menu

Gary Moore - Back to the Blues (2001)

mijn stem
3,53 (29)
29 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Blues / Rock
Label: Sanctuary

  1. Enough of the Blues (4:47)
  2. You Upset Me Baby (3:13)
  3. Cold Black Night (4:18)
  4. Stormy Monday (6:53)
  5. Ain't Got You (2:53)
  6. Picture of the Moon (7:14)
  7. Looking Back (2:19)
  8. The Prophet (6:19)
  9. How Many Lies (6:09)
  10. Drowning in Tears (9:21)
  11. Go on Home * (4:22)
  12. Lost in Your Love * (5:59)
  13. Worry No More * (5:07)
  14. Fire * (2:51)
  15. Surrender * (9:38)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 53:26 (1:21:23)
zoeken in:
Empyrium
Zijn beste blues plaat met afstand, Looking Back, Cold Black Night, Ain't Got You.... en het schitterende Picture of the Moon en het instrumentale The Prophet.

avatar van beaster1256
2,5
ja, goeie blues plaat , vooral stormy monday en drowning..., zeer mooi , de rest glijd wat naar beneden

avatar van devel-hunt
2,0
Moore valt weer in zijn oude afgrond, Blues zonder bezieling, te glad en over de top gemaakt, terwijl Blues juist puur en gruizig en vies moet klinken.

Empyrium
Onzin. Waarschijnlijk heb je deze plaat nooit gehoord.

avatar van devel-hunt
2,0
Ik heb deze plaat meerdere malen beluistert en hoor een Moore aan het werk die puntgaaf gitaar speelt en een blues plaat maakt, maar wel een plaat waar geen enkele echte bezieling in aanwezig is, en bezieling is juist hetgeen in blues moet zitten, anders is het geen blues. Het is mijn mening, ik mag toch een mening hebben??

Empyrium
jawel, maar jouw mening wordt in deze niet gedeeld.

Joy
ach ja, eeuwige gezeur over blues, met een aan drank verslaafde halfdooie neger op een gitaar met 3 snaren, kreunend en steunend, dat is pas echte blues volgens de kennert

welnee, moore heeft zich als bluesgitartsit meer dan bewezen, en ik vind dat hij in de bluesmuziek pas echt tot zijn recht komt, en niet in zijn voormalige hardrockwerk

gewoon een prima plaat

avatar van Lamontagne
5,0
Dit is echt een topper
met misschien wel 1 van zijn mooiste nummers ooit opgenomen
als je luistert naar The Prophet maar vooral het laatste nummer
dat mag van mij nog wel 10 minuten langer doorgaan
*****

4,5
devel-hunt schreef:
Ik heb deze plaat meerdere malen beluistert en hoor een Moore aan het werk die puntgaaf gitaar speelt en een blues plaat maakt, maar wel een plaat waar geen enkele echte bezieling in aanwezig is, en bezieling is juist hetgeen in blues moet zitten, anders is het geen blues. Het is mijn mening, ik mag toch een mening hebben??


Die bezieling hoor jij volgens mij nergens bij Gary Moore. Op iedere plaat heb jij wel wat te vitten.

avatar van Rinus
4,0
Erg goed album uit Gary's blues periode.

avatar van Ronald5150
3,5
Ach ja, de eeuwige discussie over de echte bluesbezieling. Dit is en zal altijd arbitrair blijven. Ik ben een echte bluesliefhebber en hou van de authentieke zwarte Amerikaanse blues. Dus in die zin mis ik bij Gary Moore de echte bluesbezieling wel een beetje. Aan de andere kant kan ik niet ontkennen dat het gitaarspel van Moore op dit album absoluut op de blues gestoeld is en dat hij zich bewijst als een goede interpretator van deze stijl van gitaarspelen.

Het album opent sterk met een viertal goede tot zeer goede nummers. De cover "Stormy Monday" is goed uitgevoerd, maar ik vind de overdrive op zijn Gibson hier iets minder bijpassen, maar desalniettemin spetterend gitaarspel. Helaas vind ik dat er ook wat zwakkere nummers op deze plaat staan ("Ain't Got You" en "Looking Back"). Op die nummers is de blues wat ver te zoeken. Het instrumentale "The Prophet" en de epische afsluiter "Drowning in Tears" zijn weer prachtig. Kortom: uiterst genietbare plaat van Gary Moore met meer dan noemenswaardig gitaarspel.

avatar van Brutus
3,5
Uitstekende en beste bluesplaat van G.M.
Ik ben vooral weg van How many Lies en Drowning in Tears.

avatar van heartofsoul
3,0
Brutus schreef:
Uitstekende en beste bluesplaat van G.M.


Best aardig album van Gary Moore, maar of het zijn beste is weet ik niet. De stem van Moore is niet echt geschikt om blues te zingen, en een bluesplaat is het dan ook niet. Laten we het maar bluesrock noemen. Moore's covers van You Upset Me Baby van B.B. King en Stormy Monday van T.Bone Walker klinken bovendien erg geforceerd. Leuk geprobeerd, maar gewoon onvoldoende. Wel kan ik van Moore's gitaarspel genieten (bijvoorbeeld in het mooie The Prophet), maar na een keer draaien van dit album had ik toch al weer genoeg gehoord. En nog even een opmerking over het afschuwelijke drumgeluid van Darrin Mooney. Brrr...

avatar van jailhouserocker1
De stem van Moore is niet echt geschikt om blues te zingen


Ik vind hem juist wel een mooie doorleefde stem hebben voor de blues. Ik vind hem juist beter passen bij blues dan bij de hardrock.

4,0
geplaatst:
Ondanks alle positieve en negatieve commentaren geniet ik nu al een paar jaar van dit album. Mooi gitaarspel, de stem past bij dit soort muziek. Jaren geleden zag ik hem bij Barend en Van Dorp; hij speelde en zong toen Picture of the moon. Naar aanleiding hiervan kocht ik deze cd en daar heb ik tot heden geen spijt van.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:16 uur

geplaatst: vandaag om 23:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.