Goldfrapp - Seventh Tree (2008)

Een terugkeer naar de warme, gloedvolle sound van het debuut!
Dat verwelkom ik van harte want ik vond ze daar toch op hun sterkst.
Dit nieuwe album valt als een warme deken over je heen en het doet je na afloop snakken naar wederom een draaibeurt.
Het begint al heel rustig met Clowns waar het qua sfeer een beetje neigt naar Vashti Bunyan maar dan heel erg anno 2007
Little Bird bevat meer electronica maar blijft ook ver uit de buurt van de vorige 2 albums. Het klinkt lekker zoetgevooisd en laat ik er zelfs Cocteau Twins in terug horen!
Happiness wil ik wel typeren als Goldfrapp goes Beatles. Er hangt in elk geval een jaren '60 sausje over, althans zo komt dat op mij over.
Road to Nowhere heeft het dromerige dat we op het schitterende, tevens tijdloze debuut konden horen.
Eat Yourself is een schitterend nummer met folk-inslag. Hoe meer ik het hoor hoe mooier het wordt.
Some People klinkt wat grootser en wijdser maar blijft toch intiem.
A&E zal het album voorgaan op single en klinkt het meest poppy, maar hierdoor is het wel een compact en zeer fraai liedje geworden.
Wat te denken van Cologne Cerrone Houdini waar ze richting Serge Gainsbourg gaan! Gelijk al mijn favoriet van deze cd, maar ja Gainsbourg is natuurlijk ook niet de minste om mee vergeleken te worden.
Caravan Girl is het drukste nummer van dit vierde album en doet me gelijk ook het minst. Uitstekende pop, daar niet van, maar het raakt me tot nu toe nog niet zo heel erg.
Monster Love sluit het dromerig af in een perfecte dans tussen akoestische instrumenten en electronica.

Ik had niet verwacht dat ik Goldfrapp weer zo dicht tegen me aan zou gaan drukken maar met dit album gebeurt dat dus weer.

Ah dat is goed nieuws. Had ze eigenlijk afgeschreven maar als het weer richting stijl van het debuut gaat, dan geef ik Goldfrapp nog maar eens een kans

Ik had ze eigenlijk al achter me gelaten maar kon de verleiding niet weerstaan: blij dat ik dat gedaan heb want ik hoor hier wel een schitterende nieuwe release van het komende jaar.
Heerlijk album dat zeer zeker in mijn kast komt te staan
Ik denk tevens dat het een hoop reacties zal oproepen: velen zullen het heerlijk vinden en zien er de terugkeer naar het debuut in (zoals ik dat doe ook al is het zeker geen kopie daarvan, verre van dat) en velen zullen het terzijde schuiven als soft-pop van het slechtste soort. Deze luisteraars zullen zwaar teleurgesteld zijn. Ik verwacht een hoop haaks op elkaar staande reacties in elk geval.....

Road to nowhere.. kippenvel moment! Maar ik ga mee met aERo.. gewoon lekkere plaat en ben blij dat ze weer terug zijn waar het ooit begon..

Wat een saai album zeg, op de vorige platen stonden nog een paar sterke nummers.. die heb ik hier nog niet kunnen ontdekken. 2.5*

Ik heb Oh La La helemaal kapot gedraaid indertijd. Ik ga deze ook zeker checken

terugkeer naar het geluid van het eerste, schitterende, album. Eindelijk, want dat gezooi met electroclash (train) en lamme discopop (het hele voige album) kon me maar matig bekoren.

Luister 'm nu voor het eerst. IJzersterk begin, echt erg goed (Clowns is echt erg mooi, Little Bird spectaculair), maar naarmate het album vordert wordt het steeds minder en af en toe zelfs ergerlijk. Maar ik geef het nog een paar kansen, Goldfrapp en mezelf kennende wordt het steeds beter .

Kon alleen 't debuut waarderen, dus moet aan bovenstaande reacties te zien deze ook maar eens uitproberen.

Goldfrapp check ik sowieso al ben ik ze met het vorige album wat uit het oog verloren.

Ben benieuwd nog niet geluisterd! Felt mountain krijgt van mij 5 sterren dus hij staat al in bestelling!

goed dat ze terug gaan naar de eerste, de andere platen waren wel leuk, meevaren met de electrohype maar die is nu wel over, ben benieuwd, krijg 1 dezer dagen de promo op mijn deurmat

Ik mis een nummer dat aan Utopia tipt.
Voor de rest: mooi album.

Jammergenoeg geen top album van Goldfrapp, al zeg ik het zelf. Ik mis na het goede begin van de cd, voornamelijk samenhang tussen de nummers.

A&E => wat is hier de bedoeling van?
Waar is de eletro gebleven?

Godzijdank weer overboord gekieperd: het was best leuk, maar nu even niet

Wat een schitterende stem heeft ze toch. Hier kan zeker wel een hoog cijfer uitkomen. Ik vind het haast een beetje sprookjesachtig

daar waar ze hoort: bij het groot vuil der voorbijgaande trends gezet

Heb hem geluisterd. Vind hem beter dan de vorige 2 maar kan helaas niet tippen aan Felt Mountain. Deze is net wat TE dromerig. Vooral het nummer Clowns

tot nu toe 4*

Ik vind dat je best een mooi album hebt afgeleverd hoor.

Mooi popalbum van Goldfrapp die de electronicinvloeden toch wat achterwege hebben gelaten. Ze weten wederom een goede sfeer te creëren en als geheel te boeien.

ik heb goldfrapp nooit echt heel goed gevonden en ook dit album blinkt niet echt uit. het mist wat gevoel of iets speciaals om te kunnen boeien.

Prachtig sfeervol album, inderdaad rustiger dan de vorige twee erg electronisch/disco albums, en dus een terugkeer naar Felt Mountain. Heerlijk album met prachtige melodische droomnummers dat nimmer saai wordt. Beware, het is zeker géén Ooh La La of Strict Machine, dus ga daar niet vanuit (alleen Caravan Girl herinnert aan het derde album). Dit album verschijnt ook in een prachtige digipack, met handgeschreven lyricsbooklet, foto's en een postertje verpakt à la de 2001 re-release van George Harrison's All Things Must Pass. Puh-rachtig kunstwerkje van de buiten- en binnenkant.

Onvoorstelbaar, dit album. Van het begin tot het einde blijft de muziek interessant, pakkend en vooral bloedmooi.
Persoonlijk hoor ik Goldfrapp liever op deze manier, dan op de electropop manier van Supernature en Black Cherry.

De best nummers vind ik Some People en A&E.

5*!

Waar haalt Goldfrapp haar inspiratie vandaan? Ik hoor in ''Cologne Cerrone Houdini" gekopieeerde noten uit "One Summer Dream" van ELO (slotnummer van Face the Music). Of hebben beide een klassieker gebruikt?. Hoe dan ook, CCH is voor mij een van de aardigste song op dit zeer evenwichtige en geslaagde album.
Ook de hoes is heel erg jaren 70, de foto met tegenlicht, de hyppie-hoed en het lettertype.

Ben dit album nu aan het luisteren en ik geloof dat mijn mening behoorlijk lijnrecht tegenover de meerderheid hier staat.

Ik vind het tot nu toe maar een zeurderig suf album. Ik mis de power en het opzwepende van Supernature. Geef mij die electro invloeden maar, hier val ik echt bij in slaap.

Jammer...

Met een toch behoorlijk laag gemiddelde?????

Ik denk dat ze op de berichten doelt die hier staan: bijna iedereen lijkt blij te zijn dat de 'electro' eruit is.

Ben zelf ook nog wel benieuwd naar deze plaat.

Wat herman zegt inderdaad. Ik kan mijn stem namelijk ook nog niet tegenover die van anderen zetten omdat ik nog niet gestemd heb, zoals je ziet.
9 van de 10 berichten zijn berichten van mensen die entousiast zijn omdat Goldfrapp weer een beetje terug is gegaan naar hun vroegere geluid en de electro weer achter zich heeft gelaten en ik vind dat dus jammer.

Bij men eerste beluistering was ikzelf wat teleurgesteld omdat goldfrapp terug een volledige andere weg was ingeslagen, want ik vond haar geluid in supernature echt geweldig...

Maar nu een paar maanden later ben ik echt verslingerd geraakt aan deze plaat, de sfeer is net zo mellow als felt mountain en er staan genoeg sterke nummers op. Ik ben blij dat ze zo is afgeweken, want met roisin murphy, kylie minogue etc hebben we al genoeg artiesten die haar geluid op supernature benaderen... enzo blijft goldfrap natuurlijk weer het buitenbeentje.