OutKast - Stankonia (2000)

Outkast , een erg speciale groep. In stankonia kozen ze definitief om alles wat ze te horen kregen te vermengen in hun muziek. Wat je krijgt is een bond allegaartje songs die erg origineel zijn. Ik kan deze cd wel apprecieren en vind hun muziek dan ook erg ok. Sommige zullen deze muziek verafschuwen maar voor alleen al het lef en de originaliteit van deze plaat zou de cd al 3 sterren moeten verdienen.

Na het geniale Aquemini was dit een waardige opvolger, die de verdere groei van Outkast laat zien. Jammer genoeg kun je (met Speakerboxxx/Love Below in je achterhoofd) hier al een beetje horen dat de twee een beetje uit elkaar beginnen te groeien. Ook is het album wat minder één geheel dan Aquemini. Maar nog is dit hiphop van de allerbovenste plank.

Misschien komt het wel dat het minder een geheel is omdat de 2 heren niet met elkaar in de studio gestaan hebben maar elk apart hun deel opgenomen hebben.

Nog steeds geweldig maar je ziet inderdaad dat ze niet op een lijn maar zitten.

hmmm... ik vind dit gewoon één van mijn grootste miskopen! Ik kan er niet aan doen, maar ik vind enkel Ms Jackson luisterbaar (en ook wel nog wat 'So fresh, so clean' en 'B.O.B.')

miss jackson is het enige liedje die ik persoonlijk goed vindt van outkast.

Het minste album tot nu toe, gelukkig maar.Sorry Andre en Big Boi, maar dit geef ik maar een 3,5.

Interludes horen er nou eenmaal bij in de hip-hop, maar het kan ook overdreven worden, ik snap niet waarom ze dit album er helemaal mee opvullen. De nummers zelf vind ik wel relaxed, vooral Gasoline dreams en Xplosion met B-real...

Ik vind dit een van de weinige platen waarbij de interludes niet irritant zijn en zelfs een meerwaarde aan het album geven. Ze zijn hier ook best grappig

Break!

Ze zijn soms ook best grappig, maar ik vind toch dat het niet had gehoeven. Wat mij betreft staan er ook een beetje teveel tracks op. Hoewel, ik zeik een beetje, want zoveel interludes zijn er nou ook weer niet, nouja ...

Dit is ook dit weer een heel vet album waarin ze weer vernieuwend bezig zijn. Ik vind hem toch iets minder als Aquemini.

Het begint gelijk al met Gasoline Dreams een van mijn favo's en tot en met nummer 20 zijn het gewoon allemaal vette nummers. Het ene nummer is gewoon apart, de ander weer gewoon lekker harde south rap; heel afwisselend dus.

Na nummer 20 komen echt van die vage andre 3000 nummers die geen hol aan zijn dus toch maar een halve ster er af. Stankonia krijgt van mij 4,5 ster

Hoewel ik nooit naar hip-hop luister, heb ik op aanraden van een vriend Speakerboxx / The Love Below geluisterd. Dat beviel me eigenlijk wel, en daarna ook deze maar geluisterd, omdat Ms. Jackson alleen al een geweldig nummer is. Helaas vindt ik de rest toch wat tegenvallen. Het is niet echt slecht, maar het doet me gewoon niet heel veel. 2,5*

B.O.B.

Ms. Jackson en BOB zijn geniaal. De rest valt dan wat tegen, maar gek is het zeker. Outkast maakt toch vrij originele hiphop en dat is vaak interessant. Hou het op 3,5 ster.

een van de beste hip-hop albums ooit wat mij betreft (ik ben verder ook geen expert als het daar om gaat).
briljante nummers, briljante productie.
het beste nummer van outkast blijft wel ''da art of storytellin'' van de voorganger hiervan, dat nummer had ook al zo'n geweldige productie.
naast de raps is het enorm genieten van de beats en het instumentale gedeelte.
''bombs over bagdad'' sloeg in 2000 letterlijk in als een bom, de energie spat er van af!
4*

ik ben niet echt een liefhebber van hip hop maar dit album mag er zeker wezen

Goeie plaat!

-So fresh lijkt wel erg op Snoop.
-Ms. Jackson is en blijft een geweldige track.
-Bij Snapin' 'n Trappin' zie ik de pimpmobiles op en neer stuiteren.
-Spaghetti Junction zou Dre hebben willen schrijven zo goed en zo zijn stijl.
-I'll Call....crazy as hell
-B.O.B. sjezus wat is dit nummer strak...lekker uptempo en die rap...ja die rap ja....
-Xplosion....effe bijkomen van B.O.B.
-We Luv Dez Hoez is een opvullertje.
-Humble Mumble wordt het beste wanneer die in een lekker klamme tropische danstent wordt gedraaid.
-Red Velvet voor mensen met een Subwoofer (in de thrunk).
-Gangsta Shit krijgt mij bijna ingedut net als Toilet Tisha.
-Slum Beautyful is een track waar je vrouw/ho op moet strippen/paaldansen.
-Stanklove vind ik het minste nummer.

Dit album heeft veel ups en downs, ik vind sommige stukken echt goed klinken en andere kan ik maar met moeite aanhoren...toch is het wel stuk voor stuk orginele muziek, dat moet ik toegeven.

Ik weet niet wat ik er precies voor moet geven vanwege de tegenstrijdige kanten van dit album, maar ik ga op dit moment voor de 3,5.

na de 3 hele goede albums , de eerste die ik niet zo geniaal vind

Ik verhoog met 0,5 en misschien zit er nog meer in in de toekomst. Dit album moet je echt vaak luisteren om een goed oordeel te kunnen geven..

Als ze hem afgekapt hadden na Gangsta Shit was het een classic, de 3 laatste nummers zijn bar slecht en gaan nergens over..

Ms. Jackson video toegevoegd.

Mij is gevraagd dit album te reviewen, en terecht aangezien mijn stem flink afwijkt van het gemiddelde. Het is dan ook al een hele tijd geleden dat ik dit werk van het duo opgezet heb, na flink wat blazen is de stoflaag van de cd af en kan ik Stankonia onieuw gaan beluisteren.

Met dit album kende beide heren hun grote doorbraak, opvallend aangezien de drie voorgangers mij qua muzikalitiet meer weten te raken. Maar toch is het niet zo matig als wat mijn eerder gegeven cijfer aan doet geven. De combinatie van funk, jazz, soul en uiteraard hiphop is er een die mij meestal weet te raken. Zo is er op het nummer So Fresh, So Clean aan de ene kant een hoog gezongen soulvol refrein te horen maar aan de andere kant een aantal coupletten die sterk gerapt worden. Het klinkt allemaal erg lekker, maar lyricaal gezien laat het nummer de wensen over. Het nummer doet wat opschepperig aan.

Hierna is het al tijd voor mijn absolute favoriet, Ms. Jackson. Een nummer bedoeld voor de schoonmoeders, ondersteund met piano en wat samples. Tekstueel is het ook niet verkeerd:

'That's my house, I disconnect the cable and turn the lights out
And let her know her grandchild is a baby, and not a paycheck
Private schools, daycare, shit, medical bills, I'll pay that
I love your mom and everything, see I ain't the one who laid down'

Opvallend is het nummer wat daarna komt, en dat bedoel ik in de negatieve zin. Weeet het ene nummer mij nog te raken, het andere nummer vind ik maar een stuk schroot. Het niveauverschil is dus een struikelblok op de cd. Ik heb het over het nummer Snappin' & Trappin' dat tekstueel teleursteld maar met name de beat vind ik onaangenaam in het gehoor liggen. Na een korte interlude is de kans er voor de heren om te herpakken, iets wat goed lukt door het fijne Spaghetti Junction. De beat is heerlijk oldskool en leent zich uitstekend voor de stemmen van André en Big Boi.

En zo bevalt de eerste helft mij over het algemeen wel goed. Tot de absolute top gaat de cd niet behoren maar mijn eerdere mening van 2 sterren zal ik moeten herzien. B.O.B. is ook zo'n track die mijn mening doet veranderen. Met een funky drum beat komen beide heren met sterke teksten en rappen ze uptempo, met deze regels opent André:

'In-slum-national, underground
Thunder pounds when I stomp the ground (Woo!)
Like a million elephants and silverback orangutans'

Maar toch zal het een album blijven dat tekstueel niet om in te lijsten is. Daar zorgen tracks als Xplosion en We Luv Deez Hoez voor. Beide titels, met name die laatste, spreken boekdelen. Dit zijn dan ook momenten dat Outkast niet beter lijkt dan de gemiddelde Dirty-South crew.

Gastbijdrages zijn ook op Stankonia te vinden. Daarvan is mijn favoriet die van Erykah Badu, wiens stem mij eigenlijk altijd wel kan bekoren. Op een snelle productie mag zij haar mooie keel opentrekken en doet dit zoals ik dat van haar verwacht uitstekend. De bijdrages op die van Gangsta Shit zijn daarentegen weer uiterst teleurstellend en doet wederom Dirty-South achtig aan. Jammer want op een cd die 5 kwartier duurt hadden ze dus een aantal nummers kunnen schrappen, dit had het album goed gedaan. Helaas besluit het duo anders. Slum Beautiful en Stankonia (Stanklove) zorgen voor de goede afsluiters en voor een fijne nasmaak.

Als ik de balans opmaak, weet ik dat ik mijn eerder gevormde mening moet herzien. Voor twee sterren is dit project te leuk en ook te goed. Helaas wordt er een deel van de tijd opgevuld door hele matige nummers. Deze wisselvalligheid maakt het moeilijk een passend cijfer te geven aan Stankonia.

Ik vind het moeilijk om een van mijn favoriete artiesten 'maar' een 3,5 te geven maar ik luister dit album echt niet graag.

Doet maar weer eens eer aan het gezegde 'they say it's hard to get to the top, but it's harder to stay there...'

Maar ja wat moet je ook nog maken na ATLiens en Aquemini? Idem dito bij Tribe, maar dan andersom; die verloren hun expirementeerdrift een beetje. OutKast verloor juist de interesse in de muziek die ze zo goed konden maken en leken zoveel mogelijk verschillende kanten op te gaan.

Met Stankonia kwam Outkast andermaal origineel op de proppen. Allerlei invloeden uit de funk, soul, rock en weet ik veel wat voor genres zijn te vinden op dit album. Veel afwisselender dan Stankonia kan een album dan ook niet worden volgens mij. Toch weet het album geen 73 minuten lang te boeien. De eerste helft van de cd is ook gewoon duidelijk beter als de tweede helft van de cd en dat is toch een klein smetje op een verder prima album.

Na een lekker lome intro knalt Stankonia er gelijk vol in met Gasoline Dreams. Andre 3000 steelt de show en de heerlijke gitaar maakt het helemaal af. So Fresh, So Clean vervolgens is een lekker laidback dirty south nummer maar toch ook weer typisch Outkast. Beetje macho teksten maar toch heerlijk nummer om op te chillen. Ms. Jackson vervolgens was toch écht het nummer van het Outkast natuurlijk. Misschien wat te vaak gehoord maar het blijft een ijzersterk nummer natuurlijk, tekstueel goed en muzikaal zit het goed in elkaar. Snappin' & Trappin zal bij de eerste luisterbeurt wel erg druk klinken maar hij is toch best lekker; ook niet meer dan dat. Spaghetti Junction heeft een heerlijk goede beat en afwisseling tussen Dre & Big Boi is subliem. Over chemie gesproken. I'll Call Before I Come klinkt lekker vrolijk maar de features stellen niet echt veel voor. Als ik een favoriet nummer van de cd moet kiezen zou het B.O.B. worden. Andre vuurt zijn raps op je af als kogels uit een mitrailleur. Dikke uptempo beat met een koor erbij. Het is gewoon zo origineel en knalt werkelijk uit je boxen. En de cd knalt lekker door met Xplosion. We Luv Deez Hoez is zo'n nummer waarvan de titel niets te wensen over laat maarrrrr....de beat is weer eens erg lekker. Humble Mumble is ook erg mooi; er gebeurt muzikaal veel als beatwisselingen en andere geluiden op de achtergrond. ? Vaag tussendoortje van Andre 3000. Red Velvet pompt gewoon lekker net als Gangsta Shit. Helaas heeft Gangsta Shit wat te veel matige features en een vrij slap refrein die tot vervelens toe herhaal wordt. Toilet Tisha en Slum Beautiful...echt slecht zijn ze niet maar de vaart is er wel erg uit en daarom trek ik zo'n nummer als Stanklove van bijna 7 minuten ook echt niet meer.

De cd begint dus ontzettend goed maar laat je uiteindelijk toch een beetje teleurgesteld achter en dat is jammer want er staan toch genoeg toppers op. Over het algemeen vind ik dat Andre 3000 de betere van de 2. Aan de andere kant vermoed ik dat de de laatste minste nummers vooral van zijn hand komen dus Big Boi is meer de constante factor binnen Outkast voor mij. Als ik zo de balans opmaak na deze cd kom ik op een mooie 4 ster uit.

Vorige zondag kwam ik er achter hoe geniaal en verslavend het nummer B.O.B. ookal weer was.

Tot en met #17 is het zeer goed te pruimen. Het einde vind ik dramtisch slecht. Ik snap de ideeëen erachter, maar ik vind het gewoon niet leuk. Het doet echt afbreuk aan de cd, en dan met name het laatste nummer.

Net wanneer je dacht dat het na Toilet Tisha en Slum Beautiful niet erger kon, komt namelijk het tenekromende en zenuwtergende Stankonia.

Al met al wel een voldoende, maar het slechte einde scheelt toch al gauw een punt.

Dit is toch een stuk minder dan hun voorgaande werk. Er staan wel weer een paar top nummers op maar als geheel kan het gewoon niet tippen aan het niveau van de vorige albums.

Mmm.. voor mij toch echt het zwakste album van Outkast. Er staan een paar erg goeie nummers op zoals Ms Jackson en B.O.B. De mindere nummers en de interludes zijn echter zo zwak en irritant dat ik niet meer dan 2,5 sterren kan geven.

Zo zwak vind ik de interludes niet in vergelijking met vele andere hiphopcd's. Maar het is wel een minpunt. Het zijn er teveel en ik hou er gewoon niet van. 1 of 2 leuke interlude's op 1 album moet kunnen maar dit gaat wat te ver. Een ander minpunt zijn de wat te experimentele nummers die wel goed in elkaar zitten maar moeilijk weg luisteren.

Verder een goed album met veel variatie en vernieuwing. Het was toen in 2000 wel echt dat next level shit plus het zorgde voor bekendheid bij het grote publiek hier in Nederland. Dat laatste was iets waar ik toen in 2000 al jaren op hoopte maar achteraf van mij helemaal niet had gehoeven. OutKast wordt nu toch vaak geasocieerd met iets te catchy hiphop zoals Ms. Jackson of het latere Hey Ya. Aan de andere kant zo'n nummer als Ms. Jackson zorgt er wel voor dat Outkast herinnerd zal blijven.

Heb deze plaat jaren niet geluisterd dit in tegenstelling tot de eerste 3 van Outkast die ik maar blijf luisteren. Toch wel een prima plaat alleen hier en daar skip ik wel en dat heb ik met de eerste 3 van OK helemaal niet. Pluspunt is de vele samenwerkingen met verschillende DF members, Skinny, Fat Face, Sleepy, Goodie Mob, ze komen allemaal voorbij. Een andere plus is, en dat is de belangrijkste, dat er een groot aantal fantastische tracks op staan met heerlijke raps.