The Cars - Heartbeat City (1984)

Dit album vind ik persoonlijk veel leuker dan het oude werk van deze band, dat klonk in mijn oren altijd wat ongepolijst (en dat dan niet in de zin van "eerlijk en direct" maar van "onaf en unsophisticated"). In feite is dit praktisch een Greatest hits-plaat, met zes nummers die ofwel singles zijn geweest ofwel veel radio-airplay hebben gehad en vier nummers die na een paar keer draaien eigenlijk net zo slim blijken te zijn. Feitelijk een ultieme Amerikaanse begin-jaren-80-plaat, ergens naast de successen van Thriller, Like a virgin en Purple rain.

De produktie, de melodieën en de zang van Benjamin Orr zijn hier reeds genoemd en geroemd, maar zelf zou ik toch ook aandacht willen vragen voor de toetsenpartijen van Greg Hawkes, steeds functioneel en toch verrassend, het is geen wonder dat hij als ideale ondersteuner ook vaak opduikt op de soloplaten van Ric Ocasek.

Misschien wel de meest gedraaide plaat uit mijn collectie. Wellicht zeer gedateerd voor sommigen, maar zelf kan ik maar geen genoeg krijgen van Ocaseks pseudo-cool. Het titelnummer is voor mij het absolute hoogtepunt, op de één of andere manier is dat voor mij de soundtrack bij Bret Easton Ellis' Less than zero (het boek dus, niet de film).

Ik heb niet zoveel met the Cars maar voor dit album maak ik graag een uitzondering.Typische Amerikaanse rock met wat new wave inloeden en zelfs the new romantics komen nog even voorbij.Niets aparts zul je zeggen....inderdaad ware het niet dat de songs stuk voor stuk van hoge kwaliteit zijn.Drive kennen we allemaal,hello again klinkt hip,why can't i have you vind ik erg mooi en heartbeat city is de sfeervolle,briljante afsluiter.Beste van the cars.