menu

Fleetwood Mac - Tusk (1979)

mijn stem
3,84 (442)
442 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Warner Bros.

  1. Over & Over (4:35)
  2. The Ledge (2:08)
  3. Think About Me (2:44)
  4. Save Me a Place (2:42)
  5. Sara (6:27)
  6. What Makes You Think You're the One (3:32)
  7. Storms (5:31)
  8. That's All for Everyone (3:03)
  9. Not That Funny (3:11)
  10. Sisters of the Moon (4:42)
  11. Angel (4:54)
  12. That's Enough for Me (1:50)
  13. Brown Eyes (4:27)
  14. Never Make Me Cry (2:18)
  15. I Know I'm Not Wrong (3:05)
  16. Honey Hi (2:41)
  17. Beautiful Child (5:21)
  18. Walk a Thin Line (3:47)
  19. Tusk (3:37)
  20. Never Forget (3:34)
  21. One More Time (Over and Over) * (4:43)
  22. Can't Walk Out of Here * (2:04)
  23. Think About Me * (2:37)
  24. Sara * (8:49)
  25. Lindsey's Song # 1 (I Know I'm Not Wrong) * (3:07)
  26. Storms * (5:23)
  27. Lindsey's Song # 2 (That's All for Everyone) * (3:05)
  28. Sisters of the Moon * (5:11)
  29. Out on the Road (That's Enough for Me) * (1:53)
  30. Brown Eyes * (5:01)
  31. Never Make Me Cry * (2:24)
  32. Song # 1 (I Know I'm Not Wrong) * (2:50)
  33. Honey Hi * (3:48)
  34. Beautiful Child * (5:24)
  35. Song # 3 (Walk a Thin Line) * (3:16)
  36. Come on Baby (Never Forget) * (3:40)
  37. Song # 1 (I Know I'm Not Wrong) (Alternate) * (2:40)
  38. Kiss and Run * (2:06)
  39. Farmer's Daughter * (2:15)
  40. Think About Me [Single Version] * (2:43)
  41. Sisters of the Moon [Single Version] * (4:40)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 1:14:09 (2:31:48)
zoeken in:
avatar van rock-rick
4,5
Dit album is een soort stad, met de liedjes als inwoners. Niemand heeft echt een connectie met de ander en ze lopen maar een beetje langs elkaar heen. Iedereen een eigen karakter, vrolijke karakters, verdrietige karakters, onschuldige karakters, ondeugende karakters. Achter sommige van die mensen schuilt echter een verhaal, een mooi verhaal.

Eigenlijk is het in die stad een beetje een rommeltje, zonder echte eenheid. Toch kan je niet anders dan van die stad te houden.

avatar van erwinz
5,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Fleetwood Mac - Tusk Expanded Edition - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

December is traditiegetrouw de maand van de reissues en ook dit jaar verschijnen er weer heel wat. Een van de meest waardevolle is voor mij de Expanded Edition van Fleetwood Mac’s Tusk.

Tusk verscheen in 1979 en was de opvolger van het in 1977 verschenen Rumours, dat in onwaarschijnlijke aantallen over de toonbank ging en direct na de release uitgroeide tot een onbetwiste klassieker.

Over Tusk waren de meningen 36 jaar geleden echter behoorlijk verdeeld. Tusk werd in eerste instantie gezien als een complete mislukking en als een plaat waarop de waanzin definitief had toegeslagen binnen Fleetwood Mac.

Nu verkeerde de band in 1979 in een deplorabele toestand. Waar de band op Rumours inspiratie haalde uit alle persoonlijke ellende, probeerde Fleetwood Mac op Tusk de boel bij elkaar te rapen op alle puinhopen van de jaren ervoor en dat lukte maar ten dele.

Door alle liefdesbreuken was Tusk een plaat van eenlingen. Van deze eenlingen leken de twee vrouwen in de band er het best aan toe. De songs die Christine McVie en Stevie Nicks aandroegen liggen nog redelijk in het verlengde van de songs op Rumours, al ontbrak in de meeste gevallen de hitpotentie (een van de weinige uitzonderingen is het door Stevie Nicks geschreven Sara). Lindsey Buckingham experimenteerde er op Tusk echter vrolijk op los in songs die in 1979 niet werden begrepen.

Tusk kwam mede hierdoor niet in de buurt van het succes van Rumours, maar wat is het achteraf bezien een mooie en bijzondere plaat. Tusk wordt tegenwoordig vaak vergeleken met The White Album van The Beatles en dat is geen compleet onzinnige vergelijking. Fleetwood Mac deed op Tusk geen zinloze poging om de eerdere successen te benaderen of zelfs te overtreffen, maar ging op zoek naar iets nieuws.

Dit nieuws werd gevonden in songs die misschien niet zo bekend zijn als de hits van Rumours, maar de tand des tijd misschien wel beter hebben doorstaan. Het zorgt ervoor dat de critici Tusk inmiddels beter vinden dan het onaantastbaar geachte Rumours en ik ben het hier mee eens.

De bonte collectie songs op Tusk zit vol ruwe diamanten en wilde parels en is in de afgelopen 36 jaar geëvolueerd van los zand tot een zeer coherente serie wereldsongs. De Expanded Edition komt met twee extra cd’s boordevol bonusmateriaal, waaronder live materiaal (de Deluxe Edition voegt nog twee schijven met live-opnames toe) en nog veel interessantere outtakes die goed laten horen hoe zeer Fleetwood Mac zoekende was tijdens de opnames van Tusk. Het maakt de inmiddels tot een onbetwiste klassieker uitgegroeide plaat nog wat waardevoller. Erwin Zijleman

avatar van NERD
4,5
Alles gehoord, en inderdaad Buckingham is erg sterk bezig op dit album. Eigenlijk zijn al mijn favoriete nummers van Tusk van zijn hand, nog meer dan bij bijvoorbeeld Rumours en Tango...

Ik blijf dit album moeilijk te plaatsen vinden in een periode, wat alleen maar voor het album spreekt. Tijdloos gewoon. Ik vind veel nummers helemaal niet zo moeilijk te waarderen, wellicht dat dit in 1979 wel zo was. In de context van de muziekwereld toen, en al helemaal na Rumours.

Favoriete nummers: I Know I'm Not Wrong, That's Enough For Me, Not That Funny, Tusk, Walk A Thin Line. 4,5 sterren.

avatar van deric raven
3,5
Totaal andere verwachtingen van dit album.
Vroeger dacht ik altijd dat Tusk een nummer van Pink Floyd was.
Het album komt ook uit dezelfde periode als The Wall, en het titelnummer en Another Brick In The Wall waren voor mij de afwijkende songs uit de Top 40.
Ik was een jaar of 6, dus een logische verklaring, lijkt mij.
De song Tusk vind ik ook wel het hoogtepunt van de plaat, vooral door die drums, van mij had Mick Fleetwood meer invloed op de hele plaat mogen hebben; ook die vreemde bizarre clip bleef mij bij.
Stevie Nicks domineerde voor mijn gevoel hier verder, Sara en het voor mij onbekende Sisters Of The Moon (nog beter dan Sara!!) zijn de hoogtepunten.
Verder vind ik het een op safe gespeelde plaat, en zou Sisters Of The Moon in plaats van Tusk op single zijn uitgebracht, dan zou de plaat volgens mij bij een groter publiek succesvol zijn geweest, al is het natuurlijk stukken minder dan Fleetwood Mac, Rumours en het latere Tango In The Night.

avatar van RuudC
1,5
Niet gebruikelijk, maar momenteel komt het beter zo uit. Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik een hekel heb aan lange albums. Een plaat als Tusk die dan 75 minuten duurt, zit overduidelijk aan het verkeerde kant van het spectrum. In een huis met twee heel jonge dames is het dan ook onmogelijk om de volle concentratie erbij te houden. Vandaar dat ik het in tweeën splits en later de rest erbij edit.

Plaat 1:
Tusk ken ik ook wel enigszins uit de collectie van mijn pa. Daar ik zelf al nooit een fervent luisteraar was van Fleetwood Mac was, kwam Tusk niet vaak aan bod. Ik vind dit eigenlijk een oersaai album. Christine McVie en Stevie Nicks bedienen je weer van de vervelende, mierzoete ballads en Lindsey Buckingham lijkt de weg kwijt te zijn met vervelende stampsongs. Het gevoel dat ik bij Tusk vooral krijg is dat alles zo op de automatische piloot gemaakt is. Buckingham lijkt met zijn frustraties degene die de meeste emotie in de muziek verwerkt. Het is alleen dermate vervelend dat het nauwelijks een pluspunt te noemen is. Voorlopig 1,5*, maar ik vrees dat de tweede plaat daar geen verandering in gaat brengen.


Plaat 2:
Een tikje minder storend dan de eerste. Dat komt omdat het net wat geïnspireerder en minder geforceerd overkomt. Buckingham blijft een irritante factor met rare songs als That's Enough For Me. Met een nummer als Walk A Thin Line, gaat hij zo McVie achterna. Al met al een vrij saaie tweede helft met toch enkele tenenkrommende momenten. De titeltrack is het minst vervelend van alle songs. Ik zou hier voor 2* gaan, maar vanwege de lengte (ik zie de noodzaak van een dubbel-lp hier in de verste verte niet), houd ik de score op 1,5*.


Tussenstand:
1. Future Games
2. Bare Trees
3. Then Play On
4. Peter Green's Fleetwood Mac
5. Mr. Wonderful
6. Kiln House
7. Fleetwood Mac
8. Rumours
9. Penguin
10. Heroes Are Hard To Find
11. Tusk

avatar van lennert
3,0
Nou, Tusk is het voor mij ook niet. Ik hoor inderdaad dat het allemaal wat experimenteler in, maar het zorgt mijns inziens voor een paar songs die ik echt amper kan uitzitten. Wonderbaarlijk genoeg zijn ze bijna allemaal Buckingham songs. Sisters Of The Moon is een song die er dan ineens weer keihard uitknalt en, niet geheel onverwachts, dit komt toch grotendeels ook door de fantastische zang van Nicks. The Ledge, What Makes You Think You Are The One en Not That Funny vind ik echter gruwelijk lelijke liedjes. Ook de titeltrack vind ik echt ongelofelijk saai. Voor de rest is er heel erg veel matig spul tussen dat het ene oor in, het andere oor uit gaat. Songs die me wel wat doen zijn het eerder genoemde Sisters Of The Moon, Sara, That's Enough For Me en Beautiful Child.

Tusk voelt niet aan als een album dat op de automatische piloot is gemaakt, maar ook niet als een album dat een duidelijke visie heeft. Drie kapiteins op een schip als het ware. En ja, dan zijn de Nicks bijdrages hier voor mij toch echt het beste. Ik snap wel dat een tweede Rumours niet wenselijk was vanuit Buckingham's perspectief, het zorgt voor mij gewoon niet voor een album waar ik bijzonder veel plezier uit heb gehaald. Ook niet iets waar ik me meer aan heb geërgerd dan nodig, maar ik snap de hoge scores echt niet.

Tussenstand:
1. Rumours
2. Bare Trees
3. Then Play On
4. Future Games
5. Fleetwood Mac
6. Penguin
7. Heroes Are Hard To Find
8. Tusk
9. Kiln House
10. Mystery To Me
11. Peter Green's Fleetwood Mac
12. Mr. Wonderful

avatar van Folo
5,0
Na het grote succes van Rumours, keek ik destijds reikhalzend uit naar de opvolger. Een dubbelaar nog wel. De eerste singel en tevens titelsong van het nieuwe album, week totaal af van alles wat op Rumours te horen was, maar toch rekende ik hoopvol op Rumours deel twee.
Wat een teleurstelling was het toen ik de plaat de allereerste keer beluisterde. Vreemde obscure en korte puntige werkjes van vooral Lindsey Buckingham. Natuurlijk, de composities van de dames waren prima in orde en herkenbare Fleetwood Mac songs. De arrangementen en de producties wel wat gewaagder dan op de voorganger. Maar als geheel klonk het totaal anders, geen Rumours 2 dus.
Het genie Lindsey Buckingham (in mijn optiek nogal eens onderschat) had anders besloten. Geïnspireerd door de punk- en newwave-bandjes uit die tijd, wilde hij een ander geluid. Tot groot ongenoegen van de platenmaatschappij overigens, die graag een herhaling zagen van het grote commerciële succes van de voorganger. Maar Buckingham koos voor zijn muzikale integriteit en besloot dus zijn eigen weg te gaan.
En wat heeft hij gelijk gehad. Ondanks dat de plaat me in eerste instantie tegenviel, bleef ik hem opnieuw beluisteren. En daarmee ontdekte ik de vele geheimen. De vele details, elke keer hoorde ik andere en nieuwe geluiden. Daardoor viel ik uiteindelijk als een blok voor bijna elke compositie op deze wonderlijke plaat. De schoonheid van Save Me a Place en Walk a Thin Line. Het rebelse in The Ledge en I Know I’m Not Wrong. De prachtige composities van Stevie Nicks (Sara, Storms, Sisters Of The Moon, Angel en Beautiful Child)), door Lindsey naar een hoger niveau getild. En het serene en warme geluid van Christine Mcvie. De omlijsting van drummer Mick Fleetwood en bassist John Mcvie is smaakvol en uniek in zijn soort.
Tusk is mijn absolute “welk-album-zou-je–meenemen-naar-een-onbewoonbaar-eiland-plaat”. Ik houd erg van Rumours, maar Tusk is me het meest lief vanwege de tegendraadse en eigenzinnige keuzes van de drijvende kracht achter dit werkstuk, Lindsey Buckingham.

4,0
Monumentaal dubbelalbum, bij vlagen ietwat te experimenteel, met een paar parels maar ook met een paar niet te behappen tracks van Buckingham. En wat is vooral de opener geweldig. Elegantie ten top, het schitterende over and over met een prachtig zingende Mcvie.

4,5
Beautiful child is een absoluut pareltje op deze verder prachtige plaat van Fleetwood Mac.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:01 uur

geplaatst: vandaag om 03:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.