Bruce Springsteen - The River (1980)

Tja, Springsteen en/of CBS hebben anders besloten. Die overigens uitstekende remaster van de analoge tapes was namelijk al te vinden in de verzamelbox The Album Collection Vol.1. (2014) met de eerste zeven opgepoetste albums. Die zijn na gepaste tijd ook afzonderlijk uitgebracht. Bekende marketingstrategie. De recente River-box lijkt me iets voor de echte diehards met al die ongetwijfeld fraaie extra's.

Klopt. Ik had al vermoeden dat ze tzt los op de markt zouden komen. Juli j.l. dus. Daar op gewacht...

Ik hoop trouwens dat de outtakes niet zo zijn opgepoetst als die van Darkness op The Promise (opnieuw ingezongen enzo), maar ik hou mijn hart een beetje vast...

Dan kan ik je uit de droom helpen. Er schijnen een aantal nummers opnieuw ingespeeld en ingezongen te zijn. Simpelweg omdat niet alles compleet was. Zeker Meet me in the city is opnieuw ingezongen zo las ik ergens...

Kan 'The Ties That Bind' niet beter als losse verzamelaar worden toegevoegd? Het is natuurlijk onzin om dat als alternatieve titel voor dit album te vermelden. Het is immers een op zich zelf staande release en geen heruitgave van het The River album.

Best lastig, volgens mij kan dat alleen als b.v. de 2 cd's met outtakes als aparte cd's worden uitgebracht (zie The Promise inzake Darkness album) Anders staat ie hier op de goeie plaats, het is toch wel een heruitgave van The River. Wel met veel (heerlijke) extra's, maar toch......

Nu dus!

De box is uit, yay!

Zoals bekend krijgen we hier de originele River-plaat uit 1979, die op het laatste moment niet werd uitgebracht. Met enkele tracks die niet op de uiteindelijke versie stonden en enkele afwijkende versies van de bekende nummers heeft deze versie van die plaat een heel ander gezicht. Het totaalbeeld is wat somberder/melancholieker dan de uiteindelijke dubbelelpee, hoofdzakelijk door het ontbreken van partynummers als Sherry Darling of Cadillac Ranch.

Bij de heruitgave van Darkness... verheugde me ik op het nooit uitgebacht materiaal (verzameld op The Promise), maar de kwaliteit daarvan viel me uiteindelijk vies tegen. Het beste materiaal uit die periode bleek al op Tracks te staan, wat overbleef waren té opgepoetste versies (inclusief nieuwe partijen en dameskoortjes… hele truttige dameskoortjes!) van de mindere nummers. Een paar parels en veel jammer.

Hoe zou dat hier zijn? Bekend restmateriaal als Roulette of Restless Nights is zo beresterk, gaat de rest daar aan tippen?

Een veel gehoorde kritiek op The River (waar ik het overigens niet mee eens ben) is dat er, zoals het een dubbelalbum betaamd, te veel materiaal op staat. Ik zou zeggen dat het me verbaasd dat er nog zo weinig op staat, gezien de goudmijn aan materiaal uit deze periode, deels dus te vinden op Tracks en deels nog nooit officieel uitgebracht.

Hieronder mijn indruk van de nieuwe tracks (die nog niet op Tracks stonden) of andere versies van bekende tracks:

Cindy: Goed nummer, ligt lekker in het gehoor, maar het blijft allemaal een beetje vlak. Goede keuze om weg te laten van de definitieve versie.
Stolen Car (track 24): afwijkende versie. Het is de versie die op Tracks staat, wat me toch goed leek om even te vermelden. Deze versie is iets minder desolaat dan de definitieve versie, en wordt ingekleurd door een mooie accordeon (maar subtiel!). Ik heb geen voorkeur voor een versie, ze zijn allebei prachtig.
You Can Look But You Better Not Touch (track 27): Rockabilly-versie. Klinkt heel demo-achtig, niet af, en de uiteindelijke versie is gewoon veel beter.
I Wanna Marry You (track 29): komt bijna overeen met de uiteindelijke versie, maar is wat anders gemixt en bevat een twangy gitaar. Grootste gemis: de drumklap als intro op de definitieve versie. Vroeger had ik een bloedhekel aan dit nummer wegens te cheesy maar anno 2015 vind ik het geweldig.
Meet Me In the City: klassieke E-street sound inclusief belletjes en sax-solo. Ik wordt hier zó blij van. Zeer sterk nummer in de lijn van Out In the Street. Lijkt wel opnieuw te zijn ingezongen, Bruce klinkt af en toe wat buiten adem.
The Man Who Got Away: tikkie minder. Voor het eerst in mijn carriere als Springsteenfan krijg ik krijg ik hier jeuk van de auto-terminologie (burning rubber, spilling gas). Klinkt te veel als automatische piloot dit.
Little White Lies: deze kende ik al van bootlegs. Geweldig nummer, bijna new wave/powerpop. Dit had zo van een Elvis Costello in zijn This Years Model-fase kunnen. Het klinkt opgefokt, boos en Max Weinberg jaagt het in een onverbiddelijk tempo aan.
The Time That Never Was: bummer na zijn voorganger. Beetje sloom en zeurderig nummer met vervelend koortje.
Night Fire: goed nummer, maar het klinkt wat a-typisch. Niet in lijn met de rest van het materiaal. Scherpe snerpende gitaarsolo die overgaat in sax-solo volgens beproefd recept.
Whitetown: het meest opvallende aan dit nummer is de falset-stem van Bruce in sommige stukjes. Verder glijdt het wat anoniem voorbij.
Chain Lightning: dit is leuk! Rockabilly-achtig nummer met gierend orgeltje en echoënde gitaar. Had zonder schaamte de plek van een Crush On You of I'm a Rocker kunnen innemen.
Party Lights: heeft heel in de verte wel iets van Two Hearts. Leuk nummerke.
Paradise By the “C”: Studio-versie van het nummer dat we kennen van Live 75-85. Kek instrumentaaltje dat ik qua feel meer bij Darkness vind passen.
Stray Bullet: mooie ballade hoor… met klarinet. Waarvan ik me kan voorstellen dat die in 2015 is toegevoegd, maar goed. Sfeervol dit, en een welkome afwisseling tussen al het uptempo-geweld.
Mr. Outside: dit is ook leuk!! Bruce solo met gitaar, lofi, uptempo, kampvuur. Bijzonder.

De rest van de outtakes zijn dus al eerder uitgebracht, hoofdzakelijk op Tracks, waar het mijn favoriete gedeelte van die box is. Allemaal beresterke nummers, meest uptempo/powerpop. Van al die nummertjes had een aparte, bijna punky, plaat samengesteld kunnen worden.

Moeilijk in te schatten wat er allemaal is opgepoetst maar godzijdank lijkt er aan deze tracks minder te zijn gesleuteld dan aan die op The Promise… Al met al voor mij veel meer de moeite waard dan de Darkness/Promise heruitgave.

Kritiek: op Tracks staan nog een nummer uit deze studiosessies dat hier dan weer ontbreekt: Bring On the Night. Onbegrijpelijk...

Positieve kritiek: The River had met terugwerkende kracht nóg sterker kunnen zijn met nummers als Roulette, Little White Lies of Meet Me In the City in de achterzak.

Nu op naar een Nebraska/Born In the USA box en een beetje snel please

Helemaal mee eens. Een klassiek album als deze dat nog nooit anders heeft geheten geef je 35 jaar na dato niet ineens alternatieve titel mee. Dus weg er mee wat mij betreft. Alle niet uitgebrachte nummers en nieuwe opnamen kun je ook als bonustracks vermelden, of inderdaad het hele album apart toevoegen als verzamelaar. Persoonlijk ben ik niet echt benieuwd naar andersoortige opnamen. Dat is een beetje de schuld van Bob Dylan. Van al die honderden verschillende versies van zijn werk heb ik nog nooit een betere versie gehoord dan de versie die uiteindelijk op plaat is gekomen. Je hoort ze een keer en daarna nooit weer. Ik heb ook liever dat Bruce eindelijk weer eens een nieuw echt topalbum uitbrengt. De River is een monument in mijn geheugen en ik wil niet dat dat monument aangetast wordt.

Ook mee eens. Het cijfer wordt zo ook onbetrouwbaar, want is dat nu voor The River of voor TTTB?

Eens met bovenstaande reacties. Die ondertitel kan echt niet.

Wiki zegt:
Echter, als de verzamelbox niet-eerder uitgebracht materiaal bevat, wordt deze toegestaan als aan één van de volgende voorwaarden is voldaan: - Minimaal 10 % van de nummers is niet-eerder uitgebracht materiaal. - De verzamelbox bevat een of meer discs die uitsluitend uit niet-eerder uitgebracht materiaal bestaat. In beide gevallen geldt: geef bij de toevoeging duidelijk aan welke tracks nieuw zijn.

Hij zou er dus apart op kunnen als verzamelaar?

Voldoet makkelijk aan de criteria.

Misschien kan degene die de wijziging heeft doorgevoerd dit even rechtzetten

Ik ben het ook eens met de voorgaande reacties. Misschien moeten we iemand van de crew vragen.

CHIEP, dazzler: Vinden jullie ook dat The River Box niet aan dit album moet worden vastgeplakt, maar als aparte verzamelaar moet worden geaccepteerd op MusicMeter?

En als de alternatieve titel is gewijzigd, dan lijkt het mij handig om dit vast te leggen in de wiki. Bij Michael Jacksons Bad heeft er ook een tijdje BAD 25 als alternatieve titel gestaan.

Samen met de komeetnummer1notering Atmosphere is dit het enige album dat niet uit 2015 komt die in de rotatielijst staat.
Een lijst van 50 albums (bijna) allemaal uit 2015 maar Bruce met zijn elpee uit 1980 en R&P's Atmosphere schudden de boel op.

We hebben deze discussie toevallig onlangs in de crew gevoerd. Dat wil zeggen dat we begrip kunnen opbrengen voor deze vraag. Er is echter besloten dat superdeluxe edities van albums toch niet apart op de site komen. De bonustracks zullen dus aan het originele album toegevoegd moeten worden.

Joshua68: De bewuste wiki-regel geldt tussen haakjes voor verzamelboxen met verschillende albums.

Jammer. Zo is er wel sprake van vervuiling.

Kan dan achter de alternatieve titel niet tussen haakjes staan: (betreft heruitgave 2015)? Of iets dergelijks?

Net de documentaire 'The Ties That Bind' gezien, over hoe dit album tot stand is gekomen. Best interessant. Daarin geeft hij toe dat een nummer als Crush On You eigenlijk de plaat niet mocht gehaald hebben. Waarom het er dan wel op staat ipv een nummer als Loose Ends, daar moet de heer Jumpstone helaas zelf het antwoord schuldig op blijven.

Waarom Loose Ends dit album niet heeft gehaald is mij ook een raadsel. Niettemin een fantastisch album dat nooit stuk kan voor mij.

En wat kwam Two Hearts in die documentaire mooi tot leven zeg...

Inderdaad zeg, wat een mooie intro was dat!

Luisterende naar het album met outtakes van ‘The River’ sessies (uit de overigens geweldige ‘The Ties That Bind’-boxset) kan ik alleen maar concluderen dat de leftovers van Bruce Springsteen nog steeds 10x lekkerder smaken dan al die rotzooi die ons tegenwoordig wordt opgediend op de radio. Hier had met gemak nóg een album vol klassiekers van gemaakt kunnen worden.

Opvallend, de ondertitel (van de box The Ties That Bind: The River Collection is verdwenen. Lijkt mij ook terecht, maar ik had niet verwacht dat dat zou gebeuren.

Elegante oplossing van de goed lezende crew.

Absoluut.

Met de eindejaarsuitkering op zak, toch de verleiding niet kunnen weerstaan en de box aangeschaft. Ook wel op basis van de gewoonlijke kwaliteit van leftovers van Bruce, de kwaliteit van concerten van Bruce en zijn straatbandje en natuurlijk op basis van de waardering van het oorspronkelijke album.
Inmiddels hebben de cd's hun luisterbeurten gehad (de dvd's volgen nog) en wat mij betreft verwoordt rkdev het erg treffend. Wat hebben de outtakes toch een ongelofelijk niveau voor overblijfselen en deel ook met itchy dat het gebrek aan oppoetsen van de nummers de kwaliteit en authenticiteit alleen maar ten goede komt.

De vormgeving zit overigens ook goed in elkaar. Een prachtig fotoboek is toegevoegd en persoonlijk houd ik ook heel erg van extra's zoals zo'n toegevoegd 'Composition Book' waar handgeschreven teksten van the Boss staan opgenomen.

Al met al dus blij dat ik de verleiding weer eens niet heb kunnen weerstaan.

Voor de liefhebber van het Tempe concert uit The River box heeft Springsteen op zijn site de resterende nummers gezet:
live.brucespringsteen.net - Download Bruce Springsteen & The E Street Band November 5, 1980, ASU Activity Center, Tempe, AZ MP3 and FLAC

Die je helemaal gratis en voor niets kunt downloaden

Als outtake uitgebracht, maar Stray Bullet is wat mij betreft 1 van de mooiste nummers die deze beste man ooit heeft geschreven. Voelbare emotie in de zang, geweldige melodie en prachtig begeleid door piano met klarinet en een scheurende gitaar, heerlijk!! Schaart zich meteen tussen mijn Springsteen-favorieten!

Geweldig album dit, intimiderend zoveel creativiteit samengebald op vier plaatkanten. En hij wordt alleen maar beter met de jaren. Destijds moest ik nog wat wennen aan de rockers, de ballads vond ik meteen al prachtig. Nu is het gewoon het totaal, het hele (concept) album, Bruce en zijn geweldige E-Streetband. Zijn beste!

Bruce leerde ik, zoals zovelen van mijn generatie, in 1985 kennen dankzij de hits Dancing in the dark, I'm on fire en Born in the USA. Nummers die me in ieder geval destijds niet zo boeiden.

Door deze hits realiseerden mijn ouders zich dat ze ergens nog een elpee van deze Bruce Springsteen hadden. Deze elpee was dus The river en die hadden ze ooit kado gekregen van een vriend. Jarenlang hebben ze die plaat niet gedraaid maar met de Bossmania in 1985 een mooie gelegenheid voor ze om The river weer eens te beluisteren.
Daarmee werd het ook de eerste volledige plaat van Bruce die ik hoorde.

Wat me destijds gelijk opviel was de luchtigheid, de vrolijkheid van de eerste paar nummers. Wie The river opzet ziet gelijk de zon door de wolken breken, het wordt spontaan zomer. Pas heel veel jaren later zou ik ontdekken dat vooral The ties that bind en Jackson Cage een diepere, serieuze tekstuele laag. Dat maakt mijn waardering voor deze nummers alleen nog maar groter.
Vooral rondom The River box van iets meer dan een jaar geleden is er heel veel gezegd en geschreven: Bruce wilde zowel de donkere als de luchtige kant van zijn concerten overbrengen en gaf de relatie en het wel en wee van de "gewone" man en vrouw een nog nadrukkelijker stem dan in eerder werk.

Wat mij betreft is hij in alles geslaagd. De eerste vier nummers sprankelen en geven inderdaad het gevoel alsof de band in de woonkamer staat te spelen. Independence day sluit kant A van de elpee af en is wellicht het mooiste vader-zoon lied ooit geschreven.
Kant B opent met Hungry heart, zijn eerste top 10 hit in de Verenigde Staten. Bijna weggegeven aan The Ramones en in een versnelde versie op plaat gezet. Niet mijn persoonlijke favoriet alhoewel ik de dubbele bodem in de tekst kan waarderen. Out in The Street is mijn ultieme feelgood nummer. Vooral in de live-uitvoering(en) weet het me altijd op te vrolijken.
Crush on you heb ik heel weinig mee en, zoals voor zovelen is het ook mij een raadsel waarom dit op plaat is gekomen en niet 1 van de vele, uitstekende outtakes. You can look is vooral in de diverse live-uitvoeringen leuk maar toch ook wel inwisselbaar voor 1 van de outtakes. I wanna marry you is ofwel een draak of romantisch sentiment in een jaren 50 sausje. Ik behoor tot de tweede categorie. Heerlijk nummer en perfect op zijn plek voor het titelnummer.
Er zijn van die nummers in pophistorie die opgaan voor de status van megaklassieker. Bepaalde elementen zorgen dat dit nummer boven het oeuvre van de artiest uitstijgt en een soort universeel karakter krijgt. Denk aan Hotel California, Piano Man, Nothing else matters. In dat rijtje past The river ook wonderwel en ik heb me vaak afgevraagd waarom. In weze is het een vrij standaard ballad volgens geijkt couplet-refrein-brug patroon. De zeggingskracht en herkenbaarheid van het nummer is echter fenomenaal. Het intro is met Supertramp's School het bekendste mondharmonica-intro ooit en tekstueel gaat het het tot op het bot. Ontroerend om veel later te lezen dat het geschreven is voor en over zijn zus die letterlijk moest huilen toen ze dit nummer voor het eerste hoorde.

Op plaat 1 is er vooral ruimte voor de zon met af en toe een wolkje die ervoor schuift. Aan het eind van die plaat raakt het echter al bewolkter en de zon laat zich daarna nog maar sporadisch zien. In ieder geval zien we die niet op de opener van plaat 2, Point blank. Spookachtig, somber, huiveringwekkend. Och, wat ben ik dol op Point blank. Waarschijnlijk komt dit nummer in mijn Springsteen 10 en ook één van de weinige nummers die ik op plaat beter vind dan live. Daar wordt de subtiliteit van dit nummer niet geëvenaard wat niet weg neemt dat ik heel blij ben dit nummer in 2009 gehoord te hebben. Cadillac ranch en I'm a rocker zijn dan wel weer party nummers en toch wordt de vrolijkheid van kant A niet gehaald. De productie klinkt hier wat somberder, wat donkerder. Daarbij heeft I'm A rocker ook nog een behoorlijk infantiele tekst. Fade away is een melancholisch meesterwerkje met een hoogtepunt voor de orgel. Stolen Car heeft twee bekende uitvoeringen; deze en een uitvoering die later op Tracks verscheen en die tekstueel iets afwijkt. Beiden zijn me even lief hoewel ik in Stolen Car nooit de beauty heb gehoord die andere Springsteenliefhebbers er wel in horen.
Dit in tegenstelling tot The price you pay. Schitterend nummer waarbij de weidse productie heel erg opvalt, het hele nummer doet me denken aan The promised land. Tussendoor staat ook nog Ramrod, een wat typisch rock 'n roll nummer zonder echt refrein. Live is dit wel een party nummer bij uitstek en zowel live als op plaat mag ik het graag horen.
Alles aan Drive all night is mooi, de zang, de muzikale omlijsting, 1 van Clarence' mooiste saxsolo's, Alles is mooi, behalve de tekst van het refrein. Metafoor of niet, een nacht rijden voor een paar schoenen kan ik met mijn verstand niet bij.
Met het sobere Wreck on the higway wordt The river afgesloten. Een mooie afsluiter waarin opnieuw de waarde van de relatie tussen man en vrouw centraal staat.

The river is misschien niet de beste plaat van Bruce maar wel zijn meest uitgebalanceerde. Alles klopt aan deze plaat: er is ruimte voor plezier en licht en er zijn genoeg sombere,stemmige nummers die zorgen voor reflectie op de wereld om ons heen en op de relatie die we met onze dierbaren hebben. Muzikaal bezien voelt het als een reis langs rock 'n roll geschiedenis, in dat opzicht kan ik de vele recensenten die dat hebben opgemerkt alleen maar beamen. Wat ook fijn is, is dat de nummers op hun plaats staan. Ik heb The river wel eens op random gedraaid maar dat werkt niet, het is dan toch alsof de reis niet volledig is. Complimenten over ook voor de productie. Ik ken geen Springsteen album die zo tijdloos, open en mooi is geproduceerd als The River. Ook in dat opzicht maakt dit een fijner album om naar te luisteren dan naar bijvoorbeeld "Born In The USA" of "Born to run" , al is het songmateriaal op die laatste wel wat sterker.
Met The River en vooral de bijbehorende tournee zette Springsteen weer een stap vooruit richting stardom, de laatste stap naar de muzikale Champions League zou vier jaar later volgen.

PS.
Onvoorstelbaar dat deze 20 nummers slechts een topje van de ijsberg zijn. Op de boxen Tracks en The ties that bind staan nog wel meer Rivernummers. Sommige nummers hadden zomaar op het album mogen komen i.p.v. Crush on you, I'm a rocker of Hungry heart (al hoort die laatste er inmiddels wel bij)

Mooie recensie weer, cosmic kid! En inderdaad, Loose Ends niet op The River maar zo'n nummer als You Can Look wel, onbegrijpelijk!