aan toe.
Waar Bruno Mars tenminste nog met lappen tekst aan kan komen over hoe hij de meest bloederige, mensonterende taferelen wil doorstaan om z'n liefde te bewijzen komt Ne-Yo niet verder dan 'Let me love you, I will take you there'. Fascinerend zinnetje, die laatste. Waar brengt hij haar heen? Niet ter zake doend en ongelofelijk doorzichtig [2].

We eindigen de week met She Wolf van David Guetta & Sia. Wat een ongelofelijke, overgeproduceerde kutherrie is me dit. Alsof je 20 kermisattracties door elkaar hoort .
En Sia, die moet gewoon geen over-the-top zanglijnen gaan zingen. Dat hoeft ze solo niet te doen, dus waarom bij die gastoptredens dan wel? En David Guetta, die mag van mij gewoon achter slot en grendel. Of, om het humaan te houden, een levenslange ontzegging van allerhande electronica aan z'n broek krijgen [2].

Een 1 voor Asif Avidan

Ik ga ook niet helemaal mee in de hype, maar vind het toch zeker wel een voldoende waard.

De zomer gaat tenminste eens ergens op lijken sinds hij van #1 af is.

Zuurpruim-alert.

Week 33
9 Handsome Poets - Sky on Fire
Geen ingewikkelde muziek dit, maar wel een lekkere vrolijke meezinger. De kritiek op dit plaatje, wat ik hier zo al lees, daar kan ik me wat bij voorstellen, vooral die gitaarsolo, maar toch. Wat mij betreft een prima top40-plaat.
Cijfer: 7,5

22 Nick en Simon - Alles Overwinnen
Nederlandstalig is niet mijn favoriete genre, maar niet op voorhand goed voor een onvoldoende. Nick & Simon zijn dat eigenlijk wel. De vocalen van deze twee vind ik gewoon helemaal niks, stemmen zonder karakter. Daarnaast doet het liedje me niks, niet qua tekst en niet qua melodie.
Cijfer: 2

24 Asif Avidan & the Mojos - One Day / Reckoning Song
Inmiddels al op #1 en wat mij betreft helemaal terecht! Vanaf de eerste keer dat ik dit hoorde was ik al verkocht. Heerlijk gezongen ook al komt steeds hetzelfde zinnetje weer terug. Voorlopig verveelt me dit nog niet.
Cijfer: 9

34 Doe Maar, Kraantje Pappie & Postmen – Alles Gaat Voorbij
Inmiddels al weer uit de Top-40, helaas. Leuke plaat, niet één keer op de radio gehoord. Ook de combinatie met Kraantje Pappie bevalt me prima. Lekker ritme, duurt wel erg kort.
Cijfer: 8

39 Afrojack - Rock the House
Het irriteert me niet, maar het is ook absoluut niet mijn muziek. Wellicht ben ik hier te oud voor.
Cijfer: 2

Week 34:

33. Ne-Yo - Let Me Love You (Until You Learn To Love Yourself)
Dit plaatje heeft helemaal niks om het lijf, bovendien slecht gezongen.
Cijfer: 2

37. David Guetta & Sia - She Wolf (Falling To Pieces)
Titanium was nog wel ok, maar dit hoeft van mij niet. Op zich niet slecht gezongen, maar wat een bak herrie.
Is dat de nieuwe trend trouwens? Net als bij dat plaat je van Nicki Minaj een stukje muziek waar nog wel wat melodie in te herkennen is, opgevold door een kakofonie van veel lawaai. Vreselijk.
Cijfer: 2

Het voelt wel wat ongemakkelijk ja, een eigen mening.

@Sundance: Je bent wel iemand van uitersten, of niet?

Ik ben van plan om dit binnenkort ook op te pakken (waarschijnlijk begin ik vandaag al). Ik vind het eigenlijk wel leuk om al die hitjes eens een keer te horen, en waarschijnlijk blijken er nogal wat guilty pleasures tussen te zitten