Bruce Springsteen - The River (1980)

[quote]Rogyros schreef:


Ja ik snap het ook, ik denk dat dit een toegankelijke plaat is voor mensen die moeten instappen bij Springsteen. Eigenlijk net als Born in The USA. Ik denk dat het de nummers zijn (relatief simpele nummers: oh oh i wanne rock with you) met de wat gladde droge productie.

Het gaat mij vooral om de wat zwaardere nummers. En dat is de helft ongeveer. Pure romantiek. 5 sterren daarvoor.

Je zou dit album ook kunnen beschouwen als een verzameling van 10 singles met A en B kant. Leuke puzzel voor de liefhebber om uit te zoeken welke singles dat zouden kunnen zijn. Iemand een voorstel?

1)The Ties That Bind/I Wanna Marry You
2)Two Hearts/Crush On You
3)The River/You Can Look
4)Point Blank/I'm A Rocker
5)The Price You Pay/Ramrod
6)Wreck On The Highway/Drive All Night
7)Fade Away/Jackson Cage
Stolen Car/Hungry Heart
9)Out In The Street/Sherry Darling
10) Independence Day/Cadillac Ranch


Ik merk wel steeds meer dat ik dit album steeds meer laat liggen en disc 2 van tracks er voor in de plaats draai.

Na mijn favoriete Bruce Springsteen album, "Darkness on the Edge of Town", komt Springsteen met de dubbelaar "The River". Waar "Darkness on the Edge of Town", ondanks de sprankjes hoop, over het algemeen wat donkerder en somberder klinkt, is "The River" over het geheel genomen behoorlijk luchtig. Dit dubbelalbum bevat veel rock & roll. Na een paar luisterbeurten vind ik dat nergens echt storend. Toegegeven de teksten van de luchtigere liedjes zijn niet echt van een heel hoogstaand niveau, maar de energie en het plezier spatten er vanaf, zodat ik nummers als "Sherry Darling", "Two Hearts", "Hungry Heart" en "Ramrod" uitermate prettig vind. Toch bevat "The River" een aantal typische, meer ingetogen, somberdere liedjes. Dit zijn eigenlijk voor mij dan ook direct de hoogtepunten van dit album. Liedjes als "The River", "Point Blank" en "Drive All Night" bevatten die heerlijke melancholie van Springsteen en het kenmerkende verhalende karakter. Dit doet verder niets af aan de andere liedjes, want ik vind de balans op "The River" eigenlijk gewoon goed. Dit is een dubbellaar die nergens aanvoelt als een te lange zit. De rock & roll liedjes klinken heerlijk in het gehoor, en de rustige liedjes raken je in je ziel. "The River" is dus gewoon weer een steengoed album van The Boss.

En dan vergeet je nog het mooiste nummer van dit album en van the boss ever,stolen car.....ohhh wat n godsgruwelijk mooi nummer ronald5150.

"Stolen Car" is zeker een mooi nummer Viking. Ik was hem niet vergeten hoor, kan ze alleen ook niet allemaal opnoemen

Bruce Springsteen is zo'n artiest waarvan ik best geloof dat het een geweldige man is maar op de een of andere manier kan het me nooit bekoren. Ik heb het met deze lp destijds echt geprobeerd (toendertijd een flink deukje geslagen in mijn spaarpotje) maar het deed me werkelijk niets. Ik vind de composities te simpel en te voorspelbaar. Ben ook nooit weg van zijn teksten maar misschien begrijp ik ze niet goed. Bij het latere Born in the USA had ik dat nog veel sterker. Als live artiest zou ik hem wellicht eens moeten zien. Misschien valt dan het kwartje.

Dat kan natuurlijk. Je hebt het geprobeerd maar het klikt op de één of andere manier niet. Jammer maar dat kan. Live staat de beste man op eenzame hoogte wat mij betreft. Na hem komt een hele tijd niks en dan mag de rest de kruimels verdelen die nog over zijn...

Dat mag en live staat er inderdaad geen maat op Bruce (al ben ik verre van objectief).

Maar nooit weg van zijn teksten?? Oke, Crush on you, Sherry darling, You can look blinken niet uit in tekstuele diepgang, maar Independence day, Point blank, The price you pay en The river zijn tekstueel schitterend.

Vooral die laatste schetst in een aantal simpele pennenstreken de teloorgang van de amerikaanse droom en is geschreven over het huwelijk van zijn zus, die er zelf pas jaren later achter kwam dat zij als inspiratie had gediend voor de bekendste classic van haar broer.

Bruce schrijft over het algemeen (en zeker op dit album) zeer beeldend en is zeer direct en concreet in zijn teksten. Het knappe eraan vind ik dat hij dit doet zonder te sentimenteel te worden en zonder een standpunt in te nemen. Vaak is hij de observator en niet de beoordeler. De beoordeling laat hij ons, de luisteraar, over.

Okay, misschien toch nog eens proberen...

Luister eens naar Wreck on the highway en verplaats je in de persoon in die in die auto rijd...Bruce zuigt je echt die wereld binnen op een verbluffend goede manier vind ik. Oké, toegegeven; ik ben ook verre van objectief

Of independence Day.....maar ik ben ook niet objectief.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik dit album heb gedraaid, maar wat mij nog helder voor de geest staat is dat er dijken van vooral rustige nummers op staan. Ik vind dit Bruce op z'n best!
Zeker na de twee bere platen Darknes en Born to Run leverde hij toch weer een puik werkje af met the River. En nog steeds is Bruce niet versleten

Toch kan ik me wel redelijk vinden in de mening van pmac.
Meschien dat je het net als ik juist wat meer moet zoeken in zijn mindere so called klassiekers.
The Ghost of Tom Joad,Devils & Dust of The Rising.
Stukken beter dan deze wat mij betreft.
En ik ben wel redelijk objectief ha.

Okay bedankt voor de tips. Ik ga aan de slag.

En ook ik ben niet objectief.....

Drive all Night tilt 'm naar 4 sterren, maar op een paar nummers na (Point Blank bijv.) is het teveel van hetzelfde, zeker voor een dubbelalbum.

De laatste drie nummers sluiten deze plaat toch wel op geniale wijze af mensen...op dit moment is The Price You Pay gewoon mijn favoriete nummer. Beetje onopvallend weggemoffeld aan het eind van de plaat, maar wát een klassesong.

Mijn ouders hebben dit album.
Bruce Springsteen was hun ontdekking, en ze waren er terecht trots op.
Op dit muzikaal gebied hebben ze raakvlakken met mijn schoonouders.
Ook Springsteen liefhebbers, en zelfs anderhalf jaar geleden hem live gezien in Nijmegen.
Ik luisterde dit album in de vakantie voordat ik naar de middelbare school ging.
Want dit was muziek voor puberjongens in ontwikkeling.
Het ademde sportprestaties uit; schoolfeestjes en de eerste echte zoen.
Als ik dit album begreep, dan zou ik de stap naar de volwassenheid kunnen maken.
The River zou de overbruggingsfase in mijn leven zijn.
In de praktijk liep het anders.
Een dag voordat ik naar de MAVO ging, brak een van mijn voortanden af door een stom ongeluk in een speeltuin.
Om de nadruk op dit rampgebied te leggen, besloot mijn tandarts ook nog eens dat ik toe was aan een beugel.
Mijn nieuwe spijkerjack kon mij niet redden.
Ik behoorde niet bij de groep stoere jongens die het helemaal zouden maken bij de meisjes.
Die eerste echte kus kwam ook net pas na de MAVO.
Nee, die Amerikaanse Droom ging niet op in dit kikkerland.
In ieder geval niet voor mij.
Bruce Springsteen zou steeds meer naar de achtergrond verdwijnen.
Totdat ik een paar jaar geleden deze plaat zelf kocht.
Met een brede grijns op mijn gezicht, denk ik terug aan die tijd.
Mijn recht gezette tanden, met in het midden een kroon.
Duidelijk zichtbaar.

The River, ik heb er altijd iets mee gehad. Het dubbelalbum, het klinkt kaal en sober, een live gevoel, de Amerikaanse droom van vrijheid, naief en kinderlijk bijna, maar wel oprecht. Die combinatie maakt wat The River is. Lang niet over de hele linie sterk of perfect, verre van, wat het soms pretentieloos maakt, en toch was the River een hele ambitieuze plaat. Zijn echte doorbraak naar een heel groot publiek. Hierna kwam de tegenreactie met Nebraska, net zo sober, maar ontdaan van ieder franje en vreugde, de andere kant van de Amerikaanse droom. Daarna ben ik het contact met Bruce langzaam verloren.

The River is ook voor mij het laatste reguliere Springsteen album waar ik nog echt van kan genieten. En als ik hem met zijn topband live geweldig wil bezig zien en horen dan schuif ik de dvd Live in New York City (2001) in de speler. Daarna heb ik genoeg Bruce gegeten en gedronken en kan ik er weer tegen aan...

De al langer voor dit jaar verwachte River-box is gisteravond laat eindelijk aangekondigd. De box met de titel The Ties That Bind: The River Collection van Springsteens enige dubbel-studioalbum gaat 4 december verschijnen en bestaat uit vier cd's en drie dvd's.

De vier cd's zijn het dubbelalbum van The River, het enkele album (The River: the Single Album) met tien nummers zoals dat oorspronkelijk gepland was te verschijnen in 1979, maar waar Springsteen niet genoeg eenheid in vond zitten en nooit uitbracht, en een cd met outtakes.

Dat wordt weer een geweldig kerstcadeau!

Alvast een voorproefje. Heerlijk!

Bruce Springsteen - Meet Me In The City (Audio) - YouTube

Weinig collector items die mij iets kunnen schelen, maar dit

Ik ben hier ongelooflijk benieuwd naar. De outtakes van The River die ik ken zijn me dierbaarder dan die van Darkness. Veel dingen zijn al bekend van bootlegs, maar dit Meet Me In the City kende ik nog niet. Prima nummer. Dit kende ik al wel een staat dus ook op de box, één van mijn favo bruce nummers Bruce Springsteen - White Lies (unreleased studio out take) - YouTube

Zal een mooi uitgevoerde box zijn met interessant materiaal. Maar iedereen die hier interesse in heeft heeft de twee gewone cd's toch al in huis? Heb recent m'n oude versie vervangen door de nieuwe remaster variant. Release van die remaster had dan beter uitgesteld kunnen worden voor deze box...