Prince - Sign 'O' the Times (1987)

Zo, de hoes maar eens aangepast naar de vinyl versie: de cd versie is en blijft maar lelijk.

Welke hoes was dat dan die hier stond?

Ik heb zowel de cd als lp. Hoesjes zijn hetzelfde behalve dat er op het cd hoesje de opdruk 'two disc set' staat, maar dat valt niet erg op.

Dat dus en dat is gewoon lelijk.

Het kan erger maar mooi is het niet en vooral erg overbodig. Hier op MusicMeter gewoon fout.

Even terzijde, bij Scorpions is het verschil tussen lp en cd hoes van vroegere albums vaak groter, met de bandnaam en titel in koeienletters erop in plaats van kleiner en passend in de oorspronkelijke compositie. Ooit allemaal goede plaatjes voor opgezocht en correcties doorgestuurd. Ik houd mijn hart al vast als daar grotere exemplaren voor ingediend worden die weer helemaal fout gaan zijn. En zelf heb ik er even geen zin meer in. [Einde zeurmodus]

Eén van de meest overschatte albums ooit. Prince heeft beter gedaan dan dit. Echt waar.

Slechter dan Graffiti Bridge?

Een album zonder enige argumentatie overschat noemen omdat je er zelf niet zo veel aan vindt is niet bepaald overtuigend. De aanvulling "echt waar" verandert daar niets aan.

En dat is ook echt waar

zelfs batman heeft ie beter beoordeeld

The Cross, fenomenaal

Je snap er niks van.

Around the world, Lovesexy, Purple rain en Parade komen nog het meest in de buurt, maar dit is Prince's meesterwerk.
De concertregistratie maakt het helemaal af. Wat een muzikaal genie.

Dit is zijn meesterwerk: Prince & the New Power Generation - One Nite Alone...Live! (2002)

Zeker een fijne plaat, omdat daar eindelijk eens het podium-dier, entertainer, en old school muziek liefhebber Prince is vastgelegd. Jazzy, funky, super band, en lekker jammen op de extra cd.
Al kan ik met mijn lijst live mp3 tjes nog wel een betere compilatie maken (helaas niet altijd van de best kwaliteit).

One light alone vind ik "lekker", maar de samenhang is niet zo sterk als bij Sign o the times.
Dit was Prince "in his prime". Ook heeft het album meer diepgang en vernieuwing (of originaliteit).

The Ballad of Dorothy Parker vind ik zo'n geniaal mooie jazzy compositie (zonder jazzy te klinken).
En Forever in My Life van de live dvd heeft iets legendarisch. Ik de koortjes hierin ook heel mooi.

Housequake is een geweldig funky nummer dat muzikaal gezien door veel mensen niet begrepen/ aangevoeld wordt (zeg ik uit eigen ervaringen).
Maar er zijn zo veel hoogtepunten: If I Was Your Girlfriend, Sign 'O' the Times natuurlijk (tekstueel ook..), Starfish and Coffee, It, Hot thing, I Could Never Take the Place of Your Man met het lekker lange het instrumentale stuk en ten slotte It's Gonna Be a Beautiful Night (live dvd: party.. )

Volgens mij maakt Prince geen muziek voor de geest, maar voor de onderbuik en daar voel ik bij deze plaat bitter weinig.

Ik weet niet precies wat je nu echt bedoeld. Maar toch tof dat je eens reageerd.

Prince maakt juist muziek voor de geest: soms zelfs the Holy Ghost...
Verder heb ik geen onderbuikgevoelens bij zijn muziek.

Velen betitelen ”Sign 'O' the Times” als een meesterwerk. Zover zo ik zou zelf niet willen gaan, hoewel ik het wel een prima album vind. Nu zal de kwalificatie prima wellicht bij de die hard fans niet in dank worden afgenomen, maar toch wil ik niet verder gaan dan dat. De kracht van dit album is de variatie, en dat is in mijn beleving ook gelijk een punt van kritiek. Krachtig omdat Prince op ”Sign 'O' the Times” zijn veelzijdigheid als muzikant laat zien. Geen genre lijkt voor de kleine grote man een probleem. Ik geniet het meeste van de uptempo funk nummers. Heerlijk gitaar- en baswerk. De ballads vind ik, ondanks de soms rake teksten, vooral erg glad klinken. Gevoelsmatig doet het me vrij weinig. Kritiek op deze veelzijdigheid is dat ik niet echt een coherent gevoel krijg bij ”Sign 'O' the Times”. Ik zie een album graag als een geheel, en dat is niet de beleving die ik hierbij heb. Het is teveel een rit op de achtbaan, zonder dat ik er een rode draad in ontdek. Ik doel hierbij overigens niet perse op een thema of concept. Ook vind ik het drumgeluid niet mooi. Ik hou gewoon niet van drumcomputers. Toch geeft het positieve gevoel uiteindelijk de doorslag. Nummers als ”The Cross”, ”It’s Gonna Be a Beautiful Night” en de titeltrack zijn gewoon erg good. Ik vind ”Sign 'O' the Times” in ieder geval het beste album van Prince dat ik tot op heden heb gehoord.

Ik ook

Ik niet. Gelukkig maar.

In aanloop naar de komende show deze dubbelaar weer op de draaitafel liggen...

Het blijft een heerlijke, tijdloze en toch echt geniale plaat... Wat een jaar was dat zeg.....

Wat een shows waren dat zeg in mijn statsie!

Maar ook: wat een leeftijd hadden we toen we daarbij waren

Breek me de bek niet open Dat was een gezellig intiem en virtueel samenzijn met mijn MuMe-pals 2b. Helaas had ik toen geen oog voor hen.

Nu ben ik blij dat er roltrappen zijn naar de tweede ring....

Dat is het mooie van meningen, dat ze nogal verschillen. Tja, dat is nu eenmaal zo, zoveel mensen zoveel smaken. Ik vind dit in ieder geval een van de beste albums van Prince. Met vlagen heel wazig,ongrijpbaar als het ware en een heel eigen sfeer. En een van de mafste nummers (maar daardoor heel interessant): if i was your girlfriend..

En toen kwam ik gisteren een werkelijk perfect exemplaar in de LP bak van onze Emmaus tegen voor 4 euro...

Ja, en dan zet je 'm natuurlijk weer op en voor je het weet gaat 'ie weer eens naar de nummer 1 positie in mijn top 10. Wat een overheerlijke waanzinnige geniale plaat is het toch!

'I'm Gonna Play (it) In The Sunshine...'

Huh? Ga jij me nou vertellen dat je deze in de jaren '80 niet op lp hebt gekocht?

Lovesexy had ik net op lp gekocht en toen ging ik over op cd (dus kocht ik die gewoon nog een keer). Jij dus blijkbaar een jaar eerder?

Het antwoord zal nog op zich laten wachten tot de zon onder is.